Wanneer je over The Journey Down spreekt, kun je niet om 'the elephant in the room'. Dit is een adventure in de LucasArts-stijl. Het is een term die wel vaker wordt rondgestrooid wanneer een nieuw spel in dit zeldzame genre uitkomt, maar nog nooit is het zo toepasbaar geweest als bij The Journey Down. Dit avontuur van het Zweedse Skygoblin is nog 'LucasArtsiger' dan de moderne Sam & Max- en Monkey Island-episodes van Telltale Games.

Om precies te zijn lijken de inspiratiebronnen Monkey Island 3 en Grim Fandango te zijn. De getekende omgevingen, relaxte muziek en humor komt van Curse of Monkey Island. De cultureel geïnspireerde personages, 3D-cutscenes en het film noir-verhaal zijn à la Grim Fandango. Journey is alleen niet gebaseerd op de Mexicaanse, maar op de Afrikaanse cultuur. In plaats van Grim Fandango's schedels, zijn de gezichten hier gestileerde houten maskers en spreken ze als rasta's. Da be cool, man.

 

Het complot

The Journey Down start met een vrouw in nood die aanklopt bij een stel lanterfanters: de lange Bwana en de kleine Kito. De vrouw is op zoek naar een boek dat vertelt over de mysterieuze Underworld, een plek op de wereld die niemand mag betreden. Dit boek blijkt toevallig te zijn achtergelaten door hun adoptievader, die jaren geleden plotseling verdween. De speler, Bwana, vindt dit boek en de vrouw vraagt om hulp.

Bwana biedt zich aan als piloot, maar zijn vliegtuig werkt al jaren niet meer. De belangrijkste quest van dit hoofdstuk is om alle onderdelen van het vliegtuig bij elkaar te sprokkelen. Inderdaad, net als Guybrush Threepwood die in Monkey Island altijd zijn schip in orde moest maken voor vertrek. En net als in die games, spelen er ondertussen filmpjes vanuit het perspectief van de slechteriken die jou op het spoor komen.\

Puzzels en oplossingen

De puzzels in Journey zijn ook vergelijkbaar met die uit Monkey Island. Sommige oplossingen zijn simpel, sommige zijn lastig maar op te lossen als je gevoel voor humor hebt en bij andere loop je compleet vast. Tot je net dat ene item met dat ene andere ding weet te combineren waar je al een kwartier overheen kijkt. Nieuw in Journey is de standaard manier van puzzelen: het draaien van objecten tot ze op de juiste plek staan. Dit is iets dat in de LucasArts-spellen niet voorkwam en de designers van Skygoblin maken er vaak gebruik van.

Als je van de klassieke adventures houdt, weet je precies waar je aan toe bent. Er zitten geen radicale genrevernieuwingen in of andere moderniseringen. Je hebt dus nog steeds alle tijd, je kunt niet dood en je speelt niet iedere drie seconden een badge vrij of iets dergelijks. De getekende achtergronden zijn nu alleen in HD en worden af en toe gemixt met 3D-animaties. De voice-acting valt soms door de mand. Dan weer zit er te veel galm in, dan weer wordt een personage ingesproken door een amateur.

Maar dit zijn kleine euvels. Het grote probleem van Journey zit aan het einde: dit is hoofdstuk één uit een serie van vier. De rest is nog in ontwikkeling. Deze onderbreking voelt erg storend aan, het stopt wanneer het avontuur begint. Waar iedere Sam & Max-episode een opzichzelfstaand verhaal had, is Journey duidelijk niet geschikt om met maanden pauze te spelen. Dit verhaal moet gewoon in één keer verteld worden, dus schiet op Skygoblin.

The Journey Down is speelbaar op PC, Mac en Linux en is via de website te koop voor €5,99