Heavenly Sword heeft vele miljoenen Britse ponden gekost, de Blu-Ray-schijf van 25 GB zit helemaal vol, de processorkracht die het kost om Nariko's haren te laten bewegen is groter dan voor menig complexe situatie in andere games, Andy Serkis (de acteur die Gollum in Lord of the Rings en Kong in King Kong speelt) heeft het motion-capturing proces geleid en de film moet echt aanvoelen als een Hollywood-blockbuster. Allemaal erg indrukwekkend, maar houdt de game stand in de toets der pure gameplay? Vanaf seconde één dat je Heavenly Sword opstart, word je weggeblazen. De game oogt zo ontiegelijk mooi, dat je mond ervan openvalt. Het detail en de pracht die de game uitstralen, zijn wellicht ongeëvenaard. Nariko, de roodharige femme fatale die als hoofdrolspeelster fungeert, ziet er stijlvol en imponerend uit. De acties die ze uitvoert, zoals het breken van de nek van een tegenstander tussen haar kuiten, zijn op geweldige wijze geanimeerd. Als er één ding is dat vast staat, is het dat Heavenly Sword er vanaf de eerste tot en met de laatste seconde geweldig uitziet. Ook op het audiovlak heeft ontwikkelaar Ninja Theory zijn zaakjes prima voor elkaar: het befaamde Praags Filharmonisch Orkest heeft zijn werk goed gedaan. Het verhaal gaat over de wrede tiran Bohan (gespeeld door Andy Serkis), die het Heavenly Sword wil veroveren om het tussen zijn vele trofeeën uit te stallen. De clan van Nariko beschermt het zwaard, dus begint Bohan een oorlog om haar clan uit te roeien en het magische wapen te pakken te krijgen. De enige manier waarop Nariko haar clan en het Heavenly Sword kan beschermen, is om het zwaard ter hand te nemen… maar elke drager van het zwaard zal sterven. Vanuit deze opzet ontrafelt zich de verhaallijn, die overigens best wel standaard is en nooit echt iets toe zal voegen aan het vechtwerk. De gameplay van Heavenly Sword is die van een typische hack-and-slash actiegame. Met het Heavenly Sword in je vrouwenhandjes (het zwaard krijg je redelijk vroeg in het spel) sla je de ene na de andere groep vijanden van je af. Het zwaard telt drie verschillende 'vechtstanden': speed (welke je standaard gebruikt), ranged (deze activeer je door de L1-knop ingedrukt te houden) en power (R1). Speed is tamelijk snel en ook tamelijk standaard. In ranged krijg je á la God of War twee messen aan kettingen, waarmee je vijanden die ietsje verder staan ook raakt, en waarbij je dingen als pijlen weg kan slaan. In power sla je langzamer, maar veel krachtiger. Alle vechtstanden hebben hun eigen superstyle moves, acties waarmee je de vijanden op uitermate stijlvolle wijze direct afmaakt met een druk op de cirkelknop. Deze kun je alleen activeren als je genoeg punten hebt verzameld, die je vergaart door succesvol combo's af te ronden en meerdere rake slagen te plaatsten zonder zelf geraakt te worden. Een ander element dat je kunt gebruiken, is het werpen van objecten. Je kunt tonnen, wapens van gedode vijanden en soortgelijke objecten naar tegenstanders gooien om deze uit te schakelen of op de grond te laten vallen. Heavenly Sword heeft geen blok-knop. In plaats daarvan blok je vijanden automatisch als je in de juiste vechtstand staat. Je vijanden vallen namelijk met verschillende vechtstanden aan, waarbij jij dezelfde vechtstijl als je vijand moet hebben om zijn aanval tegen te houden. Het irritante hieraan is dat het nog wel eens voor wil komen dat meerdere vijanden met verschillende vechtstijlen aanvallen, zodat je sowieso niet kunt blokken. Ook het wisselen van vechtstand duurt net een halve seconde te lang, zodat met een reflex reageren geen zin heeft, iets dat juist wél zou moeten. Daardoor kun je dergelijke aanvallen maar beter helemaal ontwijken (je duikt weg met het linkerpookje), terwijl de gameplay er juist omheen is gebouwd om succesvol counters uit te voeren (driehoekje indrukken wanneer je vijand aanvalt). Heel grof gezegd verpest Heavenly Sword dus zijn eigen vechtsysteem. En wat erger is: je hebt het hele vechtsysteem amper nodig om de game succesvol te completeren. Een beetje knoppen rammen, af en toe van vechtstand wisselen, een ontwijkmanoeuvre eruit gooien en een superstyle move uitvoeren is genoeg. De game is namelijk enorm makkelijk op de standaard moeilijkheidsgraad en je ontgrendelt pas de hogere moeilijkheidsgraad (Hell modus) als je de game hebt uitgespeeld. Overigens verschilt deze hogere moeilijkheidsgraad weinig van de gewone, aangezien dezelfde tactieken (of eerder: het gebrek eraan) nog steeds prima hun werk doen. Alleen eindbazen worden echt een stuk lastiger, maar hierbij is het