De Medal of Honor reeks kan gerust de grondlegger van de World War II shooters genoemd worden. De tijd dat het eenzaam aan de top van dit subgenre stond, is echter voorbij. Vooral de laatste twee delen die zich afspeelden rond de Stille Oceaan, de consolegame Medal of Honor: Rising Sun en de PC-titel Medal of Honor: Pacific Assault, stelden lichtelijk teleur. Electronic Arts besloot het strijdtoneel terug naar Europa te verplaatsen, met de consolegame Medal of Honor: European Assault als resultaat.

Met European Assault heeft Electronic Arts goed geluisterd naar de voornaamste kritieken op de voorloper van het spel, Rising Sun. De belangrijkste verbetering in European Assault is dat het spel een stuk minder rechtlijnig is dan zijn voorlopers. Je werkt weliswaar de verschillende missies nog steeds in vaste volgorde af, maar binnen de missie zelf kun je je pad grotendeels zelf uitstippelen. Je krijgt bij aanvang van de missie een aantal doelen voorgelegd, waarvan je een aantal zult moeten volbrengen en waarvan er een aantal optioneel is. Daarnaast zullen tijdens je missie nog andere doelen aan het licht komen, afhankelijk van wat er tijdens je missie gebeurt.

De Afrikaanse missies uit European Assault; niet alles is logisch in het leven!

In de eerste missies is de opbouw van de levels nog vrij doorzichtig, met een aantal min of meer rechtlijnige paden die naar de verschillende objectives leiden. Naarmate je verder in het spel komt, wordt je echter steeds meer vrij gelaten. Vooral bij de missies in Rusland komt het spel echt los. Je vecht dan in kapotgeschoten huizen in een besneeuwd stadje waarin het stikt van de Duitsers. Om elk hoekje loert de vijand en je zult stap voor stap, van schuilplaats naar schuilplaats, van deur naar deur, door het stadje heen trekken om zo tegenstander voor tegenstander uit de weg te ruimen. De spanning die je hierbij voelt, is werkelijke enorm en brengt de memorabele gameplay terug waar de Medal of Honor reeks bekend om staat.

Medal of Honor: European Assault weet de sfeer van de Tweede Wereldoorlog, zover dat mogelijk is, uistekend te vatten. Authenticiteit speelt een grote rol in het spel. De omgevingen, het wapentuig en de voertuigen (die je niet zelf kunt besturen) zijn met zorg nagebouwd. Tussen de missies door krijg je authentieke beelden voorgeschoteld waarbij een oude man met pijn in zijn hart zijn herinneringen ophaalt. De krakende stem verandert plotseling in die van een jonge man en voor je het weet sta je midden in het gevecht. Electronic Arts laat opnieuw zien hoe je een spel op een sfeervolle wijze presenteert, zonder het gruwelijke gegeven van de oorlog, te misbruiken. Het enige dat wat op dit vlak beter had gekund, zijn de gerenderde tussenfilmpjes, die kwalitatief niet echt hoogstaand zijn.

Rambo failed

De aankleding van European Assault mag dan zo authentiek mogelijk zijn, de gameplay leunt nog steeds het dichtste aan bij het betere arcadewerk. Toch zul je in European Assault niet echt ver komen met de 'Rambo aanpak'. Vooral in het open veld zul je snel het loodje leggen wanneer er vijanden op de loer liggen. Hier is het noodzakelijk om goed dekking te zoeken en af en toe naar boven te komen om de horizon af te turen op tegenstanders. In de binnenlocaties wil het nog wel eens lukken als een Rambo tekeer te gaan, maar het is nooit de methode die het beste werkt.

Wanneer de Rambo-aanpak wel zijn vruchten afwerpt, is wanneer je gebruik maakt van de inmiddels al licht omstreden rallymode. Deze rallymode kun je activeren nadat je een balkje gevuld hebt, wat je doet door headshots te maken of meerdere tegenstanders in korte tijd na elkaar om te leggen. Eenmaal geactiveerd ben je voor korte tijd onschendbaar, beschik je over oneindige ammunitie en dood je tegenstanders met een enkel schot. Sommigen zullen dit enigszins onrealistisch vinden, terwijl ze gniffelend refereren naar Medal of Honor: Street. Persoonlijk sprak me de rallymode echter wel aan, omdat je zo meer je best doet om headshots te maken wat de uitdaging vergroot. Ook het feit dat de rallymode weer leeg loopt nadat je sneuvelt en een revive gebruikt, zorgt ervoor dat je extra je best zult doen. Grafisch is de rallymode zo uitgewerkt dat het op een stoort euforische tunnelvisie lijkt, wat aardig overeenkomt met hetgeen Electronic Arts ermee hoopt na te bootsen.