Wat moet Codemasters gedacht hebben toen men besloot een 3DS-versie van F1 2011 op de markt te brengen? Iets in de trant van "We gaan laten zien dat we een waardige racegame kunnen maken voor de nieuwe handheld"? Of toch meer: "Lekker snel geld verdienen, door de naam van onze beproefde game op een vlugge port te plakken"? Het feit dat de Britse studio Sumo Digital, eerder verantwoordelijk voor F1 2009 op de Wii en Sonic & Sega All-Stars Racing, op de klus werd gezet, schept gunstige verwachtingen.

Spoken oppikken

In de basis is F1 2011 op de 3DS een heel nette overzetting van het spel dat afgelopen september voor de Xbox 360, PlayStation 3 en PC verscheen. Alle officiële benodigdheden zitten erin: de negentien circuits, de twaalf teams en de vierentwintig coureurs van het Formule 1-seizoen 2011. De kern wordt gevormd door de carrièrespeelstand, waarin je jezelf via diverse teams opwerkt van rookie tot kampioen in de hoogste autosportklasse. Daarnaast zijn er tijdritten, losse races en een volledig kampioenschap te rijden en overal uitgebreide mogelijkheden om je auto af te stellen. We vinden zelfs een bescheiden online speelstand voor maximaal vier spelers in de 3DS-versie.

Ook leuk, en alleen voor deze editie van het spel, is de optie om via StreetPass ghosts van de scherpste tijden van medespelers op te pikken. Net zo uniek is de reeks van zestig verschillende Challenges, waarin je na een korte briefing in de meest uiteenlopende situaties wordt gegooid: win een regenrace op banden voor droog weer, haal zo vlug mogelijk een aantal auto’s in, ontwijk een stel bewegende obstakels terwijl je een snelle ronde rijdt. Zonder meer een speelstand van toegevoegde waarde.

3D-vertraging

Op technisch vlak komt F1 2011 voor de 3DS echter simpelweg tekort. Dat begint al wanneer je voor het eerst de 3D-schuif op de handheld omhoog (of omlaag) haalt tijdens het racen: vrijwel direct is er verschil in beeldverversing. Met het 3D-effect uitgeschakeld heeft de handheld soms al moeite om de actie zonder haperen in beeld te brengen, maar met optisch diepteverschil aan duikt de framerate gewoon te vaak onder het acceptabele niveau. Tijdens races met vierentwintig auto’s in beeld is dat wellicht logisch, maar evenzogoed ook jammer.

Net als het feit dat je nooit echt lekker diep kunt gaan met het rijden zelf. Zolang je de activiteiten beperkt tot gas geven, remmen en sturen, is de game aardig te spelen. Wil je ook zelf schakelen, dan blijkt het verloop van de motorgeluiden daarvoor geen goede feedback te bieden: wanneer je teruggaat in de verzetten, lijkt de motor maar willekeurig wat mee te jengelen. Een cruciale fout voor een semi-realistische racegame, zeker bij de afwezigheid van force feedback op de 3DS. En dan is het nog het gebruik van de tijdelijk snelheidsverhogende systemen KERS en DRS, die met geen van de knoppenconfiguraties fijn te benutten zijn. Door assistentie in te schakelen voor optrekken, remmen en sturen is het rijden over het algemeen beter te doen, maar dat zal puristen niet lekker zitten.

Daarbij is de oppositie, zelfs op de hogere niveaus en terwijl je zit te hannesen met de besturing, vrij eenvoudig te passeren. Ook is het merkwaardig dat je zomaar een auto van HRT, in het echt toch zeker een achterhoedeteam in de Formule 1, aan de kop van het veld kunt aantreffen, terwijl de Red Bull’s achteraan meesukkelen. Op zulke momenten realiseer je: F1 2011 op de 3DS is het gewoon net niet. Dat wil echter niet zeggen dat Codemasters en Sumo Digital hun best niet hebben gedaan, want van de eerder genoemde Challenges zien we graag meer in toekomstige F1-games. Al dan niet wederom op de 3DS, maar dan wel in een technische capabelere versie.