Hoewel de avonturen van Goku en co al jaren niet meer op de tv zijn geweest in Nederland, kent Dragon Ball een trouwe achterban in ons land. Na meerdere vechtspellen voortgebracht te hebben, mogen we nu eens aan de slag met een echte RPG in het Dragon Ball-universum. Het is echter vrij stil gebleven rondom de lancering van Dragon Ball Z: Attack of the Saiyans: een reden tot zorgen of valse bescheidenheid?

Zodra het spel opstart weet je gelijk dat je met een ander soort Dragon Ball-spel te maken hebt. Geen flitsend introfilmpje of vergelijkbare inleiding, alleen de keuze om het verhaal te starten of een savegame te laden. Het voelt misschien wat karig aan, maar we hebben hier dan ook te maken met een RPG in zijn puurste vorm. Het verhaal van Dragon Ball: Attack of the Saiyans vormt een overlap tussen het einde van de Dragon Ball-reeks, na het verslaan van King Piccolo tijdens het World Martial Arts Tournament, en eindigt na de strijd met de Saiyans die op aarde komen aan het begin van Dragon Ball Z. Alle gebeurtenissen die in deze tijd plaats hebben gevonden in de series worden accuraat naverteld, waardoor ook mensen die geen ervaring met het Dragon Ball-universum alles kunnen volgen. Het vertellen van het verhaal gebeurt wel in erg lange dialogen, maar gelukkig voor de Dragon Ball-fans zijn deze het geheel te skippen. Slechts af en toe zitten er tussen de lange dialogen een aantal plaatjes uit de serie om alles te verduidelijken, maar deze afleiding had veel vaker gebruikt moeten worden. Nu gaat het vele leeswerk tijdens een lange speelsessie namelijk tegenstaan, en dat lijkt toch niet de bedoeling in een verhaalgedreven RPG.

Combineren

Doordat bijna alle gebeurtenissen uit de serie de revue passeren neem je niet alleen in de sandalen van Goku plaats, maar mag je ook regelmatig als Krillin, Gohan of één van de andere strijders spelen. Uit het gezelschap, dat op dat moment beschikbaar is, moet regelmatig een groepje van drie strijders samengesteld worden om gezamenlijk ten strijde te trekken. Het samenstellen van dit team levert naast wat afwisseling nog een ander voordeel op, namelijk de mogelijkheid om verborgen combinatie-aanvallen uit te voeren. Deze aanvallen worden ingezet zodra het hele team zijn Sparking-meter heeft gevuld, wat gebeurt door aanvallen uit te voeren of schade op te lopen. Zodra de juiste combinatie van speciale aanvallen wordt ingezet, zoals driemaal een Kamehameha, doen deze beduidend meer schade aan. Hints van deze combinaties zijn over de spelwereld verspreid, maar met een beetje uitproberen kom je zelf ook een eind.

Een andere toevoeging aan de turn-based gevechten is de zogenaamde Active Guard. Hierdoor kan met de juiste timing alsnog verdedigd worden tegen een aanval als je zelf de aanval hebt gekozen, iets dat normaal gesproken niet mogelijk is tijdens een traditionele RPG. Het leuke aan de optie is dat het ervoor zorgt dat je bij elk gevecht betrokken blijft, want je kan nu niet tegelijkertijd wat anders doen als je niet aan de beurt bent, iets dat bij andere spellen uit dit genre nog wel eens gebeurt. En vechten zal je, want tijdens je wandeling door de vele gebieden die je aandoet lijkt het wel alsof je om de twee meter wordt aangevallen door een dinosaurus, wolf, beer of ander soort tegenstander. Dit is natuurlijk goed voor de broodnodige ervaringspunten, maar haalt volledig het tempo uit het spel zodra je op pad bent voor een missie om het verhaal verder te laten verlopen.

Grinden

Dat de ervaringspunten hard nodig zijn om in level omhoog te gaan, daar kom je snel achter, want de tegenstanders worden al snel erg pittig. Het gebeurt dan ook regelmatig dat je bij een eindbaas aankomt die je ongenadig hard afstraft als je niet eerst een groot aantal gevechten hebt afgewerkt om je statistieken te verbeteren. Bij elk level dat je omhoog gaat krijg je ook de mogelijkheid om twee of drie punten naar eigen inzicht te verdelen, waardoor een personage gedeeltelijk aan te passen is aan je speelstijl. De leukste verbeteringen voor je personage zijn toch wel de speciale aanvallen, en deze speel je vrij door Ability Points te spenderen. Dit komt over het algemeen neer op je bestaande aanvallen verbeteren, waarna een nieuwe vrijkomt zoals Goku's Meteor Combination of Piccolo's Hellzone Grenade. Dat het vergaren van voldoende Ability Points, wat ook gebeurt tijdens de gevechten, een nog tijdrovendere bezigheid is dan het verzamelen van ervaringspunten mag de pret niet drukken, aangezien de beloning er wel naar is. Daarbij is het goed om te zien dat personages die niet meevechten alsnog een kleine hoeveelheid van de ervarings- en Ability-punten mee snoepen, waardoor deze niet volledig hopeloos achterblijven bij de rest.

Door het vele 'grinden' dat bijna noodzakelijk is in Dragon Ball: Attack of the Saiyans ben je ongeveer twintig uur bezig voordat de aftiteling over je scherm rolt, waarbij je dan ongeveer de helft van deze tijd alleen maar bezig bent geweest om punten te verzamelen. Er zitten nog enkel sidequests in het spel verborgen, zoals het opsporen van de Dragon Balls om via een wens een extra locatie of een gevecht met een geheim personage te krijgen, maar met een uur of dertig is de koek echt op. Het is jammer dat er geen enkel vorm van multiplayer in het spel te vinden is om de eventuele levensduur nog wat te rekken, want nu is het wachten tot we naar Namek af mogen reizen om het avontuur daar voort te zetten.