In 2004 kwam het originele Perimeter uit. In deze RTS game stonden nanomachines en de omgeving centraal. Het spel kende een aparte gameplay, dat voor het grote publiek toch net iets te ingewikkeld leek. Nu is er de spirituele opvolger: Maelstrom. Gedeeltelijk gemaakt met hetzelfde idee, maar een spel dat veel toegankelijker zou moeten zijn voor de casual gamer. Kan de game het opnemen tegen de toppers die komende maand uitkomen? De wereld is vergaan. Door het roekeloze optreden van de mens is alles de vernietiging in geholpen. Het milieu is verpest en regeringen zijn gevallen. Dan ontploft de eerste atoombom en is het hek van de dam. Een kernoorlog is een onvermijdelijk vervolg. Uit de as van deze oorlog rijzen twee facties: de Ascension en de Remnants. Terwijl deze twee groepen tegen elkaar vechten, wordt onze niet meer zo groene aarde aangevallen door een buitenaards ras. Zo ontstaat een totale chaos en een oorlog waar geen einde aan komt. Het verhaal van Maelstrom in een notendop.

Een Maelstrom is een enorme wervelwind waar eigenlijk geen einde aan komt. De titel slaat op de oorlog die plaatsvindt op onze thuisplaneet. De drie speelbare facties hebben elk hun eigen kenmerken, wapens en manier van spelen. De Remnants zijn in principe de ‘gewone mensen’ die het moeten hebben van het harde werken, kleine guerrilla-acties en vooral veel geluk. Deze groep lijkt in principe het meeste op de mensen die op dit moment op onze Aarde rondlopen. De Ascension hebben de grote bedrijven achter zich staan, waardoor ze genoeg geld en technologie hebben om het nieuwste van het nieuwste te bouwen. Verwacht dus enorme, futuristische voertuigen en lasers wanneer je hiermee speelt. Dan zijn er nog de buitenaardse wezens, de Hai-Genti, waarbij alles gebaseerd is op organisch materiaal en units kennen als maden die vijanden levend verslinden en grote, slijmerige bommen. Elk ras heeft zijn eigen manier van spelen. De Ascension moeten het hebben van brute kracht, de Remnants van hun tactische en strategische vernuft en de Hai-Genti zitten er ergens tussenin. Het belangrijkste van elke factie zijn de helden. Zoals in wel meer RTS games zijn dit speciale units die aparte krachten beschikken en elke missie moeten overleven. Ook in Maelstrom zitten deze helden dus. Een vernieuwing echter is dat je het zogenaamde direct-control kunt gebruiken bij je helden. Met deze functie neem je de directe controle over van je held en schakel je over naar een third-person perspectief. Je mag zelf het wapen op je vijanden richten en lekker knallen. Helaas voelt dit direct-control aan als een halfbakken versie van een slechte third-person shooter. Soms zul je over moeten schakelen naar dit perspectief om een aantal vijanden te verslaan. Helaas is de artificial intelligence van je tegenstanders zo slecht dat je geen enkele moeite hebt om die mannetjes een kopje kleiner te maken.

