Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord
Review
None

Strafe

Verheft knarsetanden tot een kunst

Geschreven door Remco Beckers op

Conclusie

  • De arcadeshooter is weer terug met Strafe. Deze first person shooter, royaal overschonken met een stroperig jaren ‘90-sausje, maakt geen geheim van de liefde voor games als Quake en Doom. Met roguelike-elementen weet Strafe van meet af aan je ergste frustraties hoog te halen, want doodgaan is de normaalste zaak van de wereld. Het eenvoudige leveldesign, de vanzelfsprekendheid van de game en de doodsimpele spelmechanieken wekken de bedrieglijke schijn dat Strafe appeltje eitje is, maar niets is minder waar.
    Score: 70 Goed
    • Donzige nostalgie, schoonheid door eenvoud, non-repetitief, uitlaatklep, satire, razendsnel
    • Oneerlijk, soms frustrerend moeilijk
Een game mag moeilijk zijn. Een game mag genadeloos zijn. Strafe is precies dat door zijn eenvoud. In de verre toekomst wordt jij gedropt op ruimtestation Icarus, dat overwoekerd is door boosaardige monsters, robots en zuurwolkjes, waar jij je in je eentje met beperkt materieel een weg doorheen moet zien te banen. Het is niet erg als de logica daarvan je nu ontgaat, want plottechnisch zit Strafe niet bijster sterk in elkaar. Maar dat hoeft natuurlijk ook niet.

Het is zaak om zoveel mogelijk vijanden te doden, daarbij zelf zo min mogelijk schade op te lopen maar wel zoveel mogelijk rommel en cash te verzamelen (je bent in feite een inadequaat bewapende oud-ijzerboer op een uit elkaar vallend ruimtestation aan het uiteinde van het melkwegstelsel). Je missie begint op een kalm ruimteschip, waar je uit één van drie wapens kunt kiezen. Vervolgens wordt je geteleporteerd naar ruimtestation Icarus en daar barst de hel uit zijn voegen.

None

Na een generiek ontvangstkamertje, compleet met onthoofde astronaut als welkomstcomité, begin je aan de eerste van vier zones. Elke zone bestaat uit een drietal levels. Zodra je alle twaalf levels hebt voltooid, heb je het spel gewonnen. Klinkt eenvoudig, toch? Nou, door de razende snelheid en de massale hoeveelheden monsters die op je af stormen zodra ze wind van je krijgen, alsmede het doolhofachtige leveldesign, om nog niet te spreken van de vele valdeuren en stiekeme kamertjes waar je zomaar verrast wordt door nóg een groepje opeengepakte monsters, wordt het je knap lastig gemaakt.

Krijsen en stampvoeten

Het duurt dan ook niet lang voor je een eerste maal ten gronde wordt gericht. En dat gaat nog vele malen gebeuren Eenmaal af, ga je terug naar het begin. Maar in plaats van alles tot op dat punt simpelweg over te doen, wordt je gedropt in een heel andere opstelling. De spelwereld wordt procedureel gegenereerd en is daarom elke keer totaal anders, hetzij door andere kamer- en gangenstelsels, hetzij door de vijanden op andere manieren te verspreiden.

None

Mocht je het toch overleven en het tot de volgende zone brengen, doe je dat niet met verbeterde gezondheid. Zodra je schade oploopt, je wapenrusting kapotgaat of gezondheidspunten verliest, krijg je die maar moeilijk terug. Per zone is er één punt waar je voedsel uit de muur kunt trekken, maar elk voedselpakket verbetert je gezondheid maar minimaal. En als je je wapenrusting weer wilt activeren, zul je daar punten voor moeten investeren bij een recyclestation. En dat mag wat kosten. Te veel, eigenlijk. Probeer dan maar eens, op één wapenrusting- en gezondheidsbalkje, die twaalf levels te doorstaan.

Het nonchalant eenvoudige leveldesign, met zijn smalle gangen, trappen, kamers en hordes nauw samenlevende monsters is ook bedrieglijk en zelfs oneerlijk. Als je tussen twee hete vuren gevangen bent, is ontkomen een onmogelijkheid. Wapens kunnen maar zo snel of zoveel afvuren, voordat je ruim de tijd moet nemen om te herladen (iets waar vijanden uiteraard geen rekening mee houden). En zonder echte mogelijkheden om jezelf weer beter te maken, zelfs niet aan het begin van een nieuwe zone, is het voltooien van Strafe een heuse Augiasstal.

Biedt meer dan je denkt

Het meest opvallend aan Strafe blijft toch wel de sfeer. Als overduidelijke hommage aan de games die het shootergenre op de kaart hebben gezet, presenteert Strafe zich als een kleine tijdreis. De tutorial maakt gebruik van verouderde videobeelden en ouderwets slecht acteerwerk. De soundtrack is een zichzelf continu herhalend loopje op een synthesizer. De game viert het hyperkapitalisme met het principe van blijven werken tot je dood neervalt. De vijanden zijn absurd in hoeveelheid en in het bloed die ze verspillen als hun hoofden van hun rompen geknald worden (de game meet ook hoeveel liter bloed je verspild hebt). De game zit vol (heel goed verstopte) geheimen. De marketing voor de game is heerlijk satirisch, met als summum een website die van het lettertype comic sans gebruiktmaakt.

Strafe is in bepaalde opzichten een oneerlijke game, maar die oneerlijkheid is ironisch doelbewust. Doeltreffend is ze in elk geval wel: omdat je weet dat je telkens moet roeien met de roeispanen die je hebt, doe je elke keer opnieuw steeds beter je best. Als je dan na tien minuten doodgaat, ga je daarna na twaalf minuten dood, daarna na vijftien. Je geeft niet op, ondanks hoe frustrerend genadeloos de game vaak is. Zodra je tegen het knarsetanden uit frustratie aanloopt, merk je dat je al een heel tijdje hebt gespeeld. Strafe biedt in dat opzicht altijd hetzelfde, maar zonder zichzelf te herhalen, zonder te vervelen. Wat je wel hebt is een haast schattige, razendsnelle, opgefokte first person shooter die je in veertig minuten kunt uitspelen, of waar je van je lang-zal-ze-leven niet doorheen komt.

Strafe is te spelen op pc, Mac en PlayStation 4 en is op Steam verkrijgbaar voor €19,99.

Dit artikel delen:

Lees meer

Update: Vang vanaf nu tijdelijk meer steen-Pokémon in Pokémon Go Crytek's nieuwe game heet nu Hunt: Showdown
4

Reacties op: Strafe

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • None

    Roolio

    • 2 maanden geleden
    De game heeft op dit moment de nodige performance problemen en moet nog behoorlijk geoptimaliseerd worden.
    Tip: Als je een oudere pc hebt zou ik de game nog even links laten liggen voor nu.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • None

    Roolio

    • 1 maand, 3 weken geleden
    De game heeft inmiddels patches gehad en de performance is verbeterd.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • None

    TheChief

    • 2 maanden geleden
    Bij games zoals dit heb ik altijd een beetje het gevoel dat mensen het spelen/maken vanuit een vals gevoel van nostalgie. Vergelijkbaar met de hype die er een tijd geweest is bij indie games dat alles pixelart moest zijn.

    Deze titel lijkt me bevoorbeeld erg snel repetitief worden als je eenmaal de basic gameplay onder de knie hebt.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • None

    TripleDad

    • 2 maanden geleden
    Ik speel nog liever voor de 4e keer Duke Nukem 3D

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.