Het blijft een rare gewoonte: tegelijk met een grote consolerelease een nagenoeg gelijknamig spel uitbrengen voor een handheld. Zo verschijnt Call of Duty: Modern Warfare – Mobilized in het kielzog van Modern Warfare 2. Het enige wat op elkaar lijkt zijn de doosjes en het basisidee achter het spel, verder verschillen ze volledig. Mobilized vertelt een heel ander verhaal in een heel andere setting en biedt bij lange na niet het spektakel en de intensiteit van zijn grote broer. Maar het raarste aan zo'n gelijktijdige release is dat de handheldversie de verdenking van een makkelijk profiterende spin-off op zich krijgt, terwijl het zich met een losse release en een eigen smoel, veel beter zou kunnen profileren. Want dat is Mobilized eigenlijk wel gegund.

Ontwikkelaar n-Space slaagt er bijzonder goed in om het Call of Duty-concept bijna volledig op de Nintendo DS neer te zetten. In de first-person shooter zijn alle aspecten die je minimaal in het genre zou verwachten, aanwezig. Je kunt vrij om je heen kijken, verschillende wapens en granaten gebruiken, nauwkeuriger mikken middels iron sights en je vijanden sneller doden door headshots te maken. De opbouw van de missies is kenmerkend voor Call of Duty: je moet basissen infiltreren, gebouwen beschermen en belangrijke informatie ontfutselen. Meestal heb je een aantal teamgenoten aan je zij die meevuren, maar vooral handig de weg wijzen en je herinneren aan je missiedoelen.

Pittig

Mobilized laat zich vlot bedienen en speelt lekker voor een shooter op zo'n klein schermpje. Vijanden komen nooit in te grote aantallen, maar toch kan het spel bijzonder pittig zijn omdat je met een paar rake schoten al gedood wordt. Vooral wanneer je niet direct door hebt waar de vijand zich bevindt, kan het lastig zijn direct een passende schuilplaats te vinden. Ook gebeurt het regelmatig dat je teamgenoten achter je de weg blokkeren, waardoor je niet snel genoeg terug achter de deurpost kunt verdwijnen. Na een paar pogingen heb je wel door waar ze zitten en kom je vanzelf wel een keer verder, maar dat is niet de leukste variant van 'al doende leert men'.

Het is een beetje een tic van DS-ontwikkelaars om de normale gameplay te onderbreken voor een aantal minigames en ook Mobilized ontkomt daar niet aan. Zo mag je codes kraken met een variant op het aloude Mastermind. Ook moet je zo nu en dan een verkenningsmissies uitvoeren met een klein robotje, die je via ventilatieschachten ongezien achter de vijandelijke linie manoeuvreert. Een volledige missie lang mag je achter het stuur kruipen van een tank. In tegenstelling tot de normale gameplay is de besturing dan rampzalig, waardoor de missie ontaardt in een suf stukje trial and error. De makers waren daarvan op de hoogte, getuige het grote aantal checkpoints dat men gelukkig heeft ingebouwd. De keren dat Mobilized van de standaard gameplay afwijkt, toont het zich op zijn zwakst.

Visueel hoef je uiteraard niet de pracht en praal te verwachten die Modern Warfare 2 op de consoles laat zien, maar Mobilized tovert voor een DS-game mooie omgevingen op het scherm. De makers hebben met de minimale middelen geprobeerd zoveel mogelijk details toe te voegen om de omgevingen interessant te maken en hebben zich er niet gemakkelijk vanaf gemaakt met louter kale gangen. Het enige waar Mobilized toch wat tekort schiet, is het kleurgebruik. Alles is behoorlijk grauw en donker, wat zeker bij een handheldgame vervelend kan zijn. En juist grote broer Modern Warfare 2 laat zien dat je donkere locaties desondanks best kleurrijk en contrastrijk kunt maken.

Veel inhoud

Qua inhoud schiet Mobilized niets tekort. Naast een uitgebreide campagne en een online multiplayermodus, waarin tot zes spelers tegen elkaar kunnen knallen, biedt het spel ook nog verschillende losstaande uitdagingen. Die uitdagingen bestaan bijvoorbeeld uit het overleven van zoveel mogelijk golven vijanden, binnen een bepaalde tijd door een level heenkomen of zoveel mogelijk punten verdienen. Eenmaal uitgespeeld houdt Mobilized je dus nog wel even bezig.

Ondanks dat er weinig echte kritiek op Mobilized is te verzinnen, wilde het spel op de een of andere manier nooit écht leuk worden. Het blijft toch vooral een redelijk geslaagde poging om een genre naar een apparaat te brengen dat er eigenlijk niet geschikt voor is. Waarom zou ik me blind lopen turen op zo'n klein schermpje, als ik tegelijk ook in vol ornaat van de echte Modern Warfare op de console kan genieten? Voor onderweg misschien. Maar shooters als deze laten zich onderweg niet zo prettig spelen, omdat het minste hobbeltje in de weg je geweer alle kanten op laat zwabberen. Doordat Mobilized ook nog eens vrij donker is, heb je liever ook geen tegenlicht. Even niets kunnen zien, is al funest. Maar mocht je om welke reden dan ook toch echt een shooter voor je DS willen, dan maak je met Call of Duty: Modern Warfare - Mobilized geen slechte keuze. Toch wordt het misschien eens tijd dat men verder van de consoleshooter afwijkt en het genre in een vorm giet, die beter past bij de mogelijkheden van een handheld en de wensen van de speler.