Dragon Ball Z doet het niet enkel als animatiereeks nog steeds goed, ook de videogames waarin Goku, Gohan en hun supervrienden de hoofdrol vertolken vliegen bij elke nieuwe uitgave vlotjes over de toonbank. Waarschijnlijk zal ook Dragon Ball Z: Budokai Tenkaichi 3 een verkoopsucces worden, zeker gezien de strategische periode waarin het spel in de winkelrekken te vinden is. Maar is deeltje drie in de populaire knokreeks ook echt zijn geld waard? In principe is Dragon Ball Z: Budokai Tenkaichi 3 niet zozeer een volledig nieuw spel: het is eerder een aangedikte versie van de voorgaande delen. In de essentie gaat het namelijk nog altijd om gevechten tussen de bekende Dragon Ball-iconen, niets meer, maar zeker ook niets minder. Iedereen die een van de voorgaande Budokai Tenkaichi delen in huis heeft zal ongetwijfeld na een kwartiertje inlooptijd meteen weer aan de slag kunnen gaan. Nog steeds is het zo dat gewoon wat rammen op de knoppen weinig zal uithalen, ontwikkelaar Namco Bandai vraagt van de speler wat meer moeite om tot het knock-out slaan van de tegenpartij te komen.   Omdat button bashen niets uithaalt is de Budokai Tenkaichi-reeks nogal pittig. Met deel drie verandert men gelukkig niets aan deze traditie en krijgen we een hele resem aan knoppencombinaties voor de kiezen die redelijk wat tijd vereisen voordat je ze onder de knie hebt. Het is dan ook aangewezen om alvorens je met het echte werk begint wat te gaan oefenen tegen een passieve vijand, kwestie van je gekozen superheld goed te leren kennen. Heb je wat combinaties in het hoofd zitten, dan ben je klaar om met een van de vele gamemodi van start te gaan. Want daar blinkt Dragon Ball Z: Budokai Tenkaichi in uit ten opzichte van zijn voorgangers: een grotere verscheidenheid aan dingen om te doen. De belangrijkste en waarschijnlijk ook meest waardevolle toevoeging voor de fans is ongetwijfeld de zeer uitgebreide Dragon History Mode. Hierin krijg je de kans om belangrijke gevechten uit de televisiereeks helemaal zelf uit te voeren, gaande van confrontaties afkomstig uit DragonBall Z tot knokpartijen uit de GT-reeks. Door het grote aanbod aan bekende scènes zit Budokai Tenkaichi 3 ook vol met een hoop nieuwe personages, waaronder Kid Goku, Future Gohan en Babidi. Samen met verse omgevingen en aanvalstechnieken is het overduidelijk dat deel drie de meest complete versie tot nog toe is. Naast het afwerken van het verhalende gedeelte van het spel is het ook mogelijk om deel te nemen aan de Dragon World Tour (je begint onderaan de ladder en vecht je een weg naar de top), personages aan passen in de Evolution Z mode en het natuurlijk op te nemen tegen een vriend van vlees en bloed in Duel Mode. Daar stopt de pret echter nog niet, want Namco Bandai heeft Budokai Tenkaichi 3 uitgerust met een heuse encyclopedie aan informatie over zowat alle personages die ooit in Dragon Ball Z te zien waren. Het is dus best mogelijk om heel wat uurtjes zoet te blijven, mits je echt alles wilt weten over je favoriete vechtersbazen. Grafisch krijgen we voor de derde keer op rij een mooi en vooral kleurrijk spel te zien. De cell-shaded graphics zorgen ervoor dat het geheel dat typisch cartooneske sfeertje blijft behouden, terwijl de geluidseffecten bijdragen aan het hele Dragon Ball-gevoel. Hoe tof de personages en de animaties eruit zien, zo inhoudelijk leeg doen de omgevingen zich voor. Het mag dan wel mogelijk zijn om tegenstanders door rotsen heen te kwakken, maar er zijn zo weinig objecten en details rond je terug te vinden, dat het meer lijkt alsof je in een geverfde zandbak zit rond te vliegen. Wat na verloop van tijd ook op de zenuwen gaat werken is de schreeuwerige soundtrack die voortdurend door je luidsprekers schalt. Sterk melodische stukken moet je niet verwachten in een vechtspel, maar soms wordt de elektrische gitaar wel heel overdadig gebruikt in de stukken die te horen zijn.   Daarnaast voelt het aan alsof PlayStation 2-bezitters wat in de kou blijven staan doordat Budokai Tenkaichi 3 op de console van Sony niet online te spelen valt. Uitvluchten zoeken is onnodig, we hebben in het verleden al vaker gezien dat via internet een potje knokken perfect mogelijk is op onze oude, zwarte machine. Als compensatie is de PS2-versie voorzien van het 'Disc Fusion Systeem”. Deze optie laat toe dat spelers, als ze het originele Budokai Tenkaichi of deeltje twee uit de reeks in hun console stoppen, een extra spelmodus kunnen ontgrendelen. Een mooi gebaar, maar het ontbreken van een Online Mode kan hiermee niet zomaar van de baan geschoven worden.