Het in 2004 verschenen Sacred zocht de middenweg tussen Diablo en Baldur's Gate. Ondanks enkele kleine technische mankementjes stak het rollenspel verrassend goed in elkaar en kende het een aandoenlijke eigen stijl. Ondertussen komt ontwikkelaar Ascaron alweer met het tweede deel op de proppen, dat een uitstekend product lijkt om de periode tot de release van Diablo 3 mee te overbruggen. Het spel verdient echter meer dan deze vergankelijke status. Sacred 2 weet haar hoofd namelijk moeiteloos boven water te houden zonder mee te liften op het succes van Diablo.

Sacred 2 is een traditioneel rollenspel dat zich situeert in een minstens zo traditionele fantasiewereld. Het spelprincipe is nauwelijks veranderd ten opzichte van het eerste deel, waardoor het hack & slash-gedeelte wederom de boventoon voert. Over het vechtsysteem kunnen we dus kort zijn. Het komt er in wezen op neer dat je vijanden aanklikt om ze te belagen met je standaard aanvallen. Door enkele speciale bewegingen uit de hoge hoed te toveren wordt wat tactische diepgang aan het geheel toegevoegd. Zo kun je magie gebruiken, aanvallen met elkaar combineren en bijzonder wapentuig inzetten. Door de jaren heen is dit vechtsysteem in het genre geperfectioneerd, wat z'n vruchten overduidelijk heeft afgeworpen bij de ontwikkeling van Sacred 2. De verschillende aspecten zijn werkelijk ontzagwekkend goed uitgebalanceerd, waardoor de vele klassen stuk voor stuk een volledig unieke spelwijze vereisen.

    

Aan het begin van Sacred 2 krijg je de keuze om ofwel voor het goede of voor het kwade te strijden. De wereld, genaamd Anaria, wordt belaagd door kwaadaardige krachten en uitgerekend jij bent de aangewezen persoon om de rechtvaardigheid te laten overwinnen. Of niet natuurlijk, mocht je minder vredelievend van aard zijn. Ondanks deze ogenschijnlijke morele kwestie is je daadwerkelijke inbreng in het verhaal vrij beperkt, wat mede komt doordat je de keuze tussen goed en kwaad al dient te maken voordat je überhaupt met de verhaalmodus begint.

Niettemin heeft deze keuze de nodige consequenties voor het daadwerkelijke spelverloop. Je krijgt weliswaar geen volledig andere campagne voorgeschoteld, maar de missiestructuur wijkt op sommige fronten af en er wordt op een totaal andere manier gereageerd op je verschijning. Dat neemt niet weg dat het zeer spijtig is dat Ascaron gekozen heeft voor het standaard fantasieverhaaltje. Dit is natuurlijk niet per definitie iets negatiefs, maar het komt in Sacred 2 simpelweg niet echt uit de verf. Het plot komt nauwelijks op gang doordat de verhalende missies erg sporadisch optreden en gevuld worden met talloze zijopdrachten. Daarnaast komen de vele intriges ongeloofwaardig over, zijn de conversaties wel erg zoetsappig en volgen de vervelende clichés elkaar in een razendsnel tempo op.

In tegenstelling tot het ietwat tegenvallende verhaal komen de verschillende personages wel goed tot hun recht. Je hebt de keus uit een zestal speelbare personages, elk met eigen beweegredenen om de toekomst van Anaria te beïnvloeden. Zo is er de halfnaakte krijgster met een voorliefde voor de natuur, maar is het ook mogelijk om aan de slag te gaan met een hondachtige robot die ergens in een lugubere tempel ontwikkeld is door een hypermodern ras.

Zoals het een goed rollenspel betaamt kun je tot in den treuren te sleutelen aan vaardigheden, wapentuig en kledij. Dit systeem werkt zeer intuïtief en vereist geen enkele ervaring op het gebied van rollenspellen, maar biedt tegelijkertijd voldoende diepgang om je personage volledig naar wens aan te kunnen passen. Ook is het erg tof dat elk personage naast de karakteristieke klasse de beschikking heeft over een eigen huisdier. Dit beestje heeft als hoofdtaak je bij te staan in de vele gevechten en, wat nog veel handiger is, je te vervoeren.

