Als er één game is die mijn liefde voor geweren, monsters en bloed heeft aangewakkerd, is het DOOM uit 1993. Wrack is in veel opzichten een soort van DOOM-kloon, maar dan met een nieuw jasje aan: aliens in plaats van monsters en plasmaprojectielen in plaats van vuurballen. Het is niet zo gek dat DOOM als inspiratie geldt, want ontwikkelaar Brad Carney heeft jarenlang mods gemaakt voor de oude first-person shooter. Een saillant detail: Gamer.nl-bezoeker Remco Ernst (nickname: Rulero ) werkt mee aan Wrack en is art director en texture artist voor de modellen en de levels.

In Wrack speel je Kain Sager, een man die de aarde van een grote alieninvasie moet redden. Uniek? Nee. Interessant? Nee. Is dat belangrijk dan? Nee! Alsof DOOM ooit om een goed verhaal draaide. Wrack is een first-person shooter waar je net zo snel rent als dat je naar achteren loopt, springt als een sprinkhaan en vliegensvlug zijdelings beweegt. Kort gezegd: de gameplay is enorm snel. Dat is een belangrijk pluspunt, want de soms massale schietgevechten worden door de snelheid zo hysterisch dat je het gewoon leuk moét vinden. Herinner je de Kill Frenzy-modus van Grand Theft Auto nog? Wrack is alleen maar Kill Frenzy.

In Wrack beschik je over een scala aan bekende wapens, waaronder een zwaard, pistool, shotgun en plasmageweer. Het is mogelijk om alle wapens bij je te houden en constant te knallen, mede omdat je wapens niet hoeft te herladen. Je hebt een kogellimiet en dat is het. Dat komt overigens heel handig uit als je dertig vijanden tegenover je hebt staan.

LEVELS+VIJANDEN+EINDBAZEN

De tekenfilmachtige stijl zie je vooral in de levels terug. Wrack is daardoor absoluut niet geloofwaardig, maar past juist des te beter in de hersenloze first-person shooters die gewoon enorm sterk zijn in één punt: actie. De industriële omgevingen zijn gevuld met aliens, die variëren van motorische spinnen tot vliegende Transfomer-achtige wezens. De eerste drie levels die in previewversie speelbaar zijn, worden door de retrosoundtrack (gemaakt door Bobby Prince: de man die ook de soundtrack voor DOOM en Duke Nukem componeerde) uitstekend opgeleukt en bestaan uit zowel aliens afknallen, items verzamelen, de weg vinden en een kort parcours afleggen.

De vