We schrijven het jaar 2032, eindelijk is het ultieme doel bereikt. Vrede op aarde, en niet alleen tijdens kerstmis, maar het hele jaar door. Totdat het onvermijdelijke gebeurd, opstand van verschillende bevolkingsgroepen die ooit machtig waren in de oude wereld, maar in deze perfecte vredevolle maatschappij niets meer te vertellen hebben. De magnaten van weleer terroriseren de aarde om het verleden terug te brengen. Deze terroristen van de nieuwe samenleving hebben zich verscholen in de Stille Oceaan op 20 kunstmatige eilanden. Wapens zijn anno 2032 uit de tijd, de rebellen zijn de enigen die ze hebben (en gebruiken): de mensheid staat machteloos. Alhoewel... Aan het begin van de perfecte wereld, of beter gezegd bij de afsluiting van de bizarre gewelddadige maatschappij van weleer is de laatste 'Adaptive Cruiser' genaamd Antaeus tot zinken gebracht in de Stille Oceaan. Dit laatste huzarenstukje technologie ter water heeft nano-technologie aan boord.

Wat is nanotechnologie zul je je afvragen. Nano is het voorvoegsel in de natuurkunde voor 10 tot de macht min 9. Een nanometer bijvoorbeeld is 1 miljoen keer kleiner dan een millimeter. De nanotechnologie die dit cruiseschip bezit is simpel gezegd dat robotfabriekjes ter grote van nanometers dingen kunnen bouwen, gebruikmakende van elementen uit de omgeving gevoed door energie. Stel je voor dat miljarden kleine hijskraantjes en andere gereedschappen uit zichzelf een hele grote tank/helikopter kunnen opbouwen. De leiders van de vredevolle samenleving in de persoon van de charismatische Walker (niet Texas ranger ) en de bloedmooie Church (goh, wat origineel, een babe in een spel stoppen) proberen het gezonken cruiseschip te activeren. De kleine hoeveelheid reserve energie wordt gebruikt om één crewmember tot leven te wekken.

Hoe? Nou, er is namelijk nog een andere technologie die bestaat in het jaar 2032, namelijk het opslaan van gehele persoonlijkheden op silicium. Van mens tot processor zeg maar. Deze stukjes silicium worden ook wel Soulcatcher chips genoemd. Deze chips zijn heel handig omdat wanneer een voertuig sneuvelt in een gevecht de informatie van de Soulcatcher chips zo weer kunnen worden ingeladen in een ander voertuig. De Soulcatcher chips vertegenwoordigen eigenlijk de A.I. in het spel. (hierover later meer) Je opdracht is om de wereld te redden, ok waarom niet, we hebben toch niks te doen.

Voordat we Hostile Waters (HW) onder de loep leggen eerst nog even een introverhaaltje over de achtergronden van het spel. HW is gemaakt door Rage Software, dat gezegd te hebben moet er een belletje gaan rinkelen bij sommige mensen. Jazeker, dit is het team dat ons het prachtige actie-arcade-shooter Incoming bracht. Incoming werd gereleased in de zomer van 1998 en was de ultieme arcade shooter. Je kon afhankelijk van de missieopdracht in een helikopter/tank/straaljager/hovercraft of luchtverdedigingskanon plaatsnemen. En het leuke van het spel was nog wel dat je gemiddeld 3 vijanden per seconde neerschoot, pure actie dus. Ook showde het spel het volle potentieel van de toen nog gloednieuwe Voodoo2 kaarten van 3Dfx Interactive. Hoewel het spel weinig strategische diepgang had (was ook niet echt nodig) en een flinterdun verhaal (aliens vallen de aarde aan) vertelde was het een kaskraker.

Met HW heeft Rage Software het desalniettemin anders aangepakt. Een rasechte schrijver van tv-series en boeken in de persoon van Warren Ellis werd aan het werk gezet om het verhaal rond HW te creëren, niet alleen voor de achtergrond maar ook voor de missies. De nanotechnologie van Ellis is tevens niet helemaal science-fiction, wetenschappers zien het als één van de plausibele mogelijkheden dat robots ter grootte van nanometers allerlei taken van de mens zal vervullen in de toekomst. De stemmen van de verschillende karakters zijn ingesproken door bekende acteurs van Britse bodem. Tom Baker (Dr. Who) is de verteller, Paul Darrow (The Saint) vertegenwoordigt Walker vocaal en Glynis Barber (Dempsey and Makepeace, Highlander) gebruikt haar zwoele stem om Church de 'babe met brains' te doen lijken. Ook anders dan Incoming heeft Hostile Waters veel meer strategische aspecten, na het dagen spelen van dit spel kan ik alvast verklappen dat HW de haast perfecte combinatie is van Incoming en Battlezone.