In de tweede helft van december, nog net voor de kerst, verschijnt de film The Golden Compass met onder andere Nicole Kidman, Daniel Craig, Ian McKellen en Eva Green in de bioscoop. Het is als onderdeel van His Dark Materials na The Lord of the Rings en The Chronicles of Narnia de volgende fantasievolle boekenserie die verfilmd gaat worden. En daar hoort natuurlijk een game bij.

Om gelijk maar het overduidelijk uit de weg te helpen, The Golden Compass is een filmgame en heeft de standaard kwalen die erbij horen. Zo is het spel met een deadline gemaakt en mist het daardoor de nodige afwerking. De ontwikkelaar is gebonden aan de film en moet daardoor elk stuk uit die film tot in de ellende uitrekken om er een game van lengte van te maken. En natuurlijk zijn de essentiële dingen als camera, besturing en graphics ook niet wat het zou moeten zijn. Dat gezegd, wil ik toch eens kijken wat het spel wel goed doet.

Het verhaal draait om het meisje Lyra die een soort kompas krijgt, een Alethiometer. Op het kompas staan een stuk of veertig symbolen die voor specifieke woorden staan. De bediener van de Alethiometer kan vragen stellen door drie van die plaatjes te kiezen met drie wijzers. De vierde wijzer geeft vervolgens antwoord op je vraag. Het is een gewild stuk gereedschap door de hogere piefen in de wereld. Onder andere de mysterieuze mevrouw Coulter.

Het verhaal wordt verder in het spel maar vaag gehouden. Er worden tussen het spelen door stukjes uit de daadwerkelijke film getoond, maar deze stukjes zijn maar kort en het spel laat erg veel gaten in het verhaal zitten. De game is dan ook duidelijk bedoeld voor diegene die de film al gezien hebben. Het enige wat duidelijk is, is dat Lyra de halve wereld rondtrekt om een groep kinderen te redden van een kwade organisatie. De organisatie wil namelijk de kinderen scheiden van hun 'daemons'.

Ieder mens in de wereld van The Golden Compass heeft namelijk een daemon, een dier dat de ziel van die persoon moet voorstellen. Zo heeft de één een wolf bij zich lopen, de ander een vogel en de ander weer een sprinkhaan. Het duurt alleen een tijdje totdat je daemon een uiteindelijke vorm heeft aangenomen. Lyra's daemon Pan kan bijvoorbeeld in een kat, fret, aap en vogel veranderen. Hier maakt Lyra dan ook graag gebruik van door met de kat te kunnen klimmen, met de fret dingen kunnen te zien en touwen door te knagen, met de aap via palen te slingeren en met de vogel over lege stukken heen te kunnen zweven.

Niet alleen de daemons kunnen praten, ook de overige dieren zoals de sterke krijgers in de vorm van ijsberen hebben een mondje. De wereld van The Golden Compass zit namelijk vol met verschillende groepen die tegen elkaar de strijd aan gaan. Zo zijn er de 'normale' mensen, maar ook heksen en natuurlijk de ijsberen. De heksen zullen de ene keer aan je kant staan en je helpen, maar zijn voornamelijk je vijand. Zelf speel je afwisselend met een mens, Lyra dus, en de ijsbeer Iorek. Met Lyra is het vooral zaak om platformstukjes op te lossen en te sluipen. Iorek moet het vooral hebben van het brute geweld en de lange afstanden.

The Golden Compass kent genoeg afwisseling. Niet alleen in de twee speelbare personages, maar vooral in de minigames. Zo is de minigame van het kompas interessant, omdat je je hersenen aan het werk moet zetten om al die symbolen te ontcijferen. Daarnaast moet je bij de meeste dialogen bij elk antwoord een minigame spelen om je gesprekspartner om te tuin te leiden. Niet elke minigame is echter even goed, omdat er vooral qua besturing nog wel wat te wensen over blijft, maar het houdt je toch geïnteresseerd in het spel. Het einde van het spel is wel wat abrupt en vaag, maar dat krijg je met een trilogie.

Mening over de film - door Jaap van Nes

Hoewel we ons op Gamer.nl bezig houden met games en niet met films, is het toch aardig om ook een woordje te reppen over de prent waar The Golden Compass op gebaseerd is. In een multimedia screening kregen we de film, die op 6 december in première gaat, namelijk al te zien. The Golden Compass is een mengelmoes van The Lord of the Rings, Chronicles of Narnia en Harry Potter, met al resultaat een alleraardigste film die smaakt naar meer. Want hoewel er in deel één van alles gebeurt en je van hot naar her gesleept wordt als kijker, is het toch vooral een inleiding op iets groters dat later volgt. Visueel is de film een pareltje, met de fantastisch geanimeerde daemons en mooie filmlocaties. Inhoudelijk merk je wel dat de film rekening houdt met het ietwat jongere publiek, door de benadrukking van bepaalde feiten in (voor volwassenen die het verhaal al lang begrijpen) overbodige zinnen. Al met al toch een vermakelijke film, die je zeker meesleurt in een epische wereld waarin nog van alles op stapel staat.