Platformgames gaan inmiddels al heel wat jaartjes mee, maar zijn nog steeds populair. Games als Jak & Daxter, Ratchet & Clank en de avonturen van de Italiaanse loodgieter Mario vinden gretig aftrek bij het publiek en weten het genre constant naar een hoger niveau te tillen. Vanzelfsprekend proberen ook kleinere, minder bekende ontwikkelaars hier een graantje van mee te pikken. Zo ook debutant Neon Studios, dat nu onder de vlag van JoWood de avontuurlijke platformgame Legend of Kay uitbrengt. Heeft de titel genoeg in zijn mars om tussen de grijze massa uit te springen?

De standaardformule voor een succesvolle platformgame heeft de ontwikkelaar in elk geval goed in de vingers. Neem een niet alledaagse setting en plaats daar afwijkende karakters in, en je hebt een goede kans dat mensen in de game geïnteresseerd raken. Neon Studios koos voor feodaal Japan en plaatste daar verschillende diersoorten in ter populatie. De katten, konijnen en panda's leven al jarenlang vredig naast elkaar door zich aan een bepaalde levenswijze te houden. Dan komen de gorilla's en ratten roet in het eten gooien en bezetten ze de hele boel. Natuurlijk laat de moedige kat Kay het hier niet bij zitten en gaat hij op pad om zijn dorp van de bezetting te redden.

Een aardig uitgangspunt voor een leuk avontuur. Neon Studios is er ook goed in geslaagd om dit in de game naar voren te brengen. Grafisch is de game niet opzienbarend, maar het doet goed zijn werk om een leuke sfeer neer te zetten. Hetzelfde geldt voor de muziek, die de setting uitstekend aanvult en je goed in de game weet te zuigen. Een domper zijn de gesproken teksten. Hoewel sommige stemmen erg degelijk zijn, heeft bijvoorbeeld Kay zelf een matig ingesproken stem. Hierdoor komen grappen of serieuze gedeeltes lang niet altijd goed uit de verf. Dit wordt weer redelijk gecompenseerd door de tussenfilmpjes die in een leuke stripboekvorm gepresenteerd worden.

Je komt langs een hoop verschillende locaties in Legend of Kay, zoals bossen, moerassen, berggebieden, grotten en ijsvlaktes. Niet de meest originele gebieden, maar het voldoet prima. Bovendien hebben veel levels een redelijk open structuur, waardoor je jezelf nooit opgesloten voelt. Desondanks weet deze eigenschap niet te verhullen dat de game erg lineair van aard is en je alle gebieden in een vaste volgorde doorkruist. Dat betekent dus ook dat je vrijwel nooit terug komt in oude gebieden. Het was leuk geweest als de game gebruik had gemaakt van bijvoorbeeld een centrale 'hub' van waaruit de verschillende werelden te bereiken zijn.