We weten allemaal dat we niet teveel moeten verwachten van licentiegames, en helemaal niet als ze gebaseerd zijn op populaire tekenfilmseries. De nieuwste game die het probeert is Ben 10: Protector of Earth, het eerste spel gebaseerd op de Ben 10-tekenfilmserie van Cartoon Network. Het spel komt uit voor Wii, PS2, DS en PSP, en wij hebben de Wii-versie gespeeld.

Ben 10 draait om Ben Tennyson, een doodnormale jongen met een niet zo'n normale toekomst. Op een dag vindt hij namelijk een mysterieuze armband met bijzondere buitenaardse krachten. Met de armband kan Ben in een achttal verschillende aliens veranderen met elk hun eigen krachten. Onder leiding van zijn opa gaat Ben de strijd aan tegen al het kwaad in de wereld. Het resultaat is een actievolle serie vol moraal en wijze lessen van opa.

Het is makkelijk om dit soort games direct af te wimpelen, want echt blij word je er zelden van. Het valt dan ook op als ontwikkelaars die zo'n opdracht krijgen wel kennis hebben over videogames, en vooral ook kijken naar wat andere videogames doen. Beter goed gejat dan slecht verzonnen gaat bij licentiegames zeker op. De makers van Ben 10 hebben bijvoorbeeld goed gekeken naar games als God of War, en die actie wat kindvriendelijker overgebracht naar een tekenfilmsetting.

Ben 10 is een weinig diepgaande game. Het verhaal gaat dat de alienvormen van Ben worden gestolen en dat hij die moet terugvinden door allerlei vijanden te verslaan. Door het spel heen verzamelt hij stuk voor stuk zijn alienvormen weer, waardoor hij op andere manieren door het landschap kan bewegen en met zijn vijanden kan vechten. Bijna het gehele spel ben je bezig met hordes aan vijanden te verslaan, en zo nu en dan moet je een knop indrukken of iets dergelijks om verder te komen. Naast de redelijk interessante eindbazen hoef je verder niets meer te verwachten.

Wat je wel mag verwachten is een aardig vechtsysteem. Je hebt een lichte en een zware aanval, een optie om te springen en om te verdedigen. Het stelt niets voor, mits er geen flink combosysteem tegen aan gegooid is. Bij het verslaan van vijanden krijg je op een God of War-achtige manier orbs naar je toe gevlogen, waarmee je weer nieuwe combo's kunt vrijspelen. Zelfs de eindbazen lijken op een God of War-manier afgeslacht te worden met een soort quicktime-events voor de toffe aanvallen. Omdat je ook nog eens in verschillende alienvormen kunt vechten en er veel verschillende vijanden zijn, kunnen de fans van de serie hun hart ophalen met een redelijk vermakelijk actiespel.

Want voor die groep is het spel bedoeld, en ik verwacht ook niet dat anderen veel voldoening uit dit spel weten te krijgen. Qua keuze van systeem kunnen we de PlayStation 2-versie aanraden. De besturing op de Wii gaat niet verder dan de optie van wapperen in plaats van knoppen indrukken, maar dat is helemaal niet praktisch bij het gebruik van combo's. Heel vreemd is het dan ook dat de PS2-, PSP- en DS-versies allemaal zo'n dertig euro per stuk kosten, en je voor de Wii-versie 50 euro moet neertellen.