Immortal Cities: Children of the Nile is het eerste spel van ontwikkelaar Tilted Mill. Het bedrijf, dat door de voormalige makers van games als Caesar en Pharaoh opgericht werd, wil het city-building nieuw leven inblazen. Lees in deze review of deze game staat als een piramide of zo dood is als een mummie.

Immortal Cities heeft de potentie om een behoorlijke franchise te worden, aangezien er nogal wat beschavingen en steden zijn die een grote stempel op de geschiedenis hebben gedrukt. De eerste in deze reeks is misschien dan ook wel meteen de meest bekende, namelijk de Egyptische cultuur. In Children of the Nile speel je de farao van een aantal steden. Naarmate je vordert, zul je andere steden moeten besturen, die steeds moeilijker in de hand te houden worden. Immortal Cities: Children of the Nile is een city-building game, wat inhoudt dat het er niet om gaat de andere steden te vernietigen met militaire kracht, maar het om je inwoners tevreden te houden.

In het oude Egypte hing alles af van de rivier de Nijl. Elk jaar overstroomde deze rivier, zodat de velden waarop het eten werd verbouwd een lading aan vruchtbare modder over zich heen kreeg. Op die grond konden dan weer een jaar lang allerlei gewassen groeien. Ook in Children of the Nile is de Nijl een belangrijke factor. Nadat je boeren hun velden ingezaaid hebben, zullen ze verdergaan met het bewerken van het land, totdat er geoogst kan worden. Langzamerhand zal je stad uitgroeien tot een Egyptische metropool. Groeit je stad echter te snel en ligt hij te dicht tegen de Nijl aan, dan kan het gebeuren dat de Nijl te veel overstroomt en een stuk van je stad weggevaagd wordt, zoals dat in Azië recentelijk nog gebeurde.

In Children of the Nile is er geen echte valuta die een belangrijke rol speelt. Spullen worden gewoon geruild voor andere spullen, wat zorgt voor een levendige ruilhandel tussen je inwoners. Het enige soort grondstof in Children of the Nile is eigenlijk steen. Met deze bakstenen kun jij de grotere en duurdere gebouwen laten bouwen door je burgers.

Het belangrijkste element in Children of the Nile is echter de zogenaamde prestige. Prestige is, zoals je waarschijnlijk al verwachtte, een soort van populariteit. Hoe hoger je prestige, des te populairder je bent bij de mensen in je stad. Die mensen zijn trouwens allemaal verschillend. Elk huishouden heeft zijn eigen familie, met elk hun eigen wensen. Zo gaan de mannen vaak werken en smijten de vrouwen het geld weer over de balk in de vele aanwezig winkeltjes. Eventuele kinderen doen allerlei verschillende dingen, van de moeders helpen bij de inkopen, tot het oogsten op de akkers.