Je kunt lang discussiëren over de release van Grid Autosport. 'Pas' een jaar geleden verscheen Grid 2, de betrekkelijk late opvolger van Race Driver: Grid. Nu al krijgen we het amper twee maanden geleden aangekondigde derde deel voor de kiezen, nota bene op de Xbox 360 en PlayStation 3 (plus zeer strakke pc-versie) terwijl de PlayStation 4 en Xbox One toch wel rap aan bezitters winnen. Waarom dan toch deze release? Het riekt naar een vluchtig in elkaar geknutselde sequel.

Wanneer je echter aan de slag gaat met Grid Autosport, vervliegt die gedachte als waterdruppels van de voorruit. Vergeet het sensationele, maar ook jachtige en op de lange termijn voortsleurende rijden met louter personenauto's en daarop gebaseerde racers in Grid 2. Net als Race Driver: Grid, op zijn beurt een evolutie van de legendarische TOCA-/DTM-racegames, staat bij Grid Autosport de spanning van racen in het heetst van de strijd centraal. Ook met bolides die geen enkele verwantschap hebben met modellen voor de straat.

Volg Max Verstappen

De carrièremodus, de (online) multiplayer en de mogelijkheden om losse races te rijden zijn verdeeld over vijf verschillende disciplines: toerwagens, lange-afstandsraces, formulewagens, getunede straatauto’s en standaardstraatauto’s. Dat betekent dat je binnen de kortste keren plaatsneemt achter het stuur van een Formule 3, om te racen in de klasse waarin Max Verstappen – inderdaad, de zoon van – momenteel furore maakt. Vanuit daar groei je in een reeks seizoenen, die per stuk bestaan uit een steeds groter aantal races, door tot A1GP-rijder en zelfs Indycar-coureur.

Je bepaalt echter per seizoen aan welke tak van autosport je deelneemt, vergelijkbaar met de opzet van de oude DTM Race Driver-games en Race Driver: Grid. Zin om een tijdje te knokken in het Britse toerwagenkampioenschap, om het TOCA-gevoel terug te krijgen? Ga je gang. Toch liever aan de slag met getunede musclecars en driftauto’s? Ook goed. Je progressie in elke categorie wordt gemeten aan de hand van ervaringspunten, die sneller te verdienen zijn door doelstellingen te behalen, op een hoger niveau te racen of hulpmiddelen (zoals tractieregeling en de mogelijkheid om de actie terug te spoelen) uit te schakelen.

Jammer genoeg ontbreekt de mogelijkheid om je eigen team te managen, zoals in Race Driver: Grid. Elk seizoen ben je puur een huurling bij een raceteam, waarbij je echter wel tijdens het racen kunt aangeven of je teamgenoot zich defensiever of offensiever moet gedragen. Online kun je wel een clan oprichten en een eigen kleurstelling ontwerpen, om vervolgens in je eigen design tegen andere mensen te racen. Ook kun je deelnemen aan speciale uitdagingen met online leaderboard.

Duw- en trekwerk

Wat betreft het rijgedrag lijkt Codemasters eindelijk de juiste balans te hebben gevonden tussen realisme en toegankelijkheid. In Race Driver: Grid zat men wel op de juiste weg, maar leek je auto door een totaal gebrek aan communicatie uit het niets uit te kunnen breken; iets waar veel F1-games van de Britse uitgever ook last van hadden. Grid 2 was achteraf gezien meer een arcade-driftfestijn, waarbij de besturing van auto’s alleen in de kern enige geloofwaardigheid vertoonde.

Elke auto in Grid Autosport bestuurt veel meer zoals je zou verwachten: formuleauto’s worden dankzij de hoge downforce op de weg gedrukt maar kunnen door een klein stuurfoutje genadeloos van de baan raken, terwijl toerwagens je meer ruimte geven om een beetje te ‘spelen’ met de auto. Sterker nog, zelfs een kleine aanpassing bij het afstellen van je auto (meer een optie voor puristen dan noodzakelijk kwaad, overigens) is terug te voelen in het rijgedrag van je racer.

En dat is prettig, want zeker op de hogere niveau’s kan de AI bikkelhard zijn. Computergestuurde tegenstanders schuwen zeker geen duw- en trekwerk, maar maken tegelijkertijd foutjes die ook van menselijke spelers zouden kunnen komen. Al met al vormen ze geloofwaardige, goede competitie.

Blessuretijd

Grid Autosport is zeker geen lelijke game, maar nu de Xbox 360 en PlayStation 3 in de blessuretijd van de verlenging zijn beland, is de pc-versie op een fatsoenlijke machine met afstand de mooiste. De console-edities draaien echter vrij solide op dertig frames per seconde, terwijl de circuits en auto’s niet zichtbaar onderdoen voor recente Forza’s en GT’s op dezelfde generatie spelcomputers.

Alleen de cockpitview valt tegen. Hoewel Codemasters zich op de borst klopt dat het dit camerstandpunt na afwezigheid in Grid 2 heeft teruggebracht, is het interieur van elke auto ronduit lelijk. Niet voor niets valt er een waas over het dashboard tijdens het rijden, al voegt het daardoor wel toe aan de beleving om met het zicht vanachter het stuur te kunnen rijden.

In elk opzicht is Grid Autosport een heel fatsoenlijke racegame, met een flinke dosis variatie qua raceklassen en een combinatie van physics en AI die garant staat voor spannende races. Wel is te merken dat het spel in relatief korte tijd uit de grond is gestampt: visueel mist het de nodige afwerking en het was aardig geweest als de carrièrestand je wederom je eigen team liet opbouwen. Maar als slotakkoord voor het genre op een generatie spelcomputers waarvoor de finish in zicht is, kunnen we ons geen betere racegame wensen.

Getest op Xbox 360