American Football: het blijft een sport die tot de verbeelding spreekt. Samen met sporten als rugby en ijshockey behoren ze tot de hardste teamsporten die we kennen. Ondanks de overvloed aan geweld is de sport in Europa niet echt populair. De laatste jaren is de sport echter aan een flinke opmars begonnen. Het spel Blitz: The League speelt hier op in en presenteert American Football op een iets andere manier. Een manier waarbij stimulerende middelen gebruikt mogen worden en het bewust pijn doen van de tegenstanders iets is waar je punten mee verdient. Wij waagden ons tussen al deze stoere kerels in en speelden het spel. Eén van de grootste redenen dat American Football hier waarschijnlijk (nog) niet is doorgebroken, is de hoeveelheid aan regeltjes en tactieken die het spel rijk is. Gelukkig is daar dan nu Blitz: The League. In principe is dit spel een versimpelde versie van de edele sport die zoveel Amerikanen in zijn greep houdt. De regels zijn een stuk versimpeld en vooral de tactieken zijn een stuk duidelijker voor de leek. Dit is misschien wel de grote aantrekkingskracht van Blitz: The League. Het is toegankelijk voor iemand die American Football alleen maar kent van de uitermate lenige cheerleaders.

Blitz brengt een grote hoeveelheid tactieken en strategieën op een zeer toegankelijke manier in je huiskamer. Ondanks dat je vooral in het begin compleet overrompeld wordt door de verschillende manieren waarop je kunt aanvallen en verdedigen, leer je na een paar potjes spelen precies wanneer je welke tactiek toe moet passen en hoe een bepaalde situatie het beste uitgespeeld moet worden. Aangezien de basisregels nog een beetje verwarrend zijn, leggen we het nog even snel uit.

 

Er is altijd één team dat aanvalt en één team dat verdedigt. Het aanvallende team moet de bal in het doelgebied van de tegenstander krijgen. Lukt dit, dan is er een touchdown gescoord die zes punten waard is. Na een touchdown krijgt het aanvallende team nog eens de mogelijkheid om een zogenaamde field goal te maken welke slechts één punt waard is. Het verdedigende team moet er natuurlijk voor zorgen dat de aanvallende ploeg niet in zijn missie slaagt. Dit kan op verschillende manieren gedaan worden. Het aanvallende team krijgt vier beurten om een bepaald aantal yards richting het doelgebied van de tegenstander te bewegen. Lukt het ze niet binnen deze vier beurten die meters op te schuiven, dan gaat de bal naar de verdedigende partij die dan automatisch de aanvallende partij wordt. Waarschijnlijk de belangrijkste speler is de Quarterback, de speler die de lange passes richting de Wide Receivers geeft. Eerstgenoemde moet er dus voor zorgen dat de snelle 'spitsen' de bal zo ver mogelijk krijgen. Natuurlijk zijn er nog tientallen, zo niet honderden, varianten en mogelijkheden om dit te doen, maar dit is in principe de basis van American Football.

Zodra je begint met spelen is het, zoals gezegd, nogal moeilijk om de goede tactiek uit te kiezen. Hier zal echter gewoon veel 'trial and error' bij komen kijken. Probeer gewoon zo veel mogelijk verschillende manieren van aanvallen en verdedigen uit en na een tijdje krijg je het door. Helaas is er nauwelijks een tutorial over de beste tactieken, maar slechts een zeer bekrompen oefenronde waarin je een paar passes mag gooien en een paar gozers mag tackelen.

Dat brengt ons meteen bij het leuke stuk van het spel: het Blitz-concept houdt in dat je je niet altijd aan de regels hoeft te houden. Vooral wanneer het aankomt op het neerhalen van je tegenstanders mogen de regels even vergeten worden. Het is namelijk mogelijk om een balkje te vullen: de clash-meter. Met het indrukken van de linker trigger laat je deze linkerbalk langzaam leeglopen en kunnen zogenaamde dirty hits uitgedeeld worden. Een dirty hit houdt in dat je bijvoorbeeld je tegenstander zijn helm van zijn hoofd aftrekt en met zijn eigen hoofdbescherming zijn hersens inslaat. Dit klinkt leuk, en dat is het ook, vooral wanneer je iemand weet te blesseren. Wanneer je echter de aanvallende partij bent kan met behulp van de clash-meter een soort bullet time geactiveerd worden waardoor het ontwijken van de tegenstander een stuk sneller gaat. Belangrijk bij het gebruik van de clash-meter is dat je hem op precies het goede moment aanzet, aangezien de balk nogal snel leegloopt.  De belangrijkste modus in het spel is de Campaign Mode. Het is de ontwikkelaar zelfs gelukt een verhaal te verwerken in een American Football game. Het is natuurlijk een flinterdun verhaal, maar het is zeker een vermelding waard aangezien het toch een leuk extraatje is, waardoor het niet slechts ‘alweer een wedstrijd’ wordt. In deze verhaalmodus moet je jouw zelf gemaakte team opwerken van amateurclub tot topper in de hoogste divisie. Dit doe je door natuurlijk wedstrijden te winnen, maar ook door je spelers te trainen en betere spullen voor ze kopen. Die spullen koop je door het geld dat je wint bij de wedstrijden. Zo krijg je geld voor een goed uitgevoerde dirty hit of het neerhalen van de Quarterback voordat hij een pass kan geven richting de Wide Receiver. Met dit gewonnen geld kunnen dan spullen voor het team gekocht worden, onder andere doping en trainingsapparaten.

Een groot probleem dat de meeste American Football games kenmerkt is de grote hoeveelheid knoppen en combinaties die mogelijk zijn. Ook bij Blitz: The League is dit een heikel punt, aangezien de spelsituaties erg kort zijn en er vooral heel snel gereageerd moet worden. Hier geldt echter hetzelfde als bij de tactieken en strategieën: oefening baart kunst. In het begin zul je vaak de verkeerde beslissing nemen op een cruciaal punt, maar zodra je eenmaal door hebt hoe de vork in de steel zit, neem je sneller de juiste beslissing.

Al dit oefenen en veel spelen klinkt misschien vervelend en niet uitdagend, maar dat is zeker niet het geval. Blitz: The League verdient namelijk een dikke pluim voor de leercurve. Deze is zeer goed uitgebalanceerd. Het spel is toegankelijk voor de beginnende speler, maar wordt steeds uitdagender hoe verder je komt. Ook is goed te merken dat elk team anders speelt. Het ene team gebruikt graag de lange passes terwijl de andere liever de grote runs maakt. Ook hier leer je op in te spelen na een tijdje.

  Blitz is gemaakt met de Renderware Engine, één van de meest trouwe grafische engines die de wereld rijk is. Deze engine heeft inmiddels dan ook een zeer respectabele leeftijd bereikt en dat is te zien in Blitz: The League. Het spel ziet er grafisch niet slecht uit, maar we hebben zonder enige twijfel al beter gezien. Vooral de cut-scenes in de game zijn duidelijk achterhaald op grafisch gebied. Ook qua voice-acting is het spel niet je van het, vooral omdat de stemmen wel een beetje erg overdreven stoer willen zijn. De one-liners zijn daarentegen wel erg grappig, maar komen helaas niet erg overtuigend over. Een leuke extra in het spel zijn de vele vrij te spelen objecten. Scoor je bijvoorbeeld 24 punten in één kwart dan krijg je een FHM-shoot van één van je cheerleaders te zien. Ook zijn er speelmodi die vrijgespeeld kunnen worden door bepaalde doelstellingen te halen tijdens de wedstrijden.