Deze alternatieve reismethode is meer dan welkom, want het speelvlak dat je voorgeschoteld krijgt is werkelijk immens. Doordat de totale wereld zo'n vijftien vierkante kilometer omhelst en de hoeveelheid missies letterlijk in de honderdtallen loopt, is de speelduur van Sacred 2 dan ook ongekend lang. Niet alleen qua grootte, ook wat betreft de opzet is de wereld van een ongekend kaliber. Je kunt onmiddellijk overal gaan en staan waar je wilt, vrijwel alle zichtbare objecten zijn interactief en de tientallen steden herbergen elk hun eigen naties.

Deze volkeren kennen ieder een volledig andere leefwijze en maatschappelijke inrichting. Te denken valt aan klassieke elven die in een vredige en relatief primitieve samenleving leven en gecompliceerde machines die in elkaar geschroefd zijn door ver ontwikkelde buitenaardse wezens. Mits je enigszins nieuwsgierig aangelegd bent is het fantastisch om je in de achtergrond van de verscheidene culturen te verdiepen. Waar het plot zich kenmerkt door haar oppervlakkige karakter, zijn de achtergronden van personages en volkeren juist ontzettend diep uitgewerkt.

Naast de missies die het verhaal voortstuwen zijn er ook de nodige kerkers en zijopdrachten te doorlopen die hoofdzakelijk dienen om ervaringspunten en zeldzame objecten te verkrijgen. Toch zijn ze ook erg vermakelijk en omvatten ze voor ieder wat wils. De zijopdrachten zijn lekker divers en luchtig, terwijl de kerkers behoorlijk wat uitdaging te bieden hebben en een stuk gecompliceerder zijn. Een licht puntje van kritiek is de camera tijdens het kerkerbezoek die te weinig overzicht over de omgeving verschaft. Het is weliswaar mogelijk het camerastandpunt handmatig te verzetten, maar gedurende hectische gevechten in kleine gebieden heb je daar simpelweg niet de tijd voor.

Alhoewel Sacred 2 ontzettend tof is om in je eentje te spelen, zijn de online modi minstens net zo interessant. Vooral de coöperatieve mogelijkheden spreken voor de verbeelding. Je kunt ten alle tijden een vriend in het spel uitnodigen om gezamenlijk mee op pad te gaan zonder eerst een aparte sessie of een nieuw personage te moeten aanmaken. Ook is het mogelijk met maximaal zestien spelers tegen elkaar te strijden of een groteske kerker te bezoeken. Er is geen enkele sprake van vertraging en door de doeltreffende opzet en de vele aanpasbare opties wordt de toch al niet misselijke spelduur aanzienlijk verlengd.

Ook op audiovisueel gebied laat Sacred 2 over het algemeen een prima indruk achter. Het is overduidelijk dat de medewerkers van Ascaron met veel liefde en toewijding aan deze titel gewerkt hebben. De dag- en nachtcyclus is sfeerverhogend, de artistieke stijl is adembenemend en de wereld bruist van het leven. Daar staat tegenover dat de animaties regelmatig wat steekjes laten vallen en de details niet altijd even fraai zijn uitgewerkt.

Bovendien zou het een verademing zijn als de Duitse band Blind Guardian iets minder nadrukkelijk op de voorgrond trad. Bij vlagen weet de keiharde rockmuziek allesbehalve de juiste toon te raken, wat averechts werkt voor de sfeer. Dit zijn echter slechts kleine smetjes die je door de overdaad aan positieve aspecten al gauw voor lief neemt. Al helemaal wanneer je eenmaal de oneliners hebt mogen aanhoren. Deze zinnetjes zijn te flauw voor woorden en op een geniale wijze ingesproken, waardoor en glimlach nauwelijks te onderdrukken is. Dat ze bovendien om de haverklap door je luidsprekers schallen, maakt het geheel alleen maar nog komischer. Blijkbaar bestaat het toch, Duitse humor.