vooral zaak om het voorspelbare vechtpatroon te herkennen en op een standaard manier erop te reageren.Het meest jammerlijke is nog wel dat knoppen rammen in veel situaties daadwerkelijk beter werkt dan secuur te werk gaan. Zo is er op een gegeven moment een pittige eindbaas die zichzelf een aantal keer kloont. Wanneer je deze klonen te lijf probeert te gaan met korte aanvallen en ontwijkmanoeuvres, sterf je. Wanneer je al knoppend rammend door alle klonen heen huppelt zijn ze in een mum van tijd dood. Het is simpelweg raar dat zoiets mogelijk is. Bovendien zijn alle combo's totaal onnodig. Je kunt ze gebruiken en je krijgt er wat meer punten voor, maar de standaard aanvallen doen prima hun werk. Het klinkt misschien alsof het vechtsysteem van Heavenly Sword 100% gefaald is, maar dat zou wel erg overdreven en bezijden de waarheid zijn. Op veel momenten werkt het wel goed. Wanneer je succesvol counters uit kunt voeren, zijn ze geweldig. Ook het gooien van objecten op het slagveld is uitermate nuttig en kan je een tactisch voordeel opleveren. De superstyle moves en de tegenaanvallen wanneer je de lucht in wordt geslagen zijn bovendien goed uitgewerkt. Ook de momenten dat je projectielen kunt counteren (bij eindbazen) werken goed en laten zien dat het vechtsysteem zeker potentie heeft. Het had in veel situaties echter zoveel beter kunnen werken. Eindeloos hakken is niet het enige dat je doet. Zo zijn er momenten waarbij je met Nariko een kanon of een bazooka bestuurt, waarbij je de kogels en raketten kunt sturen met de bewegingsgevoelige SIXAXIS-controller of met het pookje. De bewegingsbesturing werkt opvallend goed, hoewel het pookje toch preciezer is. Verder zijn er enkele 'puzzels', die niet veel meer voorstellen dan een projectiel tegen een gong gooien, maar wel een leuke pauze tussen het vechten betreffen. Tevens zijn de zogenaamde quick time events vermeldenswaardig, waarbij je een knoppencombinatie moet indrukken die op het scherm verschijnt. Deze komen vooral voor bij eindbazen en zijn bij vlagen zeer irritant. Wanneer je de combinatie mist (en dat gebeurt nog wel eens omdat je veel te snel, ook in vergelijking met andere games, moet reageren) dan krijgt de eindbaas een stuk van zijn gezondheid terug en moet je eerst verder vechten voordat je het nog eens mag proberen… met de kans dat het weer mis gaat, enzovoorts.

Nariko's katachtige sidekick Kai

Ook zijn er stukjes waarbij je met Kai speelt, de katachtige sidekick van Nariko. Kai is zonder meer het leukste personage uit het spel. De andere personen, vooral de trawanten van Bohan die als eindbazen fungeren, zijn zo ongeloofwaardig en semi-kinderachtig dat je ze moeilijk serieus kunt nemen. Maar Kai is tof, want ze praat op een soort kinderlijke manier en ziet het schieten met haar kruisboog als een spelletje, 'twing twang' genaamd. Al haar bewegingen ogen katachtig, waardoor het daadwerkelijk een uniek personage is. De stukjes met haar vormen een welkome afwisseling, en ook zij kan haar pijlen besturen met de SIXAXIS of het pookje. Haar enige wapen is echter het kruisboog, waardoor haar missies draaien om het ontwijken van vijanden en ze slim van een afstandje slopen. Erg leuk. Om weer even negatief te worden: er zijn nog enkele minpuntjes die het vermelden waard zijn. De meeste levels uit Heavenly Sword zijn allemaal kleine arena's, waarbij je een hoopje vijanden moet verslaan om verder te kunnen. De level designer lijkt dan ook de zwakste schakel te zijn bij ontwikkelaar Ninja Theory, want van daadwerkelijk verschil tussen de levels en unieke omgevingen kun je niet spreken. Een ander zwaar minpunt is de lengte van de game. Je bent er namelijk al in zo'n zeven uur doorheen, twee avonden flink door gamen. Je kunt nog wel de game opnieuw spelen in Hell modus en alle extra's vrijspelen, maar dat neemt niet weg dat zeven uur veel te kort is, ook in vergelijking met andere games in hetzelfde genre. Nu klinkt het alsof Heavenly Sword één grote mislukking is, maar dat is een totale onwaarheid. De game blijft, zoals gezegd, altijd enorm leuk om te spelen en dat is uiteindelijk waar het allemaal om draait. Het doet ook heel veel dingen goed. De graphics zijn excellent, waarbij vooral de gezichtsuitdrukkingen en de animaties super zijn. De stukjes met Kai zijn leuk en afwisselend en veel gevechtssituatie zul je met een brede grijns doorspelen, genadeloos en stijlvol inhakkend op alles om je heen. Maar dit alles neemt niet weg dat, puur in de kern van de gameplay, er nog een aantal cruciale onderdelen beter uitgewerkt hadden kunnen worden.