Asterix & Obelix was vroeger één van m'n favoriete stripboekreeksen. De droge, parodiërende humor en avontuurlijke belevenissen van de Galliërs die dapper weerstand bleven bieden tegen de Romeinse overheersing, gingen er altijd als zoete koek in bij mij. Ergens is het daarom wel jammer dat de games die tot nu toe van deze striphelden verschenen zijn, nooit diezelfde sfeer wisten te vangen. Hoewel de twee games voor de SNES, lang geleden, goed te verteren waren, ging het daarna bergafwaarts. Kan Asterix & Obelix XXL2 – Mission: Las Vegum daar verandering in brengen?

Het eerste wat je op zal vallen bij het starten van de game, is de geweldige humor die in grote mate aanwezig is. De ontwikkelaar heeft voor XXL2 namelijk andere games als doelwit genomen om de ene na de andere parodiërende grap over te maken. Een geniaal idee, wat op uitstekende wijze wordt uitgevoerd. Bijna elk karakter in het spel is namelijk een humoristische verwijzing naar een populaire game franchise. Figuren als Sam Siefer, Larry Craft en besnorde Romeinen met grote neus, rood petje en een vervaarlijke waterspuit achterop hun rug, zijn slechts enkele voorbeelden van de leuke en frisse humor dat door de game verweven zit. Zelfs de boxart is een subtiele verwijzing naar die van de recente GTA games.

Knap is ook dat de humor nooit verveelt en op de juiste momenten weet te verrassen. Daardoor blijf je automatisch door spelen, enkel en alleen om de volgende leuke vijand of gebeurtenis tegen het lijf te lopen. Het zorgt niet altijd voor schuddebuikende lachsalvo's, maar het weet op z'n minst een glimlach op je gezicht te toveren en dat is nooit verkeerd. Overigens worden niet alleen games geparodieërd, ook films en de huidige staat van de maatschappij moeten er aan geloven. Wat is dan precies de verhaallijn? Nou, het ziet er naar uit dat Caesar een sinister plannetje gesmeed heeft om zogenaamde supersoldaten te creëren waarmee ze dat vervelende dorpje in Noordwest Gallië eindelijk eens tegen de vlakte kunnen werken. Hiervoor heeft hij de verscheidene druïden van andere stammen gevangen genomen, om hen deze supersoldaten te laten ontwikkelen. Tijd voor Asterix en Obelix om hier zo snel mogelijk een stokje voor te steken. Daartoe moeten ze infiltreren in pretpark Las Vegum, waarbij ze advies en begeleiding ontvangen van infiltrant, Sam Siefer (inclusief night-vision goggles).

Het hele spel vindt plaats in Las Vegum. Het park is opgedeeld in verschillende districten die allerlei attracties herbergen. Je bent er terwijl het park nog gesloten is, waardoor je enkel Romeinse bewakers en soldaten tegenkomt en geen onschuldige bezoekers. Tijdens je tocht door het park, kom je de meest uiteenlopende dingen tegen, zoals een Arc de Triomph met uitgehouwen Danté uit Devil May Cry op de muren, een houten Eiffeltoren, Klein-Venetië met Donkey Kong fonteinen en ga zo nog maar even door. Niet echt trouw aan de geschiedkunde dus, maar wie zat daar überhaupt op te wachten met een Asterix & Obelix game? Hier telt vooral de humor en de verrassing en daar slaagt men heel goed in. Bovendien zorgt het voor redelijk afwisselende omgevingen binnen het park, waardoor je niet steeds door vergelijkbare levels heen struint. Het doorlopen van de levels bestaat voornamelijk uit het in elkaar slaan van hordes vijanden en het overwinnen van obstakels door het nodige ren, klim en spring werk. Daarnaast moet je hier en daar een simpele minigame spelen of een puzzeltje oplossen. Standaard zaken dus voor een platformgame en op dit gebied is er dan ook weinig opzienbarends te bemerken. Gelukkig is het vechten best vermakelijk en vrij degelijk uitgevoerd. Zowel Asterix als Obelix hebben een heel scala aan moves tot hun beschikking en je kunt vrij wisselen tussen beide. Het leukste is om een Romein vast te grijpen en deze dan als zweep of vervaarlijk projectiel op andere vijanden te misbruiken. Ook de tag-aanvallen, waarbij zowel Asterix als Obelix hun agressie op een onfortuinlijke vijand botvieren, zijn leuk doorgevoerd. Jammer genoeg zijn deze wel wat lastig uit te voeren, omdat een goed lock-on systeem ontbreekt.

De standaard platformzaken zoals het springen over afgronden, is niet zo fantastisch uitgevoerd als in bepaalde andere games. Het voldoet en frustreert niet snel, maar heel strak en accuraat voelt het niet aan. Daarnaast wil de camera wel eens parten gaan spelen, zoals in zoveel games binnen dit genre. Gelukkig is deze nog draaibaar, maar eigenlijk zou dat niet zo vaak nodig moeten zijn. De puzzels zijn erg simpel en fungeren eigenlijk alleen als korte afwisseling tussen de actiestukjes. Het had leuker geweest wanneer het vechten, de puzzels en het platformwerk wat meer in balans was geweest. De actie overheerst namelijk nogal nu. Zodanig dat het, ondanks de aardige uitwerking, op een gegeven moment toch wat repetitief wordt. Gelukkig zijn de sporadische boss fights wel redelijk origineel uitgevoerd.

Het geluid laat zich vooral gelden bij de ingesproken stemmen die zeer professioneel zijn en de humor extra kracht weten bij te zetten. Ook de muziek steekt goed in elkaar en past perfect bij het spel. Het leukste zijn echter de geïmplementeerde geluidseffecten uit andere games. Vooral de Mario en Tetris geluiden zijn herkenbaar. Grafisch is de game wat minder. Het is zeker niet slecht en er is best sfeer aanwezig, maar echt opzienbarende dingen zijn er niet te bemerken. Alles ziet er gewoon aardig uit, maar ook niet meer dan dat. Het was dus wel duidelijk dat dit niet het voornaamste aspect van de game zou zijn. Alles lijkt wel echt op Asterix & Obelix en de geparodieerde gamekarakters zien er leuk en grappig uit.

Kortom, Asterix & Obelix XXL2 – Mission: Las Vegum, is de eerste leuke en goede Asterix game sinds tijden. Hoewel de game erg sterk leunt op de humor en daar eigenlijk het grootste deel van z’n charme vandaan haalt, steekt de game op alle andere gebieden best degelijk in elkaar. Het speelt vrij aardig, de graphics zijn voldoende en het geluid is prima. Zeker geen topgame, maar voor fans van Asterix of mensen die wel weer eens wat ordinaire humor in hun games willen zien, is dit helemaal geen verkeerde aanschaf.