Met Star Wars Battlefron:  Renegade Squadron is de eerste Battlefront-game die specifiek is gemaakt voor de PSP. Je zou verwachten dat er ditmaal geen concessies worden gedaan ten opzichte van de grote broer op de consoles en PC.

Renegade Squadron is in opzet gelijk aan andere games in de reeks. Het is namelijk zaak om zoveel mogelijk punten op het speelveld te veroveren en zo de overhand te krijgen. De punten die zijn veroverd, kunnen worden gebruikt om te respawnen, maar ook om je wapenuitrusting te verwisselen. Deze opzet geldt voor zowel de multiplayer mode als de singleplayer mode.

Hoewel de multiplayer mode ervoor zorgt dat de game een langere houdbaarheidsdatum heeft, kan worden gezegd dat singleplayer voor een leuke afwisseling zorgt. De opzet van de singleplayer mode, en specifiek de campagne is lineair. Je wordt bij een checkpoint gedropt en het is de bedoeling om door andere checkpoints de jouwe te maken, verder te komen in het level. Omdat je toch een verhaallijn volgt, kom je niet willekeurig vijanden tegen, maar vooraf vastgelegde vijanden.

Voor de singleplayer mode is een nieuwe verhaallijn bedacht die zich afspeelt parallel aan het verhaal van de Star Wars-films. Het verhaal draait om klein squadron dat door Han Solo is samengesteld uit mensen uit de laagste rangen van de beschaving. Onder de naam Renegade Squadron voeren ze geheime missies uit in de schaduw van de grote gevechten uit de films. In de praktijk is dit gegeven vooral een kapstok om een verhaal aan te hangen, want tijdens het spelen merk je weinig verschil met voorgaande games.

Aan de start van een missie krijg je een bepaald aantal credits. Hiermee zijn allerlei wapens en vaardigheden te kopen. Je moet slim kiezen, want elk voorwerp neemt een bepaalde hoeveelheid van je budget in beslag. Zoals je kunt verwachten, zijn de zware wapens duurder dan de lichtere wapens. De beperkte hoeveelheid credits zorgt ervoor dat je een bepaalde strategie moet aannemen tijdens een missie. Met alleen zware wapens kun alles en iedereen aan gort schieten, maar met een paar 'performance updates' kun je juist een snelle en stealth-achtige strijder creëren die vlug tussen de vijandelijke linies door kan glippen. Het concept is simpel en het werkt.

  Naast plekken op bekende planeten, spelen een aantal missies zich af in de ruimte. Met een grote selectie aan legendarische voertuigen kan worden gevochten in ruimtegevechten waarin uiteindelijk zelfs Darth Vader het tegen je op zal nemen. De opzet klinkt leuk, maar de uitvoering is een stuk minder. Om een beetje te kunnen richten, moet je namelijk al heel gauw gebruik maken van de automatische piloot. Deze zorgt ervoor dat je schip automatisch achter het geselecteerde vijandelijk voertuig aanvliegt. Als je ervoor kiest om dit niet te doen, heb je de grootste moeite om zelfs maar in de buurt te blijven van de vijand. Het gebruik van de automatische piloot is dus de beste optie om verder te komen in de game en het zorgt er eigenlijk ook meteen voor dat je alleen maar je wapens hoeft leeg te schieten op de vijand, zonder verder wat te hoeven doen.

In de multiplayer modes, die nu eindelijk ook online zijn te spelen, heb je ditzelfde probleem. Het probleem zet zich ook voort in de gevechten te voet. Om een beetje te kunnen richten, moet er gebruik worden gemaakt van een lock-on systeem. Dit werkt lekker in singleplayer, maar in de multiplayer sessies wil je toch dat de uitkomst van een gevecht in ieder geval deels afhangt van je richtcapaciteiten. In de praktijk locken jij en je tegenstander de cursor vast op elkaar, waarna al heen en weer strafend de wapens op elkaar worden leeggeschoten. Het is erg jammer dat juist een element dat aan de basis ligt van een goede gameplay-ervaring kapot is. Dit vooral ook omdat de gameplay in de multiplayer best diep is te noemen. Je kunt je eigen personage compleet naar eigen smaak aanpassen, zodat je vast zit aan een vechter met bepaalde capaciteiten. Ook nu is je personage gebonden aan honderd credits die te spenderen zijn aan wapens en items. Verder staan in de levels verschillende voertuigen te wachten om te worden gebruikt in de strijd. Van Chicken Walker tot een Imperial AT-AT, als je je handen erop weet te leggen, is het te gebruiken. Ook is het mogelijk om de controle te krijgen over legendarische personages zoals Bobba Fett en Darth Vader. Een leuke gamemode zoals Hero Capture the Flag speelt daarop in, door degene met de vlag de Jedi te laten zijn. De vlag zit vast aan je held en iedereen zal op je af komen om je proberen af te maken. Het feit dat je held enorm sterk is, resulteert in prachtig hectische situaties waarin jij hordes vijanden neer maait voordat ze je kunnen vloeren.

Zowel lokaal als via het internet is de game met meerdere mensen te spelen. Lokaal blijft het maximale aantal spelers steken bij acht, terwijl online met wel zestien spelers tegelijk is te spelen. Het nadeel is wel dat online niet echt de mogelijkheid is strategisch te spelen, aangezien iedereen zijn eigen uitrusting kiest en zonder te kunnen overleggen de strijd ingaat. De meeste gamemodes komen hierdoor in de praktijk neer op een Team Deathmatch waarin iedereen zich maar moet redden.

  Zonder online te hoeven gaan, is het ook mogelijk om tegen de AI te vechten. Dit is echter niet aan te bevelen, omdat de AI bij lange na niet in de buurt komt bij echte spelers van vlees en bloed. Een Conquest mode is ook aanwezig. Deze Conquest mode laat je op dezelfde manier vechten in de verschillende multiplayer maps die het spel rijk is, maar voordat het zover is, wordt er een stukje strategie geïntroduceerd. Het is aan jou namelijk de taak om alle planeten te veroveren die in Renegade Squadron aanwezig zijn. Wederom krijg je een bepaald aantal credits die ditmaal gebruikt kunnen worden om troepen op verschillende planeten in te zetten. Op een kaartje wordt zichtbaar gemaakt welke planeten in vijandelijke handen zijn en welke behoren tot jouw troepenmacht. Hoewel het moeilijk lijkt om de juiste aantallen troepen in te zetten op de planeten is het uiteindelijk niet echt moeilijk om te winnen. Het is namelijk erg makkelijk om van de tegenstander te winnen vanuit een minderheidspositie. Het is dus mogelijk om met de inzet van weinig credits een slag te winnen, terwijl deze op de kaart onoverkomelijk moeilijk leek. Het aantrekkelijke aan deze mode is wel dat het door de kaart erg dynamisch is en dat een potje altijd anders verloopt.

Om uiteindelijk toch maar de graphics en het geluid apart te nemen, het komt niet boven het gemiddelde uit. De explosies zijn hetgeen dat me bijstaat als behoorlijk indrukwekkend, maar de opvulling van levels is bijvoorbeeld weer erg kaal. Natuurlijk een beetje inherent aan een PSP-game voelt deze handheld versie van de Battlefront-reeks gewoon een meetje marginaal aan. Het geluid is goed uitgewerkt met de geluiden die we ook kennen uit de films. Een meevallertje is de aanwezigheid van een goede voice-cast die het verhaal verder overtuigend in weet te vullen.