Na het ongelooflijke success van Nintendogs dacht men bij THQ waarschijnlijk dat een soortgelijke game met katten ook een garantie voor succes zou zijn. Purrpals werd de naam van dat spelletje, al heet het spel in Europa Cats Academy. Deze nieuwe naam is overigens niet verder doorgevoerd dan het doosje en de voorkant van de handleiding. Binnen in de handleiding wordt het spel zelfs nog Purrpals genoemd. De titel is echter niet het enige aan deze game wat men op het laatste moment afgeraffeld heeft. Persoonlijk heb ik niet zoveel met katten. Het hoogtepunt van mijn wekelijkse katinteractie vindt plaats wanneer ik de post uit de brievenbus wil halen. De kat van de onderburen vergist zich namelijk wel eens in de voordeur en wanneer ik achteloos de deur open doe om naar buiten te lopen, glipt de kat ongemerkt naar binnen. Voor ik er erg in heb heeft de kat zich al ergens in het huis verstopt. Een ware queeste later zet ik de kat met grof geweld terug op de deurmat en sluit ik de deur achter me. Om het hele riedeltje te herhalen wanneer ik erachter kom dat ik nog steeds de post niet heb gehaald. Voor Cats Academy gaat men er waarschijnlijk van uit dat je wel van katten houdt, want voor liefhebbers van mishandeling van de beestjes biedt het spel weinig vertier. Verzorgen, daar draait het om in Cats Academy. Je begint met het uitkiezen van een katje. Je hebt keuze uit meer dan veertig verschillende rassen die allemaal behoorlijk op elkaar lijken. Je kunt je keuze maken via een irritant menusysteem dat niet echt een overzicht biedt, maar alleen 'volgende kat' en 'vorige kat'. Wanneer je toch die ene kat wilde, ben je wel weer even aan het scrollen. Ik koos voor de look-a-like van de kat van de buren. Cats Academy is niets meer en niets minder dan een veredelde Tamagotchi. Het spel is in real-time, wat inhoudt dat je kat een aantal keren per dag in zich behoeftes voorzien wil worden. Een kat moet eten, schoongemaakt worden en wil spelen en liefde krijgen. Ook als je DS uit staat, zullen de behoeftes van je kat toenemen. Je zult dus regelmatig moeten kijken hoe het met je katje gaat. Verzorg je je katje goed, dan kun je mee doen aan een show. Afhankelijk van hoe je hem de afgelopen dagen verzorgd hebt, krijg je een score en een geldbedrag. Met dat geld kun je weer nieuwe spullen voor je kat kopen, zoals nieuw speelgoed of een nieuwe hoed. Behalve de hoogte van je prijzen bij de shows, heeft de gemoedstoestand van je kat overigens nergens invloed op. Ook al laat je je kat tien dagen verpieteren, hij zal nog steeds even vrolijk rondhuppelen. Dit heeft als voordeel dat er geen kleine kinderen in janken uit zullen barsten wanneer hun ineens kat dood blijkt te zijn, maar het haalt ook de noodzaak van het verzorgen weg. Er ontstaat ook totaal geen band tussen de speler en het virtuele katje, omdat er nauwelijks iets is wat je de kat kunt leren. Heb je geen zin om modeshows te lopen, dan kun je ook geld verdienen met een viertal minigames, waarvan er twee geen zak aan zijn, eentje redelijk is en de andere 'wel leuk'. Deze laatste is het muziekspelletje, waarin je diverse kinderliedjes en klassieke nummers kunt naspelen door op cirkeltjes te tikken met je stylus wanneer de muzieknootjes langs schuiven. De noten worden overigens niet door een instrument gespeeld, maar door vier katten in het bovenste scherm. Een liedje klinkt dan ongeveer zo: miauw miauw miauw miauw.  Cats Academy lijkt op het eerste gezicht een leuk spel voor kleine kinderen, maar is niet meer dan een holle verpakking waarmee men een graantje van Nintendogs mee wil pikken. Cats Academy is echter niet meer dan vier metertjes die je met saaie activiteiten zoals het uitpluizen van de kattenbak en het met je stylus betasten van je kat, omlaag kunt houden. Het enige waarvoor je door zou kunnen spelen, is het speelgoed en de diverse kleren die je voor je kat kunt kopen. Maar eenmaal je er daar een paar van hebt gezien, heb je ze ook allemaal gezien. Daarbij is de interface van het spel zeer onlogisch ontworpen, met een onlogische menu-indeling en een halfbakken stylusbesturing waarbij je soms ineens weer een knopje in moet drukken. Dat terwijl die paar kleine dingen prima met de stylus hadden gekund. Als klap op de vuurpijl is Cats Academy helemaal in het Engels, wat gezien de doelgroep en de vele Engelse schermteksten, niet echt een handige keuze is.