De trading card games zijn sinds jaren populair bij een selecte groep fanatiekelingen. Het bekendste voorbeeld hiervan is Magic: The Gathering, waarbij spelers elkaar met allerlei verschillende kaarten met magische thema's bevechten. The Eye of Judgment is een volledig nieuwe trading card game, maar dan eentje waarbij je je PlayStation 3 en een PlayStation Eye (de nieuwe EyeToy) voor nodig hebt. Met de PlayStation 2 heeft Sony al bewezen nieuwe doelgroepen aan het gamen te krijgen, want ook de zangers en de quizzers onder ons konden zich met het apparaat vermaken. Met The Eye of Judgment wil Sony een nieuwe, specifieke groep spelers binnenhalen: de trading card spelers. Dit is natuurlijk niet zo mainstream als bijvoorbeeld Singstar, maar dat hier potentieel ligt staat vast. Maar dergelijke spelers zullen natuurlijk niet voor de minste of geringste halfslachtige poging tot een trading card game op de PlayStation 3 het ding aanschaffen. Daarom heeft Sony zorgvuldig met Wizards of the Coast, het bedrijf dat achter het succes van Magic zit, samengewerkt om een degelijk product te creëren dat kritische fantasyliefhebbers kan overtuigen. Wanneer je de game aanschaft krijg je een speelmat, een PlayStation Eye-camera, een stellage om deze op te zetten en een deck plus booster pack met kaarten. Er zijn bovendien losse decks en booster packs te koop, waardoor je je eigen deck naar keuze kunt maken van de kaarten die je hebt. De speelmat bevat negen velden en het doel van het spel is om vijf van deze velden met jouw kaarten te bezetten. De camera bestrijkt het gehele speelveld en scant alle kaarten die je oplegt. De kaarten die je gebruikt om het veld te bezetten, zijn de wezens die in gevecht kunnen gaan met de wezens van je tegenstander. Elke beurt kun je één wezen opleggen en bovendien beesten van de tegenstander aanvallen en kaarten met speciale effecten gebruiken. Elke beurt krijg je twee mana erbij en met deze mana kun je alle acties uitvoeren. Uiteraard zijn er allerlei uiteenlopende kaarten waardoor je meer mana kunt krijgen of slimmer wezens op kunt leggen. Een tactisch element in The Eye of Judgment behelst de negen speelvelden van de speelmat. Al deze speelvelden hebben een ander element (vuur, water, aarde, bos), waarbij wezens van hetzelfde element sterker worden en wezens van het vijandige element van het speelveld verzwakken. Hierdoor sta je soms voor de lastige keuze om je wezen op een gelijksoortig speelveld te leggen, of toch wat meer risico te nemen met een ander speelveld waarbij je de tegenstander misschien schade kan toebrengen. Die schade kun je overigens alleen aan de beesten van de tegenstander toebrengen; je opponent zelf voelt de pijn pas als jij de meerderheid van de speelvelden hebt bezet. Op de speelkaarten van de wezens zelf staat aangegeven welke andere velden er allemaal binnen aanvalsbereik zijn (je legt de kaarten in een bepaalde richting op het veld). Een mechanische bommenwerper kan bijvoorbeeld alle velden om zich heen aanvallen, terwijl elfenboogschutters een vijand twee velden verder aan kan vallen. Hierdoor ontstaat erg veel tactische diepte, ook omdat vijanden vaak zwak in de rug zijn en slechts een tegenaanval naar bepaalde kanten kunnen doen. De game zelf wordt dan ook vooral een tactisch steekspel. Vaak is het bijvoorbeeld helemaal niet nuttig om zo snel mogelijk beesten op te gooien, omdat je tegenstander jouw wezen dan op zijn zwakke plek kan raken. En het is slim om veel van je wezens op aangrenzende vlakken te hebben, zodat je wezens vanuit minder posities aangevallen kunnen worden. Er is bovendien een rijke diversiteit aan kaarten, waarbij er bijvoorbeeld wezens zijn die omliggende wezens krachtigere aanvallen geven en meer levenspunten geven. Deze aanvallen komen naar voren in het grafische aspect van de game. Tijdens het spelen zie je het bord met de negen velden op het scherm, waarbij je de speelkaarten als driedimensionale karakters op het veld ziet staan. Wanneer beesten elkaar aanvallen, krijg je een korte actiesequentie waarbij het gevecht wordt weergegeven; hetzelfde gebeurt met speciale effecten. Grafisch is het allemaal wat karig, maar het doet prima zijn werk.Toch stuit The Eye of Judgment tegen het plafond van zijn mogelijkheden aan. Het kaartspel zelf is duidelijk ontworpen met de krachten en beperkingen van de PlayStation 3 erbij en dat levert zowel plus- als minpunten op. Een groot pluspunt is dat je nu te allen tijde kunt spelen met het kaartspel. Met pakweg Magic moet je daadwerkelijk afspreken met anderen en personen in je omgeving hebben om mee te spelen, waarvan je veelal het deck al kent. Bij The Eye of Judgment kun je zo vaak oefenen als je wilt, zowel tegen de computer als online. Met het PlayStation Network wordt de spelerspoel oneindig groot en met ranked matches kun je tegen spelers van je eigen niveau spelen. Bovendien is er voice-chat aanwezig, welke gewoon via de microfoon van je PlayStation Eye mogelijk is, wat kan zorgen voor een levendig potje kaarten. Jammer genoeg is de game, om offline te spelen, dan weer ietsje minder toegankelijk. Je kunt niet even je deck meenemen naar een vriend, naar het café of naar je favoriete ontmoetingsplek om daar een potje te kaarten, want je hebt altijd een PS3 en een televisie nodig om het spel te spelen, tenzij je heel moeilijk wilt doen en alles wat je PS3 bijhoudt zelf wilt gaan bijhouden. Maar op zo'n manier is de game niet ontworpen. Een minpunt van de game is bovendien dat het in sommige opzichten te beperkt aanvoelt. Sony en Wizards of the Coast hebben samen heel lang nagedacht over hoe ze een trading card game konden mixen met een gameconsole en de uitkomst is The Eye of Judgment. Deze uitkomst is helemaal niet verkeerd, maar toch bekruipt je het gevoel dat, wanneer de game de beperking van de aanwezige camera en het kleine speelveld niet nodig had gehad, dynamischer en diepgaander had kunnen zijn. Het voelt allemaal kleinschalig aan en juist omdat het gaat om het bezetten van de velden, spelen de kaarten die allemaal speciale effecten genereren met het speelbord, een ondergeschikte rol. Nogmaals, deze trading card game zit zeer degelijk in elkaar, maar de beperkingen die gebracht worden door de mix met een console, zijn merkbaar. Een ander minpunt is de mogelijkheid tot vervalsing. Cheaten is een wijdverspreid en vervelend fenomeen, maar bij The Eye of Judgment kan het helemaal grote gevolgen hebben. De PlayStation Eye-camera scant namelijk je kaarten in en pas dan kun je ze gebruiken voor online potjes. Dit is gedaan om vervalsingen te voorkomen. Een ander slim element om valsspelen online te voorkomen, is het feit dat de game aangeeft welke kaarten je moet pakken. Als je dan een kaart probeert op te leggen die niet in je hand zit, is dit niet mogelijk. Hierdoor kun je niet stiekem de beste kaarten bij elkaar zoeken. Echter, er zijn al diverse berichten dat je gewoon je kaarten onder de kopieermachine door kunt halen en vervolgens kunt gebruiken. Hierdoor bestaat er de mogelijkheid dat spelers helemaal geen booster packs meer kopen en de support voor The Eye of Judgment instort. Het klinkt allemaal rampzalig en voorbarig, maar de zorgen zijn er zeker. En je wilt natuurlijk niet verliezen van iemand die zijn speelkaarten helemaal niet in zijn bezit heeft. Een volgend negatief iets is het soms afwezige gebrek aan overzicht tijdens het spelen. Zo zie je niet altijd direct van welk element de speelvelden zijn wanneer je kaarten kunt opleggen en zul je soms lang naar het scherm turen om te kijken hoe alle wezens nu precies kunnen aanvallen en verdedigen. In trading card games zul je wel vaker lang moeten denken, maar dat is omdat je de mogelijkheden meestal weet en nadenkt over de beste stap. Bij The Eye of Judgment ben je te vaak bezig om je een beeld te vormen van de spelsituatie, in plaats van dat je bezig bent met de mogelijkheden van het spel zelf. Eigenlijk zijn er nu veel te veel woorden gewijd aan de minpunten van The Eye of Judgment, want de kern van de game zit zeer degelijk in elkaar. De tactische mogelijkheden zijn legio en het feit dat je ten alle tijden gewoon thuis tegen iedereen ter wereld kunt spelen is simpelweg super. Dit kon ook al met Magic Online, maar bij The Eye of Judgment zijn online en offline in principe hetzelfde, omdat je gewoon altijd met de kaarten en de camera speelt. Als je een echte trading card gamer bent, dan is dit spel dan ook zeker een aanrader.