Alvast even een opmerking vooraf: Ghost Recon: Advanced Warfighter voor de PC is een totaal andere game dan de eerdere GRAW-versies die we voor onze neus geschoteld kregen. Tuurlijk,  de setting is hetzelfde en vele stukken uit het verhaal komen overeen met de console-varianten, maar op het gebied van gameplay (en niet te vergeten graphics!) is er een hoop veranderd. Zoals je weet waren we erg gecharmeerd van de Xbox 360-versie en waren de eerste indrukken van de PC-versie al erg positief. Reden genoeg om te kijken wat het Zweedse GRIN er uiteindelijk van gebakken heeft.  Let’s go Ghosts!

Vol goede moed begon ik aan een opnieuw welverdiende (al zeg ik het zelf) vakantie naar Mexico. Nou ja, vakantie, eerder werk. En geloof het of niet, de pleuris is alweer uitgebroken in de grootste stad van Mexico. Wederom worden de Ghosts er op uitgestuurd om de rebellerende rekels, die hier de boosdoeners zijn, een lesje te leren. In plaats van een helikopter-drop die ik in maart op de Xbox 360 nog had beleefd, heeft het reisbureau me dit keer een skydive-arrangement aangeraden. Samen met mijn drie mede-Ghosts konden we zo de stad eens van een andere kant bekijken. Klinkt tof natuurlijk, dus dat hebben we meteen geboekt. We stegen op, we vlogen boven Mexico en al gauw was het tijd om te springen. Van onderen en genieten van het uitzicht dan maar! Toch liep niet alles helemaal zoals ik het had gepland. Okay, de sprong verliep voorspoedig en zelfs de parachute ging open, maar één ding viel me onmiddellijk op; de framerate was niet echt wat ik had verwacht. Je hebt een bakbeest van een PC nodig voor Ghost Recon: Advanced Warfighter, dames en heren. Met minder gaat er al een hoop van de charme verloren. Waar ik dacht dat ik met mijn onlangs geüpdatete computertje nog wel jaren mee zou kunnen gaan, werd ik in één klap uit deze droom geholpen. Deze game is grafisch gezien erg mooi en doet (uiteraard) niet onder voor de Xbox 360, maar is helaas wel zwaar, heel erg zwaar zelfs. Maar goed, na alles op een standje (of twee, drie) lager gezet te hebben kon ik mijn zoektocht naar de rebellen voortzetten. Er is immers een coup aan de gang en dat kun je niet zomaar negeren natuurlijk.

Eenmaal op de grond beland, bleek dat mijn maten her en der over de wijk verspreid waren. Eventjes dacht ik terug aan maart en mijn avonturen op de Xbox 360. Wat een randdebielen hadden ze me toen gestuurd zeg. Menigeen kan er over mee praten, heb ik me laten vertellen, en ik hoopte vurig dat men mij dit keer met wat meer kundige manschappen op pad stuurde. Na een kleine wandeling richting mijn eerste teamlid werd mij tijdens een handige ingame tutorial uitgelegd wat de basic-movements zijn en hoe ik mij moest bewegen tussen al die brokstukken en wrakken in het eens zo drukke Mexico-stad. Kennelijk is iedereen naar binnen gevlucht want moeder de vrouw en haar kroost is in geen velden of wegen te bekennen. Het is een oorlog tussen de Ghosts en de rebellen en meer ook niet. Enigszins jammer, maar begrijpelijk. Ach, de spannende sfeer wordt er niet minder om zullen we maar zeggen, want die is nog steeds, net als op de 360, erg lekker te noemen.

Opvallend is één van de grootse wijzigingen in de PC-versie, namelijk dat de third-person mode er uitgesloopt is. In plaats daarvan is de oude vertrouwde first-person-look weer terug. Reden hiervoor was dat men de beleving van het originele Ghost Recon weer terug wilde hebben. Met dat in het achterhoofd is men dan ook aan het programmeren geslagen en ik moet zeggen, het is ze zeker gelukt, want één van de bijkomstigheden van een first-person view is de immersion, je leeft je nóg meer in het Ghost-zijn. Als je om je heen kijkt zie je je eigen lichaam, dat ook reageert op de geavanceerde physics-engine van GRAW. Ook tof is het feit dat wanneer je een sliding maakt, je ook echt je benen ziet. Het is misschien geen ingrijpende gameplay-verandering, maar het maakt het wel allemaal af en doet een stuk realistischer aan.Dat realisme zie je overigens ook weer terugkomen in de gameplay. Niks geen Amerikaanse trucks en APC’s die dienen als medische post, in de PC-versie van Ghost Recon ontvang je geen medische hulp. Dit betekent dat je nóg voorzichtiger aan het werk moet gaan, wil je overleven. Het tactische aspect is hierdoor van nog groter belang. Met de vernieuwde Cross-com mogelijkheden en een sterk verbeterde map, probeert men het tactische element weer terug te krijgen bij Ghost Recon en mijns inziens zijn ze daar in geslaagd. Je kunt je manschappen orders geven via de map, of gewoon via een menu dat over je straatbeeld heen komt.

