Het LEGO-sjabloon is in principe al geschikt voor een hoop franchises, maar voor Pirates of the Caribbean is de keuze een no-brainer. Het avontuurlijke gevoel, de vele kleurrijke personages en de humor van de films laten zich prima vertalen naar het vechten, puzzelen en platformen van de LEGO-games, die eerder met Star Wars en Harry Potter succesvol waren. LEGO: Pirates of the Caribbean is opgebouwd uit vier delen, die je afzonderlijk kunt uitspelen, en ieder het verhaal vertellen van een van de vier films. Ook de laatste film dus, Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides. De sfeer van de films is indrukwekkend nagebootst, met een opvallende goede mix van realistische achtergronden en LEGO-onderdelen. De zonnige eilandjes, donkere grotten en mysterieuze bouwwerken maken meer indruk dan je van dit soort games verwacht. Pirates of the Caribbean is met gemak het best ogende LEGO-spel tot nu toe. De spannende en meeslepende muziek uit de films sluit daar prima bij aan.

Te weinig tijd

Qua opzet, beelden en geluid lijkt de weg gebaand voor een fantastisch avontuur, maar helaas is het niet gelukt om deze kans voor open doel te benutten en een klassieke actiegame te maken. Daarvoor slaat het spel op te veel essentiële onderdelen de plank mis. Het zijn fouten die je moeilijk door de vingers kunt zien, omdat ze op een directe manier de manier van spelen nadelig beïnvloeden. In elk van de essentiële gameplay-onderdelen – het puzzelen, vechten en platformen – gaat er iets behoorlijk fout. Het lijkt erop dat de ontwikkelaar door de release van de film te weinig tijd is gegund om alles glad te strijken.

Het meest hinderlijke struikelblok is dat je vaak vast komt te zitten in een level, omdat je geen idee hebt wat je moet doen. Dit heeft in de eerste plaats te maken met de opzet van de LEGO-games. Een nieuw level wordt telkens ingeleid met een slapstickachtig filmpje zonder gesproken of geschreven tekst. Het resultaat is dat je meestal niet weet wat er van je verwacht wordt, ook niet als je de films goed kent. Moet je de uitgang vinden, de vijanden doden, een apparaat in werking stellen of een voorwerp zoeken? Dit was nog niet zo erg geweest als de gebeurtenissen of de omgeving je meteen duidelijk maakten wat de volgende stap moet zijn, zoals wel vaker gebeurt in bijvoorbeeld een Mario-game. Maar die signalen zijn er niet, of ze zijn vaag of onopvallend. Soms vallen cruciale voorwerpen zoals een hendel weg achter objecten op de voorgrond. Ook irritant is dat het spel in sommige situaties met een pictogram heel duidelijk aangeeft waar je iets kunt doen, en er in andere vergelijkbare situaties weer niets aanduidt. Het komt te vaak voor dat je een kwartier in dezelfde ruimte loopt zonder een idee te hebben waar je naar moet zoeken.

Onnauwkeurig

Ook het platformelement werkt niet mee. Door de onnauwkeurige besturing worden zelfs simpele opdrachten helse klussen om te klaren. Probeer maar eens over springkussens naar de overkant van een rivier te komen, als je niet kunt zien waar je moet landen en de kussens opeens buiten beeld verdwijnen. Verder kenmerkt Pirates zich ook door de vele personages op het scherm – soms loop je met wel acht verschillende kameraden in een level. Zeker bij iets smallere doorgangen of platformen zitten de andere personages je constant in de weg, waardoor je in het water valt of per ongeluk een medespeler.

In deze LEGO-game is er ook voor gekozen de doorgaans korte vechtanimaties te vervangen door een langere combinatie van zwaardbewegingen, waardoor een vloeiend ogend gevecht mogelijk wordt. Jammer is alleen dat je vaak moet wachten totdat deze animatie is afgelopen, lang nadat je door hebt gekregen dat je een van je maatjes in LEGO-stukjes staat te hakken.

De coöpmodus weet deze verder vermakelijke actie helaas niet verder te verrijken. Sterker nog, het spel wordt er onduidelijker en drukker door. Als de omgeving genoeg ruimte biedt en er niet te veel personages lopen, valt het nog wel mee, maar als er veel op het scherm gebeurt, is het vaak onduidelijk wie waar loopt. Zeker als je ook nog van personage moet wisselen om bepaalde opdrachten uit te voeren – de een kan hete onderdelen smeden, de ander een zwaard in een schakelaar steken – raak je snel de draad kwijt. Als beide spelers iets te ver van elkaar verwijderd zijn, wordt het scherm gescheiden door een lijn van de ene naar de andere kant van het scherm. Het nadeel is dat deze lijn telkens verandert en je soms als speler van de onderkant naar de bovenkant wordt gegooid, wat de verwarring nog net wat groter maakt.

Geen mislukking

Door al deze negatieve elementen te noemen kan de indruk ontstaan dat LEGO: Pirates of the Caribbean een totale mislukking is. Dat is zeker niet waar. Het verhaal kent gedenkwaardige momenten, zoals de paardenrace door Londen en een gevecht op een draaiend rad. De visuele flair van de realistische omgevingen waarin LEGO-objecten naadloos zijn verwerkt, mag er ook zijn. Opvallend zijn verder de korte filmpjes waarin met uitgeknipte personages en voorwerpen een situatie wordt verduidelijkt. En wie de animaties van de miniatuur-Jack Sparrow zo grappig en authentiek heeft gemaakt, mag zich ook op de borst kloppen. Er zijn dus genoeg momenten waarop je mooie en grappige dingen ziet gebeuren in LEGO: Pirates of the Caribbean. Het grootste probleem blijft dat de fouten in het spel te veel afleiden van al het moois dat dit avontuur wél te bieden heeft.

Deze game is getest op de Xbox 360.