2007 was voor mij een topjaar op gebied van games en ik denk dat de meesten zich hier wel in kunnen vinden. Er zijn zoveel goede games uitgekomen, voor zo'n beetje alle consoles, handhelds en PC, dat er voor ieder wel wat wils was. Het mooie voor mij was dat er eigenlijk heel veel wils was. Minder mooi voor de portemonnee, toegegeven, maar wie plezier wil hebben moet een beetje pijn lijden.

Terwijl de november- en decembermaanden de grote knallers waren, konden we eigenlijk heel het jaar al games spelen terwijl we naar deze periode toeleefden. God of War II bood de PlayStation 2 haar zwanenzang en een mooiere had de console zich niet kunnen wensen. Ondertussen was het op het PlayStation 3-front vrij stil, maar games als Heavenly Sword en The Darkness waren erg fijne toevoegingen aan de nog wat karige line-up van deze monsterconsole (en dan bedoel ik monsterlijk in de zin van pure kracht).

De Wii mocht het doen met games als WarioWare, Super Paper Mario en Resident Evil 4. Ook hier geldt dat we niet te maken hadden met klassiekers, maar genoemde games waren goed voor veel plezier. De Xbox 360 heeft zonder twijfel de beste aanloop naar het einde van het jaar gehad in de vorm van Bioshock en Halo 3. De één een onconventionele, verhalende shooter waar de sfeer vanaf druipt, de ander een knaller van jewelste die nog jaren online gespeeld zal worden.

Maar de late herfst- en wintermaanden, daar draait het toch een beetje om en we werden rijkelijk beloond voor het wachten. De Wii kreeg Mario Galaxy, een platformer om je Wiimote bij af te likken, net zoals Ratchet & Clank: Tools of Destruction op de PlayStation 3. Mass Effect was op de Xbox 360 aanwezig voor liefhebbers van diepe actie-RPG's. Crysis was natuurlijk de reden voor PC-gamers om een nieuwe bak in elkaar te zetten. Lukte je dat, dan kon je genieten van de beste PC-shooter ervaring sinds Half-Life 2. Multiplatformtitels als Assassin's Creed, Kane & Lynch en Call of Duty 4 maakte het plaatje compleet.

Maar we hebben hier te maken met een Insider en dergelijke artikelen gaan veelal over persoonlijke meningen van de redacteuren in kwestie. Daar kan ik kort en bondig over zijn: mijn topper dit jaar was zonder twijfel Uncharted: Drake's Fortune op de PlayStation 3. Ik bid elke avond voor het slapen gaan even naar een hogere macht of de game maar goed mag verkopen.

Ik was denk ik in vijf á zes uur door Uncharted heen. Misschien lijkt het dan een beetje vreemd dat ik Naughty Dog's creatie zo bejubel, maar in mijn ogen is het geheel terecht. Het spel speelt als een trein, de gameplay werkt gewoon, klauteren en shoot-outs worden heerlijk afgewisseld en het verhaal duwt je maar voort en voort. Maar de echte ster in deze game is voor mij de voice acting: die is in mijn ogen van een ongekend niveau. Ze zetten de karakters waarmee je speelt en rondloopt zo geloofwaardig neer. Er is werkelijk geen één karakter of dialoog in het spel te vinden waar ik niet tevreden over ben. Eén en al hulde voor deze prestatie. Wat mij betreft een nieuwe standaard in de industrie die moeilijk te overtreffen zal zijn.

Terwijl ik zodirect weer lekker door ga met al dat met liefde op tafel gezette eten en drinken te absorberen, kan ik niet anders dan glimlachen als ik aan gamejaar 2007 denk. Het jaar waarin de nieuwe consoles hun eerste échte stappen hebben gezet en het maakt mij alleen maar enthousiaster over de komende jaren. Wat staat ons nog te wachten?