Uit de pen van J.R.R. Tolkien komt geen woord meer over Midden-Aarde. De schrijver is al enkele tientallen jaren dood. Sindsdien moeten we het doen met het werk dat hij heeft achtergelaten. De verleiding is groot om zelf aan de slag te gaan in de wereld die Tolkien zelf al tot in de puntjes beschreef. Shadow of Mordor poogt zo’n eigen verhaal te vertellen, maar dat is meteen ook zwakste punt van de game.

Bekende personages en herkenbare personages worden op een geforceerde manier betrokken bij het verhaal van Talion. De wachter van de Black Gate die net als zijn familie en vrienden op een brute wijze wordt uitgemoord, krijgt een tweede kans. Een mysterieuze Wraith neemt bezit van zijn lichaam en zorgt ervoor dat Talion zo goed als onsterfelijk is. Zo kan hij wraak nemen op de rechterhand van Sauron die hem zijn leven heeft ontnomen. 

Middle-Earth: Shadow of Mordor

Geleend van de beste
De geestachtige Wraith maakt van Talion een moordmachine die het tussen leven en dood in zijn eentje opneemt tegen legers aan orcs. Shadow of Mordor leent het gevechtsysteem uit de recente Batman-games en gebruikt de van klimmen en klauteren uit Assassin’s Creed. Het opnemen tegen grote groepen tegenstanders of gigantische bouwwerken en ruines beklimmen is daardoor geen enkel probleem. 

Shadow of Mordor weet die gameplay van andere games succesvol na te bootsen. In de gevechten is er iets meer ruimte voor een foutje en tijdens het klimmen wil Talion nog wel eens weigeren te springen of achter een randje blijven hangen. Het zijn kleine dingentjes die het speelplezier zelden in de weg zitten. Ze vallen vooral op omdat de rest van de game eigenlijk verrassend goed in elkaar steekt.

Om in de buurt te komen bij diegenen die Talions familie hebben afgenomen moet de hiërarchie van de orcs binnen Mordor systematisch worden afgebroken. Dat krijg je als dolende strijder voor elkaar door de Warchiefs binnen een gebied van Mordor uit te schakelen of ze te vervangen met orcs die in de ban zijn van de kracht van de Wraith.

Middle-Earth: Shadow of Mordor

Orcs en aartsvijanden

De ontwikkelaars noemen dit concept het Nemesis-systeem en het is zonder enige twijfel één van de best uitgewerkte ideeën van Shadow of Mordor. De machtsverhouding tussen de facties van orcs kun je op tal van manieren manipuleren. Warchiefs kunnen bijvoorbeeld verzwakt worden door eerst hun bodyguards op te speuren en uit te schakelen, of door informatie op te doen over de sterke en zwakke punten van de leiders.

Uiteindelijk nemen spelers van de game het nooit tegen dezelfde orc op; de monsters worden willekeurig samengesteld. Hun walgelijke uiterlijk, afschrikwekkende naam en eigenzinnige eigenschappen zijn iedere keer weer anders. Ulthar the Bloody is besmeurd met het bloed van zijn slachtoffers en heeft bijvoorbeeld een onverklaarbare angst voor vuur, terwijl Khobal the Runner gemakkelijk vanuit de schaduwen uitgeschakeld kan worden, maar het op een lopen zet zodra hij Talion ziet. 

Die zwakke plekken leren kennen en uit weten te buiten is echter nog niet genoeg om een ‘uruk’ uit te schakelen. Vaak moet er aan bepaalde eisen voldaan worden voordat zo’n lelijke leider zijn gezicht laat zien. Bijvoorbeeld door ongezien tien van zijn volgelingen een kopje kleiner te maken of je een waardige tegenstander te bewijzen door eerst hordes van zijn orcs af te slachten.

Middle-Earth: Shadow of Mordor

Uruk-Spy
Het wordt helemaal interessant wanneer je met een speciale kracht van de Wraith belangrijke orcs op de sociale ladder kunt markeren. Kapiteins kunnen hun Warchiefs van de troon proberen te stoten, andere kapiteins aanvallen of als spion informatie voor je verzamelen. Vervolgens kun je vanuit de schaduwen meekijken naar hoe jouw orc de oorlog verklaart aan de andere of je kunt nieuw verkregen informatie gebruiken om een andere belangrijke orc uit te schakelen.

Het Nemesis-systeem blijft gedurende verrassen . Geen gevecht is twee keer hetzelfde. Een simpele poging om een Captain van zijn hoofd te ontdoen kan compleet in de soep lopen wanneer de monsterlijke fauna van Mordor zich ineens met de strijd gaat bemoeien (of wanneer die orc zich omringt heeft met meerdere sterke soortgenoten). Zelfs wanneer Talion zich tevergeefs in de strijd begeeft en elders in het land opnieuw tot leven wordt gebracht heeft dat invloed op de rangorde van de orcs. De uruk die de legendarische ‘Gravewalker’ heeft geslacht kan zomaar een paar treden hoger klimmen op de sociale ladder en je volgende belangrijke doelwit worden.

Het Nemesis-systeem helemaal links laten liggen is een optie, maar daarmee maak je het spel een stuk lastiger en ook een stuk minder leuk. Het zonder voorbereiding tegen de eerste beste Warchief opnemen staat gelijk aan een gevecht met ongeveer vijftig orcs, inclusief hun levensgevaarlijke leiders. Specifieke orcs doden, andere captains manipuleren en de arrogante leider van de troon stoten blijft echter de gehele game leuk. Zelfs nadat je het aan fanfiction gelijkwaardige verhaal hebt uitgespeeld.  

Middle-Earth: Shadow of Mordor

Propvol Mordor
Mordor barst naast orcs dan ook van optionele missies waarin je bijvoorbeeld verloren artefacten moet vinden, challenges moeten overwinnen en slaven uit de handen van uruk moet bevrijden. Zeggen dat er veel te doen is in de wereld is een understatement. Halverwege het doorkruizen van Mordor raak je vaak genoeg afgeleid door de extra opdrachten die net lang genoeg duren om ervoor te zorgen dat je vergeet waarmee je daarvoor bezig was.

In het begin word je bijna genoodzaakt om jevooral met optionele opdrachten bezig te houden, want de game kan behoorlijk pittig zijn. Anderzijds: wie zich te veel met zijmissies bezighoudt heeft meer ervaringspunten te besteden in de uitgebreide skilltree. Daardoor kan de game al snel iets te gemakkelijk worden. Tegen het einde van het spel ben je dan zo belachelijk krachtig dat niets of niemand in Mordor nog een fatsoenlijke tegenstander vormt.