Jij bent de zon, jij bent de zee, jij bent de liefde, maar je gaat niet altijd mééé. Jop uit De Bus (wat een tijd dames en heren) zou het zo verwoord hebben. Een computer is je alles, okay overdreven gesteld dan, maar als ‘ie kapot gaat, vervloek je de hele bende. Na mijn computer voor de derde keer binnen een half jaar naar een computermakertje gebracht te hebben, was ik het beu. Ik stopte potverdorie teveel geld in een mega verouderd systeem, wat vervolgens ook nog steeds weer stuk ging. Mijn idee was duidelijk: het is tijd voor een update.

Leuk idee, dat zeker. Maar vervolgens kom je in een web van vragen en een boomdiagram van oplossingen voor al die mogelijke vragen. Mijn budget bepaalde dat ik voor ongeveer 1000 euro aan de slag mocht gaan. Of ik hiermee nu een goede, middelmatige of slechte PC kon kopen, wist ik nog absoluut niet. Als niet-technisch persoon (ik weet wel wat, maar vraag me niet naar de laatste technieken), moet je ergens gaan beginnen in zo’n webreis. Het forum van Gamer.nl leek me een aardig startpunt, omdat het aan twee basisvoorwaarden voldaan wordt: het heeft kennis van computers en het speelt er ook nog games mee. Via het forum belandde ik in een reis die via webwinkels naar specifieke fora tot websites van chipbakkers leidde. Het slechtste punt was dat ik aan het eind van de reis nog steeds niet wist wat ik nu precies moest kiezen.

In het kiesproces heb ik me vervolgens op mijn vriendengroep gefocust, studenten Informatica die met alles konden vertellen over frontbus-snelheden en dedicated memory. Het ging m’n ene oor in en m’n andere oor uit. Uiteindelijk ben ik heel voorzichtig naar een winkel gegaan met een lijstje dat ik na uren beraad samen had gesteld. De verkoper bleek onder de indruk en vertelde me dat dit inderdaad een krachtige PC op zou leveren.

Opvallend aan mijn winkelbezoek vond ik de vraag ‘welke kast wil je?’. Wablief, of mij dat wat uitmaakt? Ja, ik kon zo’n kast met allerlei gave ledjes en tierelantijntjes kopen, maar daar wel beestachtig veel extra voor betalen. Als non-LAN bezoeker bedacht ik me dat ik geen indruk op vriendjes hoefde te maken met een disco-PC en vertelde de verkoper dat ik de allerlelijkste kast wilde. Met een scheef gezicht pakte hij een spierwitte, inspiratieloze kast.

1250 euro armer verliet ik de winkel, met de wetenschap dat ik weer een flinke tijd vooruit kon. Eenmaal thuis las ik het bericht dat me gelijk weer verdrietig maakte: Alan Wake naar 2008. Een goede PC is dus lang niet alles.