Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord
Review
None

Act of Aggression

Doet vooral zijn eigen ding

Geschreven door Pascal Badenbroek op

Conclusie

  • <p>Act of Aggression is geen C&amp;C-kloon. Het is wel met recht een klassieke rts-game te noemen, met een paar leuke twists en een frisse kijk op de erfenis die Act of War heeft achtergelaten. Laat je niet misleiden door de schijnbaar simpele opzet: onder de motorkap schuilt een strategiegame met diepgang.</p>
    Score: 80 Uitstekend
    • Prettige balans tussen de facties, grote speelvelden, met recht een klassieke rts
    • Campagne niet heel meeslepend, kent weinig micromanagment, eenheden reageren soms niet adequaat
“Zijn hier nog Command & Conquer-veteranen? Nee, alleen Act of War-helden. C&C-veteranen zijn noobs! Maar ik heb alle rts-klassiekers gespeeld, wat ben ik dan? Ook een noob!”, aldus een ‘vriendelijk’ gesprek in het chatvenster van Act of Aggression. Ach ja, op deze manier doet de game in ieder geval zijn naam eer aan. De frustratie van jaren geen goede, klassieke rts-game heeft blijkbaar een raar effect op spelers.

Het is grappig om te zien hoe Act of Aggression vooral door diezelfde spelers als een C&C Generals-kloon wordt gezien, want die claim is door Eugen Systems (de ontwikkelaar van de game) nooit in de mond genomen. Wat ook een rare claim zou zijn, aangezien ze met Act of War, R.U.S.E. en de Wargame-franchise genoeg eigen materiaal in huis hebben. Bovendien heeft Eugen Systems, in tegenstelling tot andere uitgevers, de laatste jaren nog voldoende uitgebracht op rts-gebied, waardoor wij het bedrijf vooral willen aanmoedigen om hun eigen ding te doen. 

We begrijpen de verstokte C&C-fans wel, want ook wij wachten tevergeefs op iets nieuws uit de C&C-stal. Daardoor ga je al snel parallellen leggen met andere games, games zoals Act of Aggression. Want wie niet dieper in deze game duikt, ziet waarschijnlijk alleen een paar facties die op papier ietwat lijken op die uit Generals. Of je herkent slechts de overbekende rts-gameplay, waardoor je de link met bekende genregenoten te snel legt. Maar Act of Aggression is helemaal geen Generals of welke andere rts-game dan ook. Act of Aggression is vooral zichzelf, met een snufje Act of War. Inderdaad, die andere klassieker uit de stal van Eugen Systems.

Eugen Systems roept overigens met trots dat het met Act of Aggression terugkeert naar de gouden nineties en noughties. En die uitspraak is volkomen terecht. De game neemt ons  mee terug in de tijd toen rts-games niet nodeloos ingewikkeld waren, maar juist heerlijk toegankelijk en bijna rustgevend in hun eenvoud waren. Zelfs de muziek voelt in Act of Aggression heerlijk vertrouwd aan en doet ons met weemoed terugverlangen naar de tijd dat rts-games menig toplijstjes aanvoerden.

None

Een triootje van supermachten

Maar wat krijg je nu met precies voorgeschoteld in Act of Aggression? Zoals gezegd biedt de game drie facties: de Chimera, de US Army en de Cartel. Zij zitten met z’n allen in een behoorlijk lastig parket ergens in de nabije toekomst. Na een grote beurscrash in China (klinkt bekend in de oren) ligt de wereldeconomie op zijn gat en probeert de Cartel, een schimmige organisatie van grote megacorporaties en waarvan de leden tot in alle lagen van de bevolking en regeringen zijn doorgedrongen, de macht te grijpen. Ondertussen probeert de Chimera, een soort van VN, de Cartel een halt toe te roepen, maar stuit het vooral op het bijzonder indrukwekkende wapenarsenaal van de Cartel. Ondertussen hangt de macht van Amerika aan een zijden draadje en proberen ze met hun ietwat verouderd legermaterieel aan te klampen bij de Chimera en de Cartel om toch nog een stukje van de cake te bemachtigen.

Concreet betekent dit ietwat futuristische verhaal dat Act of Aggression zich niet helemaal houdt aan de regels en wetten van het hedendaagse wapentuig. Vooral de eenheden van de Cartel en Chimera beschikken over railguns, optische stealth en dodelijke laserstralen (jaja, Act of Aggression kent superwapens!). Hoewel het verhaal verder niet heel veel interessante aanknopingspunten biedt, zorgt het verschil in wapentuig wel voor een mooie balans tussen de facties onderling. De Amerikanen zijn allround niet heel sterk, maar zijn wel in staat hun eenheden doormiddel van diverse upgrades meer geschikt te maken voor een specifieke rol. Bovendien zijn de eenheden relatief goedkoop, waardoor de Amerikanen een ideale factie zijn voor beginners en vooral excelleren in de beginfase van de game.  

