Halo: Combat Evolved revolutioneerde het shootergenre op de console met een uitstekende besturing en verslavende offline multiplayermodus. Niet voor niets vormde de game het vertrekpunt van een serie vol hoogtepunten, hoewel andere spellen in de Halo-reeks diens impact nooit wisten te evenaren. De remake maakt anno 2011 eveneens minder indruk dan het origineel, maar dat maakt het nog geen slechte game. Anniversary kan zowel in kwalitatief als kwantitatief opzicht op veel vlakken mee met andere schietspellen van deze generatie.

Immens verschil

Zo heeft ontwikkelaar 343 Industries het uiterlijk van het origineel opgewaardeerd met geheel nieuwe textures. Daarbij is het oude uiterlijk niet verloren gegaan, want met één druk op de back-knop schakelt het spel naar het Halo van 2001. Deze gave feature kennen we al uit andere remakes, zoals Monkey Island, maar komt nergens zo goed uit de verf als in Anniversary. Het verschil is vanwege de vele uiterlijke aanpassingen namelijk keer op keer immens.

Gebouwen zijn geen grijze blokken meer, maar werkelijke huizen met glans en textuur. En het gras is niet langer een groene egale vlakte, maar een weide met bloemen, zand en reliëf. Zelfs het effen blauw ‘plafond’ dat als luchtruim dient, maakt plaats voor een prachtige atmosfeer met fonkelende sterren en olijke kleurtjes. Oogstrelend durven we de remake niet te noemen, maar zeker vergeleken met het origineel oogt Anniversary sporadisch als een hedendaagse game. Het is een heerlijk gevoel om herkenbare omgevingen, wapens en personage uit het origineel nu in glorieus HD te zien. Een indrukwekkende prestatie gezien de leeftijd van de engine.

Halo: Combat Evolved verwierf mede een legendarische status door de complexiteit van het Halo-universum en de uitstekende opbouw van het verhaal. Zelfs tien jaar na dato is de eerste Halo verhalend nog gehuld in mysterie. Het universum kent zoveel onduidelijkheden (het mysterieuze Forerunners-ras bijvoorbeeld) dat de rek er nog lang niet uit lijkt. Ook in Anniversary wordt het Halo-universum nog verder uitgediept. 343 Industries heeft in de remake zogenaamde terminals verstopt die sommige sequenties van de Halo-geschiedenis voor het eerst met gelikte beelden van duiding voorzien.

Ouderdomskwaaltjes

Toch is het niet enkel de diepte van het verhaal die zich staande houdt, want Halo speelt ook in het nu heerlijk weg. De actie is snel en hectisch, en omdat de omgevingen veelal groots zijn, kun je situaties steeds op andere manieren benaderen. Bovendien stelt de kunstmatige intelligentie van zowel je mede- als tegenstanders niet teleur. De gameplay kampt echter met wat ouderdomskwaaltjes, met name omdat de actie vrij rechttoe, rechtaan is. Naast schieten ben je in de eerste Halo met opvallend weinig andere zaken bezig.

Dat hoeft niet heel erg te zijn als het spel op andere gebieden afdoende varieert, maar helaas was ook daar tien jaar geleden kennelijk geen behoefte aan. Hoewel de omgevingen zeker door de nieuwe textures prachtig zijn, wisselen ze elkaar namelijk niet in rappe vaart af. Met name de binnenomgevingen lijken extreem veel op elkaar. Het levelontwerp geeft je het idee dat je constant rondjes loopt en aan sommige gangenstelsels lijkt geen einde lijkt te komen. Daar komt nog eens bij dat de levels sowieso van hele lange duur zijn.

Maar niet enkel het levelontwerp is gedateerd. Hoewel de personages opnieuw vormgegeven zijn, heeft de engine van het spel de grootste moeite met het vloeiend in elkaar over laten lopen van animaties. Zo rennen je medestanders als houten klazen over het veld en staan ze tijdens het schieten constant in een misplaatste ‘ik moet poepen’-houding. Tijdens dergelijke momenten kan zelfs het indrukwekkend nieuwe uiterlijk niet verhullen dat je iets speelt dat inmiddels tien jaar oud is.

Verliefd

Het is door de vele technische ouderdomsrimpels nog maar de vraag of Combat Evolved Anniversary iedereen zal bevallen. De nieuwe lichting gamers is inmiddels verwend. Anniversary schotelt die generatie niet de gelikte ervaring voor die zij uit andere shooters gewend zijn. Aan de andere kant is dat ook gelijk de charme van de eerste Halo. Een nieuw level-ontwerp zou enkel afdoen aan de herbeleving van nostalgische momenten.

Daar komt bij dat de remake met afdoende extra content komt om zijn sowieso al lage prijs van veertig euro te rechtvaardigen. Zo is het singleplayer-avontuur nu ook met een vriend te doorlopen, waar je in de eerste Halo het spel enkel in je eentje kon spelen. Ook bevat het spel een multiplayer met zeven klassieke Halo-maps. Die modus vervangt de oude multiplayer en gebruikt bovendien de engine en gameplay-mogelijkheden van Halo: Reach. Leuk, maar eigenlijk hebben we liever de multiplayer in zijn klassieke stijl terug. Diens simplisme maakte de modus juist zo verslavend. We hadden de vele herinneringen aan het spelen van de game via system link of Xbox Connect (een gemeend applausje voor wie zich dat programma herinnert) graag opgehaald via Xbox Live.

Interessant

Anniversary is zowel voor Halo-fanatici als -onbekenden een interessant totaalpakketje. Dat de game af en toe blijft hangen in een tijdgeest van tien jaar geleden is niet meer dan logisch. Ook is het ergens logisch dat de multiplayer van Combat Evolved niet bij de game inbegrepen is. 343 Industries wil de fanbase immers niet over twee games verdelen (de Anniversary-maps worden op Reach ook aangeboden als DLC). Al met al is dit de Halo-ervaring waar we een decennium geleden verliefd op werden, enkel mooier en completer.