Review

Cannibale Cuisine heeft mij gebroken

Eet mij maar op

Geschreven door Erik Nusselder op

Conclusie

Frustrerende besturing en willekeur verpesten het leuke idee dat verborgen zit in de Overcooked-kloon Cannibale Cuisine.
4
Score
40
Score: 40
  • Pluspunten
  • Leuke twist aan een bekend genre
  • Minpunten
  • Frustrerende besturing, willekeur, uit balans
Ik ben een zeer geduldige gamer. Waar anderen uit frustratie een spel wegleggen wanneer ze voor de honderdste keer doodgaan bij een bepaalde eindbaas, kan ik mezelf rustig een hele dag stukbijten op een lastig stuk. Ik ben onvermurwbaar. Tot vandaag, tot Cannibale Cuisine.

De opzet van de game is vrijwel gelijk aan Overcooked, maar dan met een interessante twist. Nog steeds kook je gerechten door verschillende ingrediënten te bereiden en samen te voegen. Maar omdat het hier om kannibalen draait, is mensenvlees het belangrijkste ingrediënt.

cannibal cuisine

Vervelende vakantie

Nietsvermoedende toeristen die tropische eilanden en eeuwenoude tempels bezoeken krijgen plotseling een mes op zich gericht. Voordat jij dat malse vlees kunt bereiden, moet je je prooi namelijk eerst afslachten. Na een paar klappen veranderen de vakantiegangers in een rauwe steak, een hoopje ribbetjes of een smakelijke homp hersenen. Het klinkt luguber, maar de game weet gelukkig de juiste komische snaar te raken.

Net als bij het grote voorbeeld Overcooked, is Cannibale Cuisine een stuk leuker om met zijn tweeën of met meer mensen te spelen. Te midden van de chaos roep je elkaar instructies toe: “Ik breng de gare steak met banaan weg, als jij nog wat nieuwe mensen ombrengt!” Alleen een goed geoliede machine weet de lastige uitdagingen tot een goed einde te brengen.

Na de tiende keer dat mijn kannibaal hulpeloos het water in duikelde, heb ik de controller weggelegd.

Losse kannibaal

Overcooked met een twist: tot dusver klinkt dat positief. Waar dit allemaal in het water valt (soms letterlijk), is bij de slechte besturing. Je kannibaal beweegt veel te losjes om hem precies te kunnen besturen. Een klein stapje zetten is er niet bij, want door de kleinste zet schiet hij gelijk een meter naar voren. Bovendien lijkt hij een stukje door te glijden, terwijl je intentie was om allang stil te staan. En dan zijn de randen van het level ook nog eens behoorlijk onvergeeflijk: het lijkt alsof je nog op vaste grond staat, maar je valt toch naar beneden. Het gevolg is dat je constant in de woeste zee beland en een paar seconden moet wachten tot je weer verder kunt. De gerechten die je in je handen had, gaan natuurlijk verloren.

Er steken meer frustraties de kop op. Zo vechten de toeristen terug wanneer je het vlees van hun lichaam wilt scheuren. De levels zijn echter zo krap, dat je hun aanvallen nauwelijks kunt ontwijken. Ook hierbij val je constant in het water.

cannibal cuisine

Daar komt bij dat het soort vlees dat zij laten vallen, willekeurig is. Dat ondermijnt de hele opzet van het spel. Hoe chaotisch zo’n coöperatieve multiplayergame ook is, het idee is dat je het level kunt halen als je een slim opgezet plan perfect uitvoert. Door de willekeur die Cannibale Cuisine introduceert, mislukt je plan vaak buiten jouw schuld om. Je wil nog even wat nieuw vlees halen terwijl je vorige gerecht hangt te garen boven het vuur, maar je krijgt niet het juiste soort. Je blijft maar toeristen meppen, terwijl je voedsel bijna in de fik vliegt. Dan moet je onverrichterzake terugrennen naar het vuur, voordat het eten aanbrandt en waardeloos wordt. Zo verlies je kostbare tijd.