Gelukkig is deze feature slechts een kleine toevoeging en draait het natuurlijk om het strategiegebeuren. Jammer genoeg is ook dit niet geheel succesvol. Grondstoffen zijn van essentieel belang in Maelstrom, en dat is meteen waar de game de boot in gaat. Het verkrijgen van bepaalde grondstoffen is bijna onmogelijk, terwijl andere materialen voor het oprapen liggen. Je thuisbasis verzorgt standaard een bepaalde soort grondstof, waarmee bijvoorbeeld soldaten gemaakt kunnen worden. Hiervan zul je nooit te weinig hebben in het spel. Wanneer je echter de twee andere grondstoffen nodig hebt, zul je goed op zoek moeten gaan. Hierdoor zijn de verhoudingen tussen je bouwmaterialen nooit in balans. Je hebt van het ene superveel en van het andere veel te weinig. Een beetje tweaken zou het spel in dit geval goed gedaan hebben.  Tweaken is iets wat je zelf ook heel veel zal mogen doen in het spel: één van de belangrijke aspecten van het spel is namelijk het veranderen van de elementen en je omgevingen. Dit komt op het volgende neer: je hebt een flinke basis gebouwd, maar je vindt dat de basis op een te grote open vlakte ligt. Je pakt een zogenaamde terraformer unit en kunt vervolgens bijvoorbeeld de grond omhoog duwen of wat laten inzakken. Doe je dit rondom je hele basis, dan zal het grondwater stijgen en zal je kamp op een eiland liggen, waarbij je makkelijk die ene toegangsweg kan verdedigen. Dit klinkt als een super idee en dat is het ook, maar helaas zal je het in de realiteit niet al te veel gebruiken. Vaak is het simpelweg te veel werk om echt het terraformen te gebruiken, op de missies na waarin het verplicht is. Deze manier van spelen is op nog meer verschillende manier toepasbaar. Is er een enorm meer waar je overheen moet? Gewoon even de boel bevriezen en het meer oversteken. Als het in het echt ook zo makkelijk was, zou er elke maand een Elfstedentocht gereden worden. Het punt is echter dat het op de een of andere manier gewoon niet echt aanvoelt alsof het nuttig is. Het concept is schitterend en werkt soms ook goed, maar meestal is het frustrerend. De rest van het spel werkt in principe als een gewone RTS. Basisje bouwen, units aanmaken en zorgen dat je de vijand verplettert. Dit kan ook weer met behulp van de aarde, maar meestal zal dit gewoon door middel van brute wapens gebeuren. Wat ook frustrerend is, is de camera in het spel. Inzoomen kan ver, net als uitzoomen, maar zodra je de camera draait staan er veel objecten in de weg. Hoge gebouwen die in je zicht staan zijn hierbij het voornaamste probleem. Het zou logisch zijn dat het desbetreffende gebouw doorzichtig wordt zodra je er met je camera overheen gaat, maar helaas is dit niet geval. Ook dit voelt weer aan alsof het gewoon nooit af is gemaakt door de ontwikkelaar. Iets dat wel goed zit in het spel, is de sfeer. Het gevoel van de compleet verwoeste aarde is voelbaar aanwezig. Dit is knap gedaan door de ontwikkelaar, omdat Maelstrom grafisch zeker geen hoogvlieger is. Het spel is niet afzichtelijk, maar het zet zeker geen nieuwe standaard. Vooral zodra er wat verder ingezoomd wordt, is het detail vaak ver te zoeken, hoe hoog je de instellingen ook zet. Desalniettemin is de sfeer goed in het spel, wat zeker zorgt voor wat speelplezier. Een dikke min is er voor het geluid. Bij het introfilmpje en in het menu zit er een erg goed deuntje in het spel. Zodra je echter aan het spelen bent, valt deze grotendeels weg en mag je constant luisteren naar de twee zinnetjes die je units kunnen uitbrengen zodra je ze hun orders geeft. Na een tijdje zet je het geluid uit, omdat je bijna schuimbekkend en stuiptrekkend op de grond ligt doordat je zo geïrriteerd bent door die soldaatjes. De special effects klinken redelijk, maar ook zeker niet meer dan dat. Vooral wanneer je de direct-control over je hero neemt, zul je merken dat het pistool toch niet zo stoer klinkt van dichtbij. Tenenkrommend is het vervolgens wanneer je pistool klinkt als een zwak machinegeweer. Het klinkt alsof er driehonderd kogels rondvliegen, terwijl je toch echt pas vijf kogels hebt zien vliegen. Ook de voice-acting in het spel is niet echt overtuigend, maar dat komt waarschijnlijk omdat de zinnen die uitgesproken worden, niet echt klinken als zinnen die in het echt ook daadwerkelijk uitgesproken zouden worden. Tsja, het is moeilijk om een punt te geven aan Maelstrom. Het spel voelt aan alsof het veel te haastig op de markt is gebracht. Dit is niet zozeer te merken aan grote bugs of gameplay die superslecht is, maar meer aan de afwerking die gewoon niet aanwezig is. Het is een gevoel dat langs je rug omhoog kruipt zodra je begint met het spelen van het spel. Reuze jammer, want het concept van de game is erg goed, waarbij vooral de Terraforming een dikke plus verdient. Zoals gezegd is het vooral de afwerking en de kleine foutjes die ervoor zorgen dat Maelstrom een spel is dat je eigenlijk beter kan laten liggen. Ben je echter een supergrote RTS-fan, dan is het spel zeker het proberen waard, want het heeft op een heel diep niveau, toch echt wel zijn charme. En dit laatste is vooral te danken aan het concept van de terraforming.