Twee jaar na de eerste uitgave brengt Rockstar hun pestgame Bully eindelijk voor de PC uit. Na twee geslaagde uitgaven op respectievelijk de PlayStation 2 (toen heette de game nog Canes Canem Edit) en de Xbox 360 kunnen nu ook de PC-bezitters voelen hoe het is om op een Amerikaanse kostschool te zitten. En in Bully is dat niet altijd even prettig.

Jimmy Hopkins, de protagonist van de game, ondervindt aan den lijve dat je wel van je af moet bijten om op Bullworth, de kostschool in kwestie, te overleven. Net afgezet door zijn moeder bij de hekken van Bullworth mag Jimmy direct zijn linkse en rechtse gebruiken op enkele leerlingen. Na een korte woordenwisseling met de directeur weet Jimmy waar hij staat, en dat is helemaal alleen. Omdat we de game al twee keer hebben gerecenseerd, zullen we nu niet verder uitweiden over het verhaal. Dat hebben we namelijk al twee keer uitgelegd in zowel de PlayStation 2- alsmede de Xbox 360-recensie. In plaats daarvan vertellen we liever wat er na twee jaar nog steeds zo goed, of misschien wel iets minder goed, aan Bully is.

Waar Bully nog steeds heer en meester in is, is de gamer meenemen op een meer dan aantrekkelijk avontuur. Vanaf de eerste stappen op Bullworth tot aan je afstuderen (als dat het er ooit van komt tenminste) blijft de game je boeien en worden de meest absurde personages aan je voorgesteld. Zo loopt Gary, je eerste 'vriend' en tevens de enige echte psychopaat van Bullworth, tijdens Halloween met een soort Gestapo-pak rond en geeft Edna, de schoolkok, je alles behalve een gezonde eetlust. Vul deze twee aan met een groepje sportfreaks, brildragende nerds en wat al niet meer rondloopt op een gemiddelde kostschool, en je beseft dat het op Bullworth een meer dan gezellige boel wordt. Juist deze personages en goed uitgewerkte stereotypes houden de algehele sfeer in Bully twee jaar na dato nog eenvoudig overeind.

Nog een ander sterk punt van Bully is dat het een sandbox-game is. Dit genre is praktisch uitgevonden door Rockstar dus ook in deze game werd het concept zorgvuldig uitgewerkt. De game is onderverdeeld in vijf verschillende hoofdstukken en ieder hoofdstuk is weer opgedeeld in verschillende missies. Naast deze missies kun je verschillende zijmissies aannemen of, wanneer je echt maling aan alle groeperingen in Bullworth hebt, gewoon lekker door Bullworth Town cruisen, op zoek naar bijbaantjes of een van de honderden collectibles die Rockstar in de game heeft gestopt. De hoofdmissies alleen vermaken echer ook prima. Naar goede Rockstar-gewoontes is er veel aandacht aan het verhaal besteed en bouw je met sommige personages een soort van band op. Tel daarbij de goede voice-acting en de aardige geldbedragen op die je verdient na het voltooien van de missies en voor je het weet zit je tot aan je nek in de roddels en achterklap van Bullworth.

Om je tussen de missies door niet aan je lot over te laten en om je verschillende mogelijkheden te geven om extra geld, items, betere statistieken en wapens te verzamelen, kun je op bepaalde tijden deelnemen aan de lessen. Denk hierbij aan biologie, muziekles en Engels. De meeste van de lessen laten zich spelen als een minigame en door middel van de juiste knoppen indrukken kun je een voldoende voor het vak halen. Rockstar krijgt het zelfs voor elkaar om je hersens daadwerkelijk aan het werk te zetten door je tijdens de lessen, zoals Aardrijkskunde en Engels, geen minigames maar echte kennisvragen voor te leggen. Wie zei dat je door het spelen van games niet slim kunt worden?

Wat Bully ook wat extra's meegeeft is de manier waarop je met de verschillende personages om kunt gaan. Je kunt ervoor kiezen om ze op een aardige manier te benaderen, ze juist uit te schelden of te overladen met presentjes. Zie je enkele pestkoppen een andere student te grazen nemen, dan kun je ervoor kiezen om de pestkoppen zelf aan te pakken en eens goed voor paal te zetten, de pestkoppen een handje te helpen en de student een wedgie te geven of lekker door te lopen en die knappe brunette aan het einde van de gang proberen te versieren. Het is juist deze vrijheid die zo kenmerkend voor Bully is en waardoor de game een unieke manier van spelen biedt.

Maar, blijft dit alles nog overeind na twee jaar? En biedt de game nog genoeg gameplay om ook op de PC te boeien? Als we heel eerlijk zijn, dan komt de sleet er na twee jaar wel een beetje in. De minigames die je moet volbrengen in de klas horen niet echt meer op een PC thuis. Daar leent de Wii zich veel beter voor. Daar komt nog eens bij dat zonder een gamepad, minigames nog saaier lijken en dat je na een harde dag werken echt geen zin meer hebt om als een halve zool op je toetsenbord te gaan rammen.

Sowieso raden we een gamepad aan, omdat de toetsenbord en muis-besturing de overzetting niet bijster goed doorstaan heeft. De graphics hebben wel een opfrisbeurt gehad en ook de resoluties liggen een stuk hoger, maar het zal niemand verbazen dat de uitstraling van Bully wel wat aan kracht begint in te boeten. En jammer genoeg zijn de framedrops, die we al eerder in de Xbox 360-versie tegenkwamen, gewoon weer terug. Toch heeft de game nog steeds een erg originele en verfrissende insteek. En dat is ook anno 2008 een ijzersterk koopargument.