De game is daarnaast soms behoorlijk uit balans. Je kunt je kannibaal een speciale vaardigheid meegeven, zoals het genezen van medespelers of een soort vliegende sprint. Die laatste skill maakt bepaalde levels plotseling veel te makkelijk. Zo is er een gang waar je met goede timing doorheen moet lopen, omdat je anders geflambeerd wordt door vuurkanonnen. Met de sprint vlieg je daarentegen zo over een afgrond heen en kun je die hele gang overslaan.

cannibal cuisine

Ik ben gestopt

Ik kan nog wel even doorgaan, maar het punt is ongetwijfeld duidelijk. Na de tiende keer dat mijn kannibaal hulpeloos het water in duikelde, heb ik de controller weggelegd. Mijn normaal zo geduldige gamershart kookte over van frustratie. Ik kon gewoon niet meer verder. Ongeveer halverwege de game ben ik afgehaakt.

Het maakt uiteindelijk dus niet zoveel uit wat voor cijfer ik boven deze review neerzet. Het is niet eens helemaal eerlijk: ik heb de game niet uitgespeeld en kan je niet vertellen of het later nog weet te verrassen met nieuwe spelmechanieken. Een vier lijkt dan misschien wat streng, maar voor een game waarbij ik me er niet toe kan zetten om verder te spelen, is het juist weer gul.

Het cijfer is dan ook onbelangrijk, het gaat om de boodschap. Als je in de stemming bent voor wat chaotisch, coöperatief multiplayerplezier, is er geen enkele reden om niet voor Overcooked, Overcooked 2 of zelfs de recente kloon Moving Out te kiezen. Alleen als je al die opties al uit hebt gespeeld en nog steeds honger hebt naar meer, zou je je aan dit kannibalenfeest kunnen wagen.

Vooruit, ik probeer het nog één keer, in de naam der gamejournalistiek. Na het downloaden van een kleine update, start ik de game weer op. O wacht, nu loopt hij constant vast. Eerst brak de game mij, en nu breek ik de game. Ik ben er klaar mee. Deze game is getest op een pc.

Cannibale Cuisine komt op woensdag 20 mei uit voor Steam en Nintendo Switch.

Laatste reviews op Gamer.nl

Dit artikel delen:

Lees meer

Olav Mol levert Nederlands commentaar in F1 2020 Releasedatum Mafia 3: Definitive Edition gelekt
7

Reacties op: Cannibale Cuisine heeft mij gebroken

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • mhnl1979

    • 19 mei 2020 13:12
    Eerste reactie: Hoe zit het met de nazorg? Potje Warzone?

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    mrakd

    • 19 mei 2020 13:15
    Mooie review! Altijd fijn om een eerlijke, rauwe ervaring te lezen en geen opgeklopte PRoza. Zeker bij dit soort games waar controls heel nauw komen omdat tijd een belangrijke factor is, moet de gameplay ijzersterk zijn. Hollow Knight en Celeste zijn niet perse mijn lievelingsgames maar door de controls die zo goed waren, heb ik er echt van genoten en alle frustratie kwam voort uit mijn eigen handelen. Blijkbaar is in deze keuken iets mis gegaan.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    El Ninjo

    • 19 mei 2020 13:22
    Iedereen heeft zo zijn kryptonite Erik! Ik was in de overtuiging dat masocore spellen konden frustreren maar je uiteindelijk altijd een voldaan gevoel zouden geven…… tot de laatste eindbaas van Sekiro.

    Enige verschil is dat het verder een dijk van een game is, ik moet hem later maar weer eens oppakken.

    Sekiro is mijn kryptonite, voor nu…

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    ErikNus

    • 19 mei 2020 14:05
    @El Ninjo haha, ik heb echt twee volle dagen gedaan over de eindbaas van Sekiro. Heerlijk. Succes!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    AGxKiiNG

    • 19 mei 2020 15:29
    @El Ninjo Hesitation is defeat.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    El Ninjo

    • 19 mei 2020 16:52
    @AGxKiiNG Komt goed, ik pak hem gauw weer op, de eindbazen volgden elkaar aan het eind in zo'n hoog tempo op, dat de lol er een beetje af was. Ape duo, Demon of Hatred en Isshin alleen nog, ik was lekker op dreef.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.
  • avatar

    denver

    • 19 mei 2020 23:17
    Ik weet dat het niet de policy is om over elke kutgame een stukje te schrijven, maar het leest wel lekker weg. :)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord met onze voorwaarden voor reacties.