En het mooie is, ze luisteren dit keer ook daadwerkelijk goed naar wat je zegt. Geen ellende en infantielen als teamleden die het nog wel eens willen verknoeien, dit keer gaat het zoals JIJ het gepland hebt. Een ware verademing die verbeterde artificial intelligence, wat ik je brom.

Nog iets wat als een enorm pluspunt gezien kan worden, zijn de verbeteringen bij het selecteren van je high-tech wapenuitrusting. Op de 360 zat dit er ook wel in, maar daar was dan ook alles meegezegd. De PC-versie kent een stuk uitgebreider menu waarin je gemakkelijk per eenheid de wapens kunt selecteren, inclusief bijbehorende accessoires. Denk hierbij aan een scope, een silencer of een force-grip, waarbij je meer grip krijgt tijdens het schieten en je dus beter kunt mikken. Je zou in principe het beste wapen plus alle accessoires kunnen kiezen, maar hiermee vergroot je wel het gewicht dat je constant bij je draagt en dit heeft dan ook gelijk effect op je bewegingsvrijheid en je accuratie. Oftewel: zoek de goede balans voor elke Ghost, want teveel wapentuig op zak kan wel eens fataal zijn.

Hoewel de PC-versie allesbehalve een simpele port is, zijn er zeker nog wel overeenkomsten te vinden. Zo zijn de checkpoints, wat we kennen van de consoles, ook hier weer terug te vinden. Je kunt er voor of er tegen zijn, maar in GRAW werkt het nog verrassend goed. Na elke objective of bij elk belangrijk scripted stuk wordt de game opgeslagen en kun je hier te allen tijde weer beginnen. Er zaten hier en daar wel pittige stukjes in, waarbij je soms een vrije manier van opslaan wenste, maar over het algemeen werd het niet als frusterend of moeilijk bevonden.

Qua missies is het grotendeels hetzelfde spel, maar zijn de omgevingen en hoe je er naar toe werkt totaal verschillend. Op het gebied van audio zijn er geen veranderingen te noemen, het script is vrijwel identiek en een aantal passages kon ik zonder problemen opdreunen. Wel komt de muziek nog lekkerder uit de speakers knallen en werkt het nóg meer adrenalineopwekkend, wat de spanning ten goede komt.

Op het gebied van multiplayer kun je vooral méér verwachten. Naast de co-op modus heeft men ook andere nieuwe multiplayermode aan de game toegevoegd, waaronder Domination, waar je flink wat opties kun instellen. Wat met name deze co-op mode zo interessant maakt is dat je de singleplayer campagne ook in multiplayer kunt doorlopen.

Waar ze bij de 360 aparte, op zichzelf staande missies hebben bedacht, kun je met maximaal drie anderen de levels van de singleplayer ervaren. Eindelijk dat wat men altijd al wilde dus! Ook een leuke toevoeging is dat één van de spelers de captain wordt, waardoor deze automatisch commando’s kan geven aan andere spelers. Zo komt het tactische element van de game nog meer tot zijn recht en eerlijk is eerlijk, dat voelt erg goed. Wel is het jammer dat er (op moment van schrijven) nog weinig co-op servers te vinden zijn, maar hopelijk verandert dat nog in de toekomst.

Al met al heeft GRIN buitengewoon goed werk afgeleverd. De PC-versie van Ghost Recon: Advanced Warfighter staat als een huis, klopt als een bus en rijdt als een spreekwoordelijke trein, mits je een flinke bak thuis hebt staan. Is dit het geval, dan kan ik je GRAW zeker aan raden. De PC-versie is niet superieur op alle gebieden ten opzichte van de Xbox 360, maar is simpelweg anders te noemen. Goede kost voor de hardcore gamers onder ons die niet vies zijn van een beetje tactisch geweld.