Valve is een enorm populaire ontwikkelaar, maar na de aankondiging van Left 4 Dead 2 sloeg het sentiment toch even om. Zo kort na de release van het eerste deel al een vervolg uitbrengen, dat was niet des Valve. De ontwikkelaar wilde even snel wat centen verdienen en de fans van het eerste uur spoorden mensen aan de game vooral niet te pre-orderen. Uiteraard gooide Valve er op haar beurt  wat persberichten en trailers tegenaan met daarin de boodschap dat Left 4 Dead 2 meer dan een veredelde add-on zou worden. Maar wie heeft er nu gelijk?

De basis van het spel is in ieder geval hetzelfde gebleven. Het overgrote gedeelte van de VS is besmet geraakt met een virus dat mensen verandert in bloeddorstige zombies, de Infected. Die paar mensen die nog niet besmet zijn met het virus, de Survivors, hebben slecht één doel: overleven en het liefst met alle ledematen nog intact. Jij neemt de controle over een van die vier Survivors. Om het einde van ieder level te halen, zul je echter wel met de rest samen moeten werken, want aan Rambo's heeft Left 4 Dead een broertje dood.

Left 4 Dead 2.0

Het grootste pluspunt van Left 4 Dead was toch wel de manier waarop de makers, dankzij een paar nieuwe en frisse gameplay-elementen, van een hersenloze zombieshooter een uitgediepte FPS maakte. Hierbij speelden tevens samenwerken en tactisch inzicht een grote rol. In dat opzicht is er ook weinig veranderd aan deel twee. Coöperatieve gameplay staat nog steeds voorop in de game en wie toch denkt dat hij in zijn eentje de rest van de wereld aan kan, zal zich al snel tot de Infected mogen rekenen of hard om zijn moeder roepen. Dat laatste is overigens geen grapje, maar is ons echt overkomen tijdens een multiplayerpotje; zo heftig is Left 4 Dead 2.

Maar wat is er dan zo anders aan Left 4 Dead 2, behalve dan die extra vinger op het hoesje van de doos? Het antwoord is simpel: eigenlijk alles! Neem bijvoorbeeld het verhaal, dat nog steeds niet veel om het lijf heeft, maar wel op een veel subtielere manier wordt verteld dan voorheen met behulp van berichten op de muur en door de korte tussenfilmpjes. Bovendien passen de in totaal vijf losse campagnes veel beter bij elkaar en heb je ook echt het idee dat er een soort van rode draad door het spel heen loopt.

Door meer variëteit in de te volbrengen opdrachten voelt de game ook een stuk frisser. Neem als voorbeeld de laatste missie uit het eerste hoofdstuk, waarbij je in een winkelcentrum verschillende jerrycans met benzine moet zoeken om vervolgens een wagen te kunnen starten waarmee je kan vluchten. Valve heeft diverse nieuwe invalshoeken bedacht en dat heeft duidelijk zijn vruchten afgeworpen.

De campagnes spelen zich af op locaties die op zichzelf al veel sfeervoller ogen dan het complete eerste deel. Als thema wordt de staat Louisiana uit het zuiden van de Verenigde Staten gebruikt En de campagnes hebben daarmee een hoog Redneck-gehalte. Zo word je meegenomen naar een verlaten fabrieksterrein, een vervallen moerasdorp, een gigantisch warenhuis en de stad New Orleans. Door deze diversheid sta je het ene moment in een donker riool of op een kerkhof , terwijl je het andere moment door Bourbon Street loopt (een gezellig winkelstraatje dat zijn bekendheid dankt aan Mardi Gras) of over een viaduct waar het begrip file een heel andere betekenis krijgt. Dankzij de toevoeging van daglicht ziet alles er bovendien veel kleurrijker uit en krijg je ook echt het idee dat er voor deze Apocalyps nog leven was.

Meer, meer, meer

Uiteraard hebben ook de Infected een opknapbeurt gekregen. Zo bestaat de tegenstand niet langer enkel uit de common horde (gewone zombies) en de Special Infected (de Tank, de Hunter, de Boomer, de Smoker en de Witch) maar is er ook een nieuwe groep genaamd de Uncommon. Deze Uncommon bestaan onder andere uit zombies met kogelvrije- en brandwerende pakken. En ook al zijn ze lang niet zo gevaarlijk als de Special Infected, ze kunnen door hun specifieke eigenschappen en in combinatie met een grote groep commons je het wel bijzonder lastig maken.

En alsof dat nog niet genoeg is, zijn er ook nog drie nieuwe Special Infected bijgekomen in de vorm van een Spitter, een Jockey en een Charger. De specialiteit van de Spitter is het spugen van bijtend zuur over een behoorlijk groot gebied en je binnen enkele seconden van je gezondheid verlost. De Jockey dan, die qua kracht niet zo heel veel te bieden heeft, maar wel bovenop je kan springen om je vervolgens in de richting van een groep Infected, of nog erger, naar een Tank of een Witch te sturen. De Charger is een feite een Hunter op anabole steroïden, met als grootste verschil dat hij als een dolle stier vooruit rent in plaats van op je af te springen. Heeft hij je eenmaal vastgepind tegen een obstakel, dan krijg je te maken met zijn uit de kluiten gewassen arm waarmee hij je herhaaldelijk tegen de grond aan smakt.

