De train jam werd georganiseerd door game-ontwikkelaar Adriel Wallick. Vorig jaar reisde ze met de trein van Boston naar PAX Prime in Seattle, en bedacht dat de reis nog veel leuker zou zijn met meer ontwikkelaars. Het bizarre idee van de train jam begon zich te vormen, en zo geschiedde. Een 52 uur durende game jam in de California Zephyr, de trein van Chicago naar San Francisco, waar jaarlijks de Game Developers Conference is.

Afgelopen donderdag begon de reis. Mensen uit verschillende hoeken van de wereld verzamelden zich op het station van Chicago: Canadezen, Britten, Australiërs, Nederlanders, Arabieren, een Duitser, een Fin, een Italiaan, een Braziliaan, een Deen, een Oostenrijker, en een hoop Amerikanen. Samen met mijn collega Adriaan zijn we de enige Nederlanders, maar we ontmoeten veel nieuwe mensen. Organisator Adriel leidt de jam in (met luid gejuich van de jammers) en onthult het thema: 'disconnected'. We krijgen gelijk de gelegenheid om te brainstormen over het thema en een team te vormen. Niet lang daarna is het tijd om in de trein te stappen.

Luxe treinen en prachtige landschappen

De trein lijkt in de verste verte niet op Europese treinen: er zijn twee verdiepingen met bedden en douches, restaurant, lounge en rijen met stoelen. Al gauw blijkt de lounge de ideale jam-plek. Er zijn tafels met stopcontacten, luie stoelen en het beste: de enorme ramen aan de zijkant en het plafond, dat je een perfect zicht op de omgeving geven. Teams gaan direct aan de slag. Sommigen beginnen meteen met programmeren, anderen gaan verder met brainstormen.

Het duurt niet lang voordat we de Mississippi-rivier oversteken, die de grens vormt tussen de staat Illinois en de staat Iowa. Er drijft veel ijs op de rivier, en sommige mensen spotten Amerikaanse zeearenden. De games die worden gemaakt zijn erg divers. Multiplayer, actiegames of juist verhalende games, games met pixelart of waterverfachtige graphics. Er worden games gemaakt voor pc en tablets, maar er zijn ook teams met Oculus Rifts en zelfgemaakte controllers.

Na het avondeten hebben sommige teams al een speelbaar prototype. Het landschap is plat, met een hoop maisvelden. Het uitgestrekte boerenlandschap van Iowa en daarna Nebraska zorgt ervoor dat iedereen zich kan concentreren op de games. In Omaha stapt Rami Ismail van Vlambeer op de trein: het was even spannend of zijn vlucht wel voldoende zou aansluiten, maar hij heeft het gehaald.

Het wordt die dag laat, maar de meeste jammers krijgen wel wat slaap. 's Ochtends arriveren we in Denver, Colorado, en vanaf hier wordt het landschap écht interessant. Hier beginnen de Rocky Mountains. Het is zonnig, en in de verte kunnen we de besneeuwde bergtoppen al zien.

Ontwikkelen in een trein trekt aandacht

Onze aanwezigheid blijft niet onopgemerkt. Andere passagiers vragen geïnteresseerd waar we mee bezig zijn. Het personeel van Amtrak, het Amerikaanse spoorwegbedrijf, is heel behulpzaam. Ze maken het ons zo gemakkelijk mogelijk, tonen interesse in de game jam en maken grapjes over de intercom. Daarnaast vertellen ze regelmatig iets over het landschap buiten, zoals gedeeltes die gebruikt zijn in films.

De omgeving is inmiddels vol met sneeuw, bergen en kleine riviertjes. We zien een kudde elks, hier ook wel bekend als wapiti. Veel jammers zeggen dat het landschap zowel inspirerend als afleidend is. Het is erg moeilijk om je te focussen op een computerscherm als het uitzicht zo mooi is. Er worden ook een hoop grappen gemaakt: "wow, deze graphics zijn erg realistisch, kijk naar die shaders!" Toch is er zeker vordering te zien. Vrijwel iedereen heeft nu iets speelbaars. Na lang discussiëren werkt mijn team van slechts drie personen aan een game waarin een astronaut losraakt van zijn ruimteschip, geïnspireerd door de film Gravity. Je moet terugzweven naar je ruimteschip, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan met controls die lijken op de game QWOP.

De Rockies maken plaats voor de woestijn van Utah. Meedoen aan een game jam is een goede manier om iets nieuws te leren. De ontwikkelaars helpen elkaar, vragen advies, en er wordt ook regelmatig getest. Ik werk voor het eerst in mijn leven aan pixelart, en na wat uitleg van een ervaren pixelartist ben ik goed op weg. Als de Unity-expert in ons team ziek wordt, moet de andere programmeur die geen enkele ervaring heeft met het programma vlug een snelcursus doen. We beginnen te twijfelen of de game wel af komt.

Oculus Rift in de trein

Na de tweede nacht zijn er meer teams aan het stressen. Sommige mensen hebben maar drie uur geslapen tijdens de volledige reis. De meeste teams hebben nu art in de game, maar een aantal gameplayelementen ontbreken nog. Een team heeft bijvoorbeeld een Oculus Rift-spel met 2D-art, maar het enige wat je kunt doen is rondlopen en kijken. Een ander team heeft een adventuregame zonder einde. Met wat hulp lukt het onze programmeur om zowel art als geluid in de game te zetten. Nu lijkt ons spel echt op een spel.

Om twee uur 's middags is het tijd om te stoppen. Train jammers presenteren hun games en er is tijd om elkaars game te spelen. Ook andere passagiers in de trein komen kijken. Het duurt helaas niet lang, want kort daarna arriveren we in San Francisco. Adriel vertelt in een toespraak dat de Train Jam een jaarlijks evenement wordt. Als je benieuwd bent naar de games die zijn gemaakt tijdens de Train Jam, check dan de website

Het volledige fotoverslag van de Train Jam is te vinden op Storify.