None

De eenheden van de Chimera en de Cartel zijn een stuk duurder, maar beschikken beiden over experimentele eenheden die vaak betere wapens hebben dan hun Amerikaanse tegenhangers. Waarbij de Chimera een een mengelmoes is van eenheden en van alles een beetje biedt, daar duikt de Cartel meer in de stealth-hoek en zijn eenheden veel minder te upgraden. Bovendien zijn de Cartel-eenheden, in vergelijking met hun tegenstanders, meer kwetsbaar, waardoor de stealth-technologie een zeer welkome toevoeging is. De Cartel is daardoor een lastige factie om mee te spelen. Vooral in online potjes tegen ervaren tegenstanders, is het lastig om een goede, solide basis te bouwen voordat ze je het vuur aan de schenen leggen. Aan de andere kant biedt de Cartel wel het ideale platform om verrassingsaanvallen uit te voeren, met of zonder tanks.

Het helpt dat je zowel in de singleplayercampagne, alsmede in een paar losstaande missies die je middels de campagne vrijspeelt, alleen met de Chimera en de Cartel speelt. Hierdoor krijg je meer gevoel bij deze facties en kun je met iets meer ervaring online de strijd aangaan. De campagne wordt helaas niet verteld in coole FMV-scènes zoals we dat bij Act of War nog wel zagen. Daarvoor in de plaats krijgen we saaie nieuwsbeelden en een niet bijster interessant narratief in de vorm van een slaapverwekkende vrouwen- en mannenstem, begeleidt met een digitaal hoofdje. Zowel de missies als het verhaal zelf lopen niet over van spanning en unieke elementen, al ligt de moeilijkheidsgraad wel hoog genoeg om het interessant te houden voor spelers.

None

Steen-papier-schaar

Overigens valt het ons direct op dat Act of Aggression uit dezelfde stal als Wargame en R.U.S.E. komt. De game richt zich namelijk niet zozeer op het micromanagement van je eenheden. Anders gezegd, eenheden hebben bijvoorbeeld geen secundaire modus of vragen om extra aandacht wanneer ze gaan aanvallen. Eenmaal gebouwd is het vooral zaak om een goede balans in je aanvalsgroep te hebben (denk aan het steen-papier-schaar-principe), want voor de rest is het op de juiste plek op de kaart klikken en hopen dat je de juiste balans in je aanvalsgroep hebt gevonden. Het is de herkenbare stijl uit Wargame en R.U.S.E., maar zorgt er in deze game voor dat je meer bezig bent met basebuilding en het opzetten van een economie.

Daar ligt dan ook direct de crux van Act of Aggression, want vooral in het begin ben je eigenlijk alleen maar bezig met scouten en zorgen voor voldoende grondstoffen.  Het zorgt ervoor dat de game niet direct heel gevarieerd aanvoelt en je vooral wordt gedwongen om het bouwen van je eenheden naar de achtergrond te verschuiven. Ondanks dat de game schijnbaar meer leunt naar basebuilding en een het onderhouden van een gezonde economie, is het wel degelijk mogelijk om snel en hard toe te slaan met eenheden en meer gericht de vijand aan te vallen. Je moet alleen even goed oefenen en weten waar je mee bezig bent.

Act of Aggression lijkt een game waarbij diegene met de meest zware wapens wint. Of diegene die als eerste een superwapen bouwt. Maar schijn bedriegt. Zelfs zware wapens, en zelfs superwapens, kunnen uitgeschakeld worden door minder sterke eenheden. Zo kan een goed gepositioneerd groepje anti-tank infanterie vanuit een hinderlaag eenvoudig meerdere Abrams-tanks uitschakelen en kan een gatling gun op een humvee prima dienst doen als anti-air geschut. Leer je eenheden kennen, ontdek hun zwaktes en sterkte punnen en Act of Aggression wordt ineens meer dan alleen maar een beetje basebuilding en grondstoffen innen. 

None

Het is jammer dat eenheden soms nauwelijks lijken te anticiperen op aanvallen van de tegenstander en dat de pathfinding wat steekjes laat vallen waardoor je, voordat je er erg in hebt, ineens een heel peloton aan dure tanks of APC’s kwijt bent. Maar buiten dat bieden de gevechten voldoende diepgang en plezier om flink wat uren in de singleplayer - en zeker nog wat extra tijd in de multiplayer - te steken. Of de game ooit zal wederijven met klassiekers als Starcraft lijkt maar zeer de vraag, maar de kwaliteit is zeker hoog genoeg om online wat potten te breken.

Act of War-erfenis

Het zal overigens niemand verbazen dat Act of Aggression in veel dingen niet hetzelfde is als Act of War. Er zit tenslotte een jaar of tien tussen de release. Al lijkt de game hier en daar toch nog een klein beetje op zijn succesvolle voorganger. Zo hebben gebouwen en eenheden in beide games aardig wat visuele overeenkomsten en zien we ook de bekende Defcon-fases terug in Act of Aggression. Wie een beetje met samengeknepen ogen kijkt, ziet hier en daar zelfs wat overeenkomsten in de interface tussen beide games.

