Hoewel Call of Duty 3 van de grond af is ontwikkeld voor next-gen consoles, blijft het spel grotendeels trouw aan de opzet die al sinds de allereerste Call of Duty ongewijzigd is gebleven. Het spel situeert zich tijdens de Tweede Wereldoorlog en trakteert je op een behoorlijk lineaire, maar minstens zo spectaculaire achtbaanrit waarin de kogelregens, bombardementen en explosies elkaar in rap tempo opvolgen. Als speler zul je er nooit alleen voor staan in Call of Duty 3, continu zullen andere soldaten om je heen aan het vechten zijn. Sneuvelt een teamgenoot, dan wordt deze ongemerkt aangevuld voor een nieuw exemplaar. Zodoende houdt men de boel levendig en wordt aardig de illusie gewekt, dat er een groots gevecht om je heen aan de gang is. Waar je bij voorgaande Call of Duty-titels nog kon kiezen tussen verschillende campagnes, kiest Call of Duty 3 voor een andere aanpak. De missies zijn namelijk in chronologische volgorde gezet, waardoor je missies van verschillende legers door elkaar zult spelen. De missies zijn qua verhaal enigszins met elkaar verbonden, doordat er verwijzingen worden gemaakt naar de progressie van de andere legers in de gesprekken die de soldaten onderling hebben. Je zult gedurende het spel missies volbrengen als de Amerikanen, de Polen, de Canadezen en de Britten, opnieuw louter geallieerde troepen dus. Alle missies spelen zich af op Frans grondgebied, omdat je in Call of Duty 3 vanuit verschillende richtingen eigenlijk naar hetzelfde doel toewerkt. Nadeel hiervan is dat het de variatie in omgevingen niet echt ten goede komt. Je zult vooral veel groene wijde, zandpaadjes, dorpjes, steden, boerderijtjes, bossen en riviertjes tegenkomen, maar geen volkje sneeuw en niets wat ook maar in de verte op een woestijn lijkt. Toch begint de eenzijdige setting van Call of Duty 3 niet te vervelen, en dat is met name te danken aan het oog voor detail dat in de omgeving is gestopt. De omgeving is namelijk zeer realistisch opgebouwd, je zou je haast zelf in Frankrijk wanen. En menig Nederlander houdt het in de zomer wekenlang uit in Frankrijk zonder zich te vervelen, dus in die tien uur dat je bezig zult zijn om Call of Duty 3 uit te spelen, moet dat helemaal geen probleem vormen. Call of Duty 3 spel speelt eigenlijk precies hetzelfde als Call of Duty 2 en The Big Red One. Je zult veel de omgeving af moeten speuren op zoek naar tegenstanders terwijl de kogels om je oren ketsen. Wordt je geraakt, dan is het verstandig even dekking te zoeken waarna je gezondheid zich vanzelf weer herstelt. Het lijkt erop dat deze feature het na Call of Duty 3 gewonnen heeft van de healthpack en daar zijn we eigenlijk wel tevreden mee. Dit healthsysteem zorgt er namelijk voor dat je niet als een kip zonder kop rond kunt rennen, maar brengt je niet in de frustrerende situatie dat je ineens zonder gezondheid tegenover een heel leger komt te staan.Had Call of Duty 3 alleen bestaan uit rondwandelen en schieten, dan had het spel waarschijnlijk al ergens halverwege zijn aantrekkingskracht verloren. Treyarch heeft echter op diverse manieren wat broodnodige variatie in het spel gebracht. De belangrijkste daarvan zijn de bestuurbare voertuigen. Je zult onder andere met een Jeep en een tank rond mogen scheuren, waarbij je bij de tank ook nog eens het schieten tegelijk voor je rekening mag nemen. De besturing van de voertuigen is best aardige, waarbij duidelijk is gekozen voor de arcade-insteek. Ook leuk zijn de één-op-één confrontaties die je af en toe met een Duitse soldaat zult hebben. Je tegenstander komt ineens om het hoekje en pakt je beet, waarna je hem met wat button bashen van je af kunt slaan. Omdat deze stukjes gescript zijn, zit er vaak een speciale doodanimatie aan verbonden waarbij de omgeving soms leuk benut wordt. Het is allemaal niet heel revolutionair, maar het haalt je even uit de sleur die het spel anders toch dreigt te worden.

Buiten dat het soms wat eentonig wordt, doet Call of Duty 3 eigenlijk alles volgens het boekje. Je wordt regelmatig getrakteerd op een vette scripted event waarmee je weer even verwonderd staat te kijken van de next-gen graphics die het spel te bieden heeft. Maar toch is niet alles koek en ei. De lineaire opbouw van het spel en ook van de omgeving, begint zo onderhand te irriteren. Overal zijn onzichtbare barrières en als je ergens van een richel afloopt, is er geen weg terug. Je wordt hierdoor soms net iets teveel in je tactische vrijheid beperkt. Je moet persé door die nauwe doorgang vol met Duitsers, ondanks dat er visueel een slimme alternatieve route zichtbaar is. Alleen het spel belet je helaas net iets te vaak deze route te nemen. Naast de behoorlijke singleplayercampagne, die weliswaar niets nieuws levert, is ook multiplayer volop van de partij in Call of Duty 3. De multiplayermode is behoorlijk uitgebreid, met spelmodes als Deathmatch, Capture the Flag, Headquarters en War. Leuk is dat bij verschillende multiplayermodes ook bestuurbare voertuigen aanwezig zijn, zoals jeeps, zijspanmotoren en tanks. De voertuigen willen soms een beetje dominant worden, maar ze zijn ook minstens zo vermakelijk wanneer je er zelf in zit. Enige nadeel is dat je soms erg lang moet wachten voordat het minimum aantal spelers voor een Ranked Match bereikt is, waarna je vervolgens alsnog naar het vorige menu wordt teruggeknikkerd. En het zijn juist die Ranked Matches waarbij je de multiplayer-achievements kunt halen.

Voertuigen in de multiplayermode

De singleplayer-achievements zijn ook ietwat schaars gezaaid. Je kunt het spel nog eens op de Veteran-moeilijkheidsgraad uitspelen of een missie proberen te halen zonder daarbij kogels af te vuren, maar daarmee zijn de grootste uitdagingen wel genoemd. Er zijn in totaal maar 26 achievements te halen, waarvan er ook nog een aantal alleen in multiplayer beschikbaar zijn. Meer dan de helft van de achievements haal je al bij de eerste keer uitspelen van de singleplayer. Wat ook jammer is, is dat je buiten de achievements in het spel zelf nergens wordt beloond. Een soort van onderscheiding na afloop van je missie, en een overzicht van je prestaties, maakt het allemaal net wat interessanter. En het biedt ook ruimte voor nieuwe, leukere achievements. Visueel is Call of Duty 3 ongeveer gelijkwaardig aan Call of Duty 2. Sommige dingen zien er iets beter uit, andere dingen zijn net wat minder uitgewerkt. Vooral de weergave van de natuur, en dan vooral het in de wind wuivende gras, springt in het oog. Ook de gezichten en uitrusting van de soldaten mag er wezen, al glimmen de helmpjes naar mijn mening net iets teveel. Dit maakt het wel makkelijk om vijanden in de verte te kunnen spotten, ook op een normale televisie, dus misschien is het wel bewust gedaan, maar echt realistisch lijkt het niet. Helaas zijn er wel wat kleine afwerkingfoutjes. Zo regent het ook binnen in huis als je naar binnen kijkt, maar wanneer je binnen staat, regent het buiten niet meer.