Wat hebben een arcade-racegame, een strategische tower-defence-game en een stilistische rondslingergame gemeen? Ze maken allemaal deel uit van de op PSN te downloaden Pixeljunk-reeks. Met de vierde Pixeljunk-titel, Pixeljunk Shooter, wordt deze traditie voortgezet en voegt een compleet andere game zich bij de gelederen.

Net als de andere Pixeljunk-games heeft Shooter een simpele, maar effectieve stijl. Zo op het eerste gezicht lijkt het nog het meeste op een flashgame, maar die gedachte verdwijnt zodra je de verschillende vloeistoffen ziet. Het is verbluffend hoe natuurlijk deze reageren. Grootse effecten als het breken van een grote golf water maar ook hoe vloeistoffen reageren als je er doorheen vliegt, laten zien hoeveel moeite is gestoken in het zo natuurlijk laten overkomen van de effecten. 

Qua gameplay doet Pixeljunk Shooter denken aan andere tweedimensionale ruimteshooters die met twee analoge sticks moeten worden gespeeld. In tegenstelling tot de snelle actie van bijvoorbeeld Geometry Wars en Super Stardust HD, is de gameplay van Pixeljunk Shooter echter een stuk langzamer en tactischer. De opzet is simpel. Als piloot van een klein ruimteschip is het je taak werknemers te redden die vastzitten onder de oppervlakte van een planeet. Sinds de werkzaamheden zijn begonnen is de planeet instabiel geworden en bedreigen mysterieuze wezens het leven van iedereen die op hun pad komt. Om iedereen te redden en de problemen op te lossen, zul je door levels uit te spelen steeds dieper in de korst moeten doordringen. Telkens moet een minimum aantal mijnwerkers worden gered om nieuwe levels vrij te spelen.

Vuur en ijs

In totaal zijn er vijftien levels. elk met andere uitdagingen. Vijanden bestaan hoofdzakelijk uit langzaam schietende stationaire wezens of vliegende vleermuis-achtige wezens. Met je boordkanon of raketten is dit ongedierte zonder moeite uit te roeien. De grootste uitdaging wordt echter gevormd door de natuurlijke objecten die je tegenkomt. In elk level zitten vloeistoffen en gassen die voor of tegen je werken. Mijnwerkers worden om de haverklap bedreigd door een stroom lava en giftige gassen of zijn simpelweg ingesloten door ijs of gesteente. Het mooie is dat elk van deze stoffen reageert op de andere. Als er water tot je beschikking staat, kun je deze gebruiken om lava te laten stollen tot gesteente. IJs is op zijn beurt perfect te smelten met behulp van lava. 

In tegenstelling tot de vergelijkbare PSN-shooter Gravity Crash hoef je je geen zorgen te maken om de rotswanden. Deze hebben geen effect op je schip, maar zodra je geraakt wordt door een vijand of te dicht bij de lava komt, loopt een metertje vol dat aangeeft dat je oververhit raakt. Eenmaal oververhit, stort je naar beneden en sla je te pletter. Om dit te voorkomen kun je op een afstandje van de lava wachten tot het schip is afgekoeld. De slimmere speler bedenkt dat water heel geschikt is om af te koelen. De logische interactie van alle stoffen in deze game zorgen ervoor dat je geregeld beloond wordt met dergelijke kleine openbaringen. De game geeft mede door dit soort dingen verrassend veel voldoening. 

Het concept van Pixeljunk Shooter wordt uitdagender gemaakt met power-ups. Denk hierbij aan een lava-power-up, die je in staat stelt grote stralen lava te schieten. Of een water power-up die gebruikt kan worden om ter plekke lava te blussen. Het interessantst is de reversal power-up, die je onkwetsbaar maakt voor lava, maar die je juist kwetsbaar maakt voor water en ijs. Het leukste eraan is dat een aantal power-ups de gehele gameplay en ook je denkpatroon op z'n kop zetten.

Gemiste kansen

Ondanks de originele en sterk uitgewerkte gameplay blijf je na het  uitspelen van de campagne toch zitten met het gevoel dat er nog meer in had gezeten. De grootste oorzaak hiervan is de lage moeilijkheidsgraad. Oké, je zult een paar keer opnieuw moeten beginnen, omdat je niet de benodigde hoeveelheid mannetjes hebt opgepikt, maar doorgaans schiet je door de levels heen als hete lava door ijs. Er had uiteindelijk net wat meer gedaan kunnen worden met de werking die verschillende vloeistoffen en gassen op elkaar hebben. Pixeljunk Shooter was nog beter geworden als de speler meer werd uitgedaagd na te denken over zijn acties. Er zijn momenten dat je uit moet kijken dat de rook die ontstaat door de vermenging van water en kwik, of een stroom lava je mannetjes niet in gevaar brengt, maar deze momenten kun je meestal al van verre zien aankomen. 

De drie eindbazen die aan het einde van elke omgeving, zijn ook niet erg moeilijk te verslaan. Dit is best wel zonde want het zijn allemaal originele eindbazen die met een unieke strategie aangepakt moeten worden. Het is echter niet moeilijk om uit te zoeken hoe dit moet gebeuren. Er kan dus nog meer uit het concept gehaald worden. Na het uitspelen van Pixeljunk Shooter wordt wel aangegeven dat we uitbreidingen kunnen verwachten, en de hoop is dat deze meer uitdaging bieden. Als we één dingen graag in die uitbreidingen zouden zien, dan is het een level-editor, want een community kan ongetwijfeld zeer uitdagende levels maken met het zeer sterke concept van Pixeljunk Shooter. 

Gelukkig is de wat korte levensduur van PixelJunk Shooter flink te verlengen door het hele spel ook nog eens met een vriend helemaal door te spelen in de coöpmodus. Hoewel de levels met twee spelers grotendeels gelijk blijven, heeft het spel in coöp wel meer elan. Het doel is natuurlijk nog altijd het redden van mijnwerkers en het einde bereiken van een level, maar met een tweede speler is er een competitief element toegevoegd die de fun-factor flink opschroeft. Ook de power-ups worden samen nog een stuk leuker, want nu kun je elkaar helpen, maar ook juist tegenwerken.