De PSP is vanaf het begin gepresenteerd als een soort van mini-PS2. Zo zouden PSP games grafisch niet veel onder doen voor de tegenhangers op de grote broer. Het resultaat is voorspelbaar: talloze ports worden naar de PSP over gezet van de PS2, zonder dat er enige vernieuwing optreedt in gameplay. In de praktijk zijn de graphics ook niet om over naar huis te schrijven. Sony's nieuwe game Syphon Filter: Dark Mirror lijkt echter de uitzondering te zijn op de regel. Het is een compleet nieuw deel in de reeks die speciaal toegespitst is op de PSP. Wederom stappen we in de huid van Gabe Logan, de held waar we ook in voorgaande delen de controle over kregen. Hij neemt het op tegen een groep terroristen die in het geheim dingen doen die het daglicht niet kunnen verdragen. Sterker nog, de dreiging van dit groepje samenzweerders blijkt groter te zijn dan eerst gedacht. Aan jou de taak om erachter te komen wat voor snode plannen ze hebben. Het verhaal klinkt nogal standaard en dat is het eigenlijk ook. Toch zul je niet snel door de cut-scenes heen klikken, want deze zijn zeer goed opgezet. Zo is er een zichtbaar moeite gestoken in de motion capture en ook de stemacteurs klinken overtuigend. Dit resulteert in een aantal scènes die zeer meeslepend zijn. Wel moet worden gezegd dat de gesprekken tussen de personages soms wat cliché zijn. De game geeft je in ieder geval het gevoel dat dit een big budget titel is met een hoge productiewaarde.

Het is een verademing een game te spelen waar niet van alles uit is weggehaald. Zo klopt de besturing bijna helemaal. Natuurlijk heeft de PSP geen tweede analoge stick en dat zou veel mensen sceptisch maken over de kwaliteit van de besturing, maar de afwezigheid hiervan is bijna geen beperking te noemen. Er zijn twee opties waarvoor de meeste mensen zullen kiezen als ze bepalen hoe ze Syphon Filter gaan spelen. De standaardoptie laat je de vier functietoetsen aan de rechterkant gebruiken om te richten en de analoge knop om te lopen en zijwaarts te bewegen. De andere optie laat je deze twee functies omdraaien. De vierpuntstoets geeft toegang tot het wapen en item-menu, en de L1- en R1-knoppen staan respectievelijk voor de lock-on en vuurfunctie. Tegen de muur aanlopen zorgt ervoor dat Gabe met zijn rug tegen de muur gaat staan. In deze houding is over richels en om hoekjes heen te schieten zonder dat Gabe in de vuurlinie staat.

Het is echter wel even wennen om de besturing onder de knie te krijgen. Ten eerste omdat het richten digitaal (en niet analoog) gebeurt en ten tweede omdat het richten met de linker hand gebeurt. Bovendien zijn de vier functietoetsen niet uitermate geschikt voor richten of lopen. Ze staan net wat te ver van elkaar af om hetzelfde gevoel te geven als de vierpuntstoetsen of de analoge stick. Toch zijn de twee opties, ondanks de kleine nadelen, snel onder de knie te krijgen. Het locken op één van meerdere tegenstanders kan vaak wel wat frustrerend zijn. Er is geen een simpele manier om te wisselen tussen de tegenstanders. Het neerschieten van de tegenstander of loslaten en weer indrukken van de lock-knop, zijn de enige manieren om te locken op een andere tegenstander. Iets dat doorgaans willekeurig lijkt te gebeuren. Ook kan het tegen de muur staan averechts werken als een vijand er in slaagt voorbij je te lopen. Dit zorgt ervoor dat de tegenstander buiten beeld (de camera blijft in tegenover gestelde richting kijken) zijn schoten kan lossen. In een hectisch vuurgevecht is het dan moeilijk om van de muur los te komen en bovendien de tegenstander te raken door op hem te locken.

De makers laten duidelijk zien dat het aan de speler is hoe de game gespeeld gaat worden. Zo kun je vaak meerdere routes door een level nemen en kun je zowel een stealth- als actietactiek er op na houden. Wel is er vaak geen kans om stealthy door de levels te bewegen. Meer dan eens zul je zonder enige aanleiding vijanden op je af zien komen. Niet omdat ze zijn gewaarschuwd, maar door een voorgeprogrammeerd evenement. Net iets te vaak gooit de game het op dit soort situaties, wat je onbedoeld toch in de actiemode doet overschakelen. Tegenstanders zijn overigens voorzien van een goede AI. Ze zoeken goed dekking, maar proberen ook andere routes om je vanaf een onverwachte kant te benaderen. Vuurgevechten worden er in ieder geval niet minder spannend op. De aantrekkingskracht van zowel stealth als actie in Syphon Filter, wordt mede bepaald door de grote variatie aan wapens. Er zijn vier klassen vuurwapens, waarbij verschillende lichte tot zware wapens onder één klasse worden ondergebracht. Van de gedempt pistool tot het sluipschuttersgeweer, ze zijn allemaal aanwezig. Ook heeft game de beschikking over zijn persoonlijke wapen. Dit is een multifunctioneel wapen dat naast kogels ook verschillende projectielen kan afschieten. Kleine bommetjes, gasgranaten en schokprojectielen zijn de andere keuzes. Ook kun je kiezen de oude vertrouwde ‘taser’ te gebruiken. Dit wapen schiet een draad af die, als het de vijand raakt, een verlammende lading stroom toedient. Allerlei soorten mijnen, maar ook een mes, behoren tot de attributen. Zo gevarieerd als de wapens zijn, zo goed zijn ze ook uitgewerkt. Met behulp van de lock-functie zijn de vijanden makkelijk te raken. Ook is het mogelijk om gewoon vrij te richten. De zoomfunctie van de sluipschuttersgeweren werkt ook nog eens lekker. Er is maar weinig aan te merken op dit aspect van de game.

Eén van de extra opties is de multiplayer modus. Deze heb ik echter niet uit kunnen proberen. De kwaliteit daarvan is daarom niet af te lijden uit deze review. Een leuke extra is de mogelijkheid om nieuwe wapens te verdienen voor de multiplayer mode en de missiemode. Dit kan worden gedaan door de missies op verschillende manieren te spelen en door doelstellingen te halen. Een speciale missiemode stelt je zelf in staat dit op een makkelijke manier te doen. Hierin zijn alle behaalde missies en submissies onafhankelijk van elkaar te spelen. In deze mode is te kiezen uit alle wapens die tot dan toe zijn verdiend. De levensduur van de game wordt door deze extra's langer gemaakt en zorgt ervoor dat je steeds beter wordt in het spelen van zowel online als offline speltypes.

Grafisch is de game te rekenen tot een van de best uitziende games op de PSP. De levels zijn afwisselend, maar ook gedetailleerd weergegeven. Het is wederom iets dat bevestigd dat er veel tijd en moeite is gestoken in deze game. In tegenstelling tot een game als Tenchu, is de kijkafstand in Syphon Filter wél in orde. Eigenlijk is het een wonder te noemen dat er naast zoveel detail ook nog zoveel in één oogopslag is te zien. De karaktermodellen van de hoofdpersonen steken daarentegen wel wat matigjes af tegen het andere grafische geweld. Het detail is er wel, maar vooral de gezichten zien er vaak niet overtuigend uit. Wederom een kleinigheidje in een anderzijds perfecte game. Het geluid is in verhouding met de rest van de game wat minder goed uitgevoerd. Er is veel moeite gestoken door de stemacteurs, maar de dialogen zijn niet altijd overtuigend. Ook had het geluid van de wapens wat meer aanwezig mogen zijn. Wat meer kracht uitstralen waar het gaat om het geluid, ze klinken nu iets te licht.

Persoonlijk ben ik niet weg van handheld games die zeker niet hadden misstaan op een console. Of het nu het kleine scherm is of de verknipte besturing, de ervaring is meestal niet hetzelfde. Toch is Syphon Filter: Dark Mirror een game die meeslepend is en bovendien erg goed wegspeelt. Niet alleen dat, maar ook de extra opties zoals een online mode en items die zijn te vrij te spelen, verhogen het speelplezier alleen maar. De paar kleine problemen met de gameplay zorgen er echter wel voor dat de ervaring niet altijd optimaal is. Toch voorkomt dit niet dat Syphon Filter: Dark Mirror te beschouwen is als één van de beste titels beschikbaar op de PSP.