Zombies zijn helemaal terug van weggeweest in de gamewereld. Nu de ondode te pas en te onpas in verschillende games verschijnen, lijkt er zelfs een heuse hype te ontstaan. Gelukkig was Valve al een tijdje bezig aan Left 4 Dead en is deze game allesbehalve een snelle geldtrekker geworden. In tegendeel, Left 4 Dead is de beste zombieshooter in jaren!

De nieuwe game van Valve is er een om niet snel te vergeten. Al was het alleen maar om de opvallende keuze om een zombieshooter te maken. Left 4 Dead is namelijk niet zomaar een huis, tuin en keuken shooter geworden, maar biedt de speler een mix aan tussen Counterstrike en de film Dawn of the Dead. Tijdens het spel zul je, letterlijk, duizenden en duizenden zombies afknallen, met shotguns, pistolen of machinegeweren, uiteraard in combinatie met de nodige liters bloed. En ondanks dat de zombies een groot gedeelte van het spel opslokken, blijkt vooral de interactie en samenwerking met je teamleden van groot belang.

In Left 4 Dead staan de Survivors tegenover de Infected. Na een virusuitbraak van ongekende proporties is het merendeel van de mensheid veranderd in naar vleeshunkerende zombies. Hoewel het in feite geen zombies zijn, worden ze in het spel wel zo genoemd. En waarom niet, mensen die rode ogen hebben, eerst wezenloos voor zich uitstaren, om daarna als een gek achter je aan te rennen en vervolgens in je nek te bijten, mag je van ons best een zombie noemen. De groep Survivors bestaat uit vier personages: Bill (een veteraan), Zoey (de lekkere chick), Francis, (de stoere motorrijder) en Louis (de saaie IT-specialist).

Jij en jouw team komen onder andere terecht in een verlaten vliegveld, een spookachtige stadje, een door zombies geteisterd boerendorpje en een niet zo gezellig stukje bos en zullen, koste wat het kost, moeten overleven. Het klinkt allemaal niet bijster origineel, maar dat hoeft ook niet. Het verhaal is slechts een flinterdun opstapje voor uren en uren off- en online spelplezier. Net zoals een zombiefilm niet om het verhaal draait, maar om de spanning en special effects.

Het spel draagt overigens het hele film idee wel uit door het spel op te delen in vier campagnes. Campagnes die worden voorgesteld als vier zombieflicks met toepasselijk namen zoals: Blood Harvest, Death Toll, Dead Air en No Mercy. Iedere film is vervolgens weer opgedeeld in vijf hoofdstukken, met als klapstuk een finalegevecht in het vijfde hoofdstuk. Zonder enige schaamte heeft Valve een knipoog gemaakt naar de zombie filmgeschiedenis, en de uitwerking is bijzonder goed geslaagd. Natuurlijk is het verhaal slechts bijzaak, maar door het juist op deze manier te presenteren, en er geen slap geouwehoer van te maken, blijft het allemaal 'geloofwaardig'. En het past precies bij die typische Valve-humor.

Wanneer je het spel opstart kun je direct alle campagnes keizen en zelfs een specifiek hoofdstuk. Heb je geen zin om eerst vier hoofdstukken door te spelen voordat je aan de finale mag beginnen, dan is dat geen enkel probleem. Jammer genoeg zorgt deze aanpak er wel voor dat je offline al vrij snel bent uitgekeken op Left 4 Dead. Hoewel het afslachten van zombies nog nooit zo leuk is geweest, hadden we toch op wat meer gehoopt voor de eenzame gamer. Maar misschien is Left 4 Dead juist bedoeld om die eenzame gamer eindelijk online te krijgen, want juist op dat gebied zit het spel meer dan goed in elkaar.

De volledige offline-campagne kun je namelijk met maximaal vier vrienden in co-op online spelen, waarbij iedere speler de rol van een Survivor aanneemt. Elke Survivor speelt identiek aan de andere drie, dus je keus is snel gemaakt. Kun je tijdens het begin van het spel geen vier vrienden vinden, dan is dat geen enkel probleem. Op ieder gewenst moment kan er speler inspringen en direct aan de actie deelnemen.

Ben je eenmaal begonnen, dan zul je al snel merken dat samenspel de boventoon voert. Om een simpel voorbeeld te geven: op de wat hogere moeilijkheidsgraden zijn er maar weinig momenten dat er geen zombies op je afkomen. Toch zul je vaak moeten herladen, want je wapen is sneller leeg dan je The Return of the Living Dead kunt zeggen. Tijdens het herladen van je wapen hoor je jezelf 'reloading' schreeuwen, waardoor je team direct weet dat ze je rugdekking moeten geven. Rugdekking die je hard nodig hebt.

En daar blijft het niet bij. Word je aangevallen en op de grond gesmeten, dan moet één van je teamleden jou weer overeind helpen. Doen ze dat niet en een groep zombies valt je aan, dan is het vrij snel einde oefening. Bij elkaar blijven is dus het devies! Overigens kun je jouw teamleden ook heatlhpacks of pills toedienen. Healthpacks geven je tachtig procent van je gezondheid terug, terwijl pills je tijdelijk vijftig procent gezondheid verschaffen. De pills bewaar je dus het beste tot het moment dat het einde van een level in zicht komt, maar je nog wel even een zombie of tien voorbij moet.

Het einde van ieder level is trouwens ook nog aardig verpakt in de vorm van een Safe House. Safe Houses zijn versterkte kamers met binnenin genoeg wapens en medicamenten. Toch is een Safe House, zolang de deur niet dicht zit, geen veilige haven. Pas wanneer ieder nog levend teamlid binnen is, kan de deur dicht. Is de deur open dan blijven de Infected aanvallen en ben je behoorlijk kwetsbaar. En geloof ons, als we zeggen dat de zombies komen, wanneer je zo'n Safe House bereikt.

Hoewel de coöperatieve campagnemodus meer dan goed smaakt, heeft Left 4 Dead nog wat extra's in petto: De Versus modus. In Versus staan slechts twee campagnes tot je beschikking, te weten No Mercy en Dead Air, maar dat zal de komende paar weken zeker genoeg zijn. In Versus kun je namelijk met acht spelers tegelijkertijd een potje Left 4 Dead spelen. Acht? Maar er zijn toch maar vier Survivors? Dat klopt, want in versus mogen vier spelers in de rol van de Infected kruipen. En niet zomaar een Infected, maar één van de vier superzombies die Left 4 Dead rijk is.

Allereerst heb je The Boomer. Een trage, dikke zombie met weinig aanvalsmogelijkheden, maar wel uitgerust met een soort braaksel waar iedere andere zombie, letterlijk, een moord voor doet. Is de Boomer toch niet helemaal je ding, dan zijn er nog twee andere, en vooral snellere zombies, namelijk The Hunter en The Smoker. The Hunter is uitgerust met dodelijke klauwen, terwijl The Smoker een iets andere aanpak hanteert. Hij probeert je namelijk te wurgen met zijn tong. De laatste speelbare zombie is The Tank. De Tank kun je nog het beste vergelijken met Abomination uit The Incredible Hulk, al heeft de Tank net even wat minder verstand.

De laatste zombie, die overigens niet speelbaar is, is The Witch. Het feit dat deze zombie voornamelijk stil op een plekje zit, zal de reden zijn geweest om haar niet speelbaar te maken. Maar buiten dat, is ze waarschijnlijk de meest dodelijk zombie van allemaal. Op de hogere moeilijkheidsgraden is één goede aanval van de Witch namelijk voldoende om je direct naar het land der doden te sturen. Tijdens een potje Verus kun je helaas niet kiezen welke zombie je bent, maar neem je na elke respawn een andere vorm aan. De Tank komt zelfs maar één keer per potje voor. Een ronde winnend afsluiten met de Infected is trouwens behoorlijk lastig. Omdat je in eentje voer voor de kat bent, zul je jouw acties goed moeten coördineren met de andere Infected om kans te maken op een overwinning. Een leuke toevoeging is het feit dat je als Infected zelf mag kiezen waar je spawnt, zolang dat maar niet in de buurt van een Survivor is. Je krijgt zelfs de mogelijkheid om op speciale plekken door een muur te breken of naar hogere gelegen plaatsen te klimmen, om zodoende de ideale hinderlaag te leggen.

Als je alles bij elkaar optelt lijkt het behoorlijk mager. Eén solocampagne en twee multiplayer modi lijken niet veel, maar schijn bedriegt. Het spel herbergt namelijk een aardig stukje software, de 'Director' genaamd. Deze Director zorgt ervoor dat geen enkel potje Left 4 Dead hetzelfde is. Door deze 'Big Brother' komen zombies op willekeurige plekken tevoorschijn en spawnen grote groepen zombies (The Horde) naar gelang de speler het beter of slechter doet. Kwam je bij het eerste level in Dead Air nog een Witch in de passagiersterminal tegen, de tweede keer wacht ze je op in de parkeergarage, vergezeld met een Smoker en een Horde. Ga dus niet teveel van een vast patroon uit, maar houd je ogen én oren open.

Hoewel het spelprincipe van Left 4 Dead behoorlijk eenvoudig is (schiet zoveel mogelijk zombies af), krijg je nog een flink portie gameplay erbij. Doordat het spel sterk leunt op teamwork, krijg je nooit het gevoel dat je alleen maar bezig bent met het hersenloos afschieten van zombies. Sterker nog, met een paar vrienden erbij wordt de glimlach op je gezicht na elk level alleen maar groter. De finales zijn echt de slagroom op de taart en zelfs wanneer je sterft voel je jezelf nog redelijk voldaan. Spelers geven zelfs hun laatste healthpack met plezier aan een andere speler af, zelfs als hun eigen gezondheid niet al te best meer is. Dat is in sommige shooters wel eens anders geweest.

De Source-engine heeft eigenlijk zijn beste tijd gehad, maar door handig gebruik te maken van filters en andere beeldeffecten ziet de game er op de PC nog zeer overtuigend uit. De textures zijn van een hoge kwaliteit en ook de personages zien er goed uit. Af en toe ontstaan er wel eens clipping-problemen, maar als je bedenkt dat er soms wel meer dan honderd zombies op één scherm verschijnen, dan begrijp dat het een onmogelijke taak is om die allemaal netjes naast elkaar te laten lopen. Veel levels spelen zich in het donker af, maar ondanks dat hebben de makers zich er niet gemakkelijk vanaf gebracht. Ruimtes zien er goed gevuld uit en herbergen grappige details zoals korte boodschappen die zijn achtergelaten door andere overlevenden.

Left 4 Dead is zonder twijfel de leukste shooter die we dit najaar hebben gespeeld. De humor, de actie, de intense finales met ontelbaar veel zombies, je eerste aanvaring met een Tank, de co-op modus en de onvoorspelbaarheid van de game. Alles klopt en de kleine minpuntjes dié erin zitten worden met gemak opgevangen door de pluspunten. Left 4 Dead is zo'n spel waar je misschien niet direct een goed gevoel bij hebt, omdat het hele zombiegebeuren je misschien niet ligt. Ben je eenmaal aan het spelen dan zul je merken dat er veel meer bij komt kijken dan alleen maar met je shotgun zwaaien. Sterker nog, alle Rambo's en Ashes (Army of Darkness) onder jullie zullen binnen de kortste keren schreeuwen om versterking.