Maar uiteindelijk voelt Act of  Aggression echt als een andere game. Zo zijn er in Act of Aggression bijvoorbeeld niet één maar drie grondstoffen om te ontginnen: olie, aluminium en rare-metalen. Wie online speelt, merkt ook dat de grondstofvelden willekeurig worden geplaatst, waardoor ieder potje weer om een andere tactiek vraagt. Daarnaast kun je ook doormiddel van krijgsgevangen en bankgebouwen aan broodnodige inkomsten komen. Iedere factie kent een andere beloningsstructuur wat betreft het maken van krijgsgevangenen, maar puntje bij paaltje is het vooral van belang om er gewoon zoveel mogelijk te maken en ervoor te zorgen dat jouw eenheden niet zelf worden gepakt. Vooral naar het einde van een potje toe kunnen grondstoffen uitgeput raken en wie dan nog beschikt over voldoende krijgsgevangen heeft in ieder geval nog een inkomstenbron. Het is een goede toevoeging aan de verder solide gameplay, waardoor de game  een extra dimensie krijgt.

None

Wat de game overigens ook anders maakt dan de meeste klassieke rts-games, zijn de behoorlijke afmetingen van de speelvelden. Vooral voor de online gevechten zijn er een paar belachelijk grote velden beschikbaar. Indien je deze speelvelden niet met acht spelers betreedt, wordt het vinden van je tegenstander als het zoeken naar een speld in een hooiberg. Gelukkig kent de game een extra zoomniveau, waarbij je het speelveld als een soort drone overziet en belangrijke gebouwen en eenheden in opvallende kleuren worden getoond en waarmee het dus eenvoudiger wordt om te navigeren. Het zou anders een ondoenlijke taak worden om nog enigszins het overzicht te behouden.

Dat Act of Aggression door velen wordt gezien als de spirituele opvolger van C&C Generals is niet terecht. Act of Aggression heeft meer dan een eigen smoel en borduurt juist verder op haar eigen erfenis en die van Eugen Systems. De game kent naar goede Eugen-gewoontes meer diepgang dan je op het eerste gezicht zou vermoeden, zonder dat het spel daardoor nodeloos ingewikkeld wordt. Het is een heerlijke, klassieke rts-game die goed heeft gekeken naar huidige mogelijkheden en wensen van de gamers. Wie een beetje tijd en moeite in Act of Agresssion stopt, gaat ongetwijfeld plezier beleven.

Act of Aggression komt vandaag beschikbaar voor pc via Steam. De game kost daar tijdelijk 38,24 euro. Act of Aggression is ook fysiek in de winkels verkrijgbaar.

Dit artikel delen:

Lees meer

Man O’ War-game aangekondigd via teaser Nederlandse game Renowned Explorers vanaf nu verkrijgbaar
7

Reacties op: Act of Aggression

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • None

    G.T

    • 1 jaar, 10 maanden geleden
    '' Kent weinig micromanagement '' Dat is voor mij de grootste plus punt OOIT, ik was een mega RTS fan voor jaren, maar na hype train van micromanagement compleet afgekapt..

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • None

    Razgriz

    • 1 jaar, 10 maanden geleden
    Even een vraag aan Pascal:
    Wat ik niet direct lees in de review is of er ook een skirmish modus beschikbaar is. Dat is voor mij wel een must aangezien ik helemaal geen online gamer ben. Daarnaast vraag ik me af met hoeveel mensen je een match (online en/of lan) kunt spelen. Ik lan af en toe met 6 vrienden en het is heel lastig om een rts spel te vinden waar je 4 of meer tegenstanders kunt instellen. Kan dat met AoA wel? Zo ja, dan weet ik wat we bij de volgende lan gaan spelen.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • None

    MichelMusters

    • 1 jaar, 10 maanden geleden
    Ik spreek even voor Pascal: Uiteraard zit er een skirmish modus in. En je kan met maximaal acht personen tegelijkertijd in een potje. Ik zeg lannen maar :)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • None

    Massiv

    • 1 jaar, 10 maanden geleden
    Super vet! Er zou een stuk meer van dit soort games moeten zijn.

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Jettuh

    • 1 jaar, 10 maanden geleden
    Ziet er leuk uit, maar ik hoop toch dat de volgende game weer een Wargame word :)
    Wargame 2 :-)

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • Renzzie

    • 1 jaar, 10 maanden geleden
    Hele leuke game! Vermaak me er kostelijk mee :D

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.
  • None

    Wilco

    • 1 jaar, 8 maanden geleden
    Het zal misschien de leeftijd zijn, maar wanneer ik deze game eens goed bekijk , moet ik i.p.v. C&C of act of war toch meer aan een nog ouder spel denken!
    Een spel dat ik helemaal stuk gespeeld heb, en dat de voorloper van C&C was.
    Namelijk Dune 2000 !!

    Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
    met onze voorwaarden voor reacties.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.