De tegenstand is dankzij deze nieuwe aanwinsten uiteindelijk bijzonder sterk geworden, zonder dat de balans verdwenen is. Sterker nog, door de nieuwe zombies en hun specialiteiten moet je veel meer op je hoede zijn en zeker niet in je eentje afdwalen. Krijgt een Charger je bijvoorbeeld te pakken en is er niemand in de buurt om je te redden dan het is al vrij snel over en uit.

Strike!

Gelukkig heeft Left 4 Dead 2 ook wat leuke extraatjes in petto voor de Survivors om de strijd wat eerlijker te maken. Naast de al bekende wapens en hulpmiddelen, krijg je ondermeer  een AK-47 , een combat shotgun, een magnum en een granaatwerper in handen. Vooral de granaatwerper blijkt een welkome aanvulling wanneer er grote groepen zombies op je afstormen tijdens de eindgevechten of wanneer er een alarm af gaat. Infraroodvizieren die je af en toe tegenkomt zorgen bovendien dat je schoten nauwkeuriger worden. Andere handige hulpmiddelen komen in de vorm van een defibrillator waarmee je dode Survivors tot leven kunt brengen en een adrenalinespuit die je tijdelijk een boost geeft in kracht en snelheid.

De beste toevoeging vertaalt zich echter in de komst van slag en stootwapens, een onderdeel dat door de fans bijzonder gemist werd in het eerste deel. Je kunt kiezen tussen een handwapen (of twee) met ongelimiteerde munitie of een slag of stoot wapen. En hoewel het handwapen qua reikwijdte veruit de betere keuze is, geven de slagwapens toch een lekkerder gevoel. De koekenpan, elektrisch gitaar en koevoet (het blijft toch Valve) zijn alleraardigst, maar de echte pret begint pas bij de machette, katana en de kettingzaag.

Al die nieuwe vijanden, omgevingen en wapens zijn leuk bedacht, maar uiteindelijk draait het maar om één ding; de gameplay. En laat die nou nog verder geperfectioneerd zijn. De bekende Campaign- en Survival-modus zijn uiteraard weer van de partij in singleplayer- en multiplayer-vorm. Jammer genoeg is de kunstmatige intelligentie van de computergestuurde spelers in de solo-modus wel van een bedroevend niveau. Een beetje een gemis, omdat er een hoop spelplezier verloren gaat voor gamers die liever alleen spelen.

Tijd om te spelen!

Nieuw zijn de Realism- en de Scavenge-modus (beide alleen in multiplayer beschikbaar), waarbij de Realism-modus hetzelfde speelt als de online Campaign-modus, met het grootste verschil dat je geen omlijning meer ziet rond medespelers en voorwerpen en de zombies net even wat sterker zijn. Een echte uitdaging voor de diehard Survivor. De Scavenge-modus  draait om zestien jerrycans die de Survivors binnen een vastgestelde tijd moeten verzamelen. De maps zijn in deze modus een stuk kleiner, zodat de actie één grote chaos wordt. Je moet in deze modus samen blijven werken, maar het is zo verleidelijk om snel even zo'n Jerrycan te pakken, waardoor je jezelf al vrij snel betrapt op het feit dat je weer alleen bent afgedwaald. Met als gevolg dat je ook al vrij snel bent omsingeld door een paar afzichtelijke Infected. Vooral dankzij de, in vergelijking met de andere modi, korte maar heftige gameplay, is de Scavenge-modus echt een welkome afwisseling.

Ondanks de twee bijzonder smakelijke modi blijft de beste modus echter Versus. In deze modus komt alles wat Left 4 Dead 2 zo goed maakt namelijk bij elkaar. De uitgedachte balans tussen de zombies onderling, de wapens en de verschillende missies die je als Survivor moet volbrengen komen pas echt tot hun recht als beide partijen worden bestuurd door menselijk spelers. Vooral als Infected merk je pas hoe goed de nieuwe Uncommons in jouw voordeel werken, wanneer ze samen met tientallen commons de Survivors tegenhouden. Sproei met een Spitter wat zuur tussen hen in, laat een Jockey en een Smoker er eentje tussen uit pikken en ram met de Charger de twee overgebleven zielenpoten tegen de dichtstbijzijnde muur aan. Time het goed en de vraag is niet hoe snel de Survivors het einde van de missie halen, maar of ze het einde van de missie wel halen.

Tot slot blijft Left 4 Dead 2 ook grafisch goed overeind. De Source-engine tovert misschien niet meer de allermooiste beelden op je scherm, maar levert desondanks nog altijd een meer dan behoorlijk plaatje af. Vooral de zombies zien er erg goed uit en zijn dit keer zelfs voorzien van uitpuilende organen, loszittende hoofden en rondvliegende ledematen. Zoals gezegd, zien ook de omgevingen er sfeervol uit en heeft de toevoeging van daglicht de game erg veel goed gedaan. De Source-engine kan dus nog prima mee en ditzelfde geldt eigenlijk voor de hele game. Left 4 Dead 2 pompt een flinke stoot leven in de ondoden en kan met recht één van de topgames van dit najaar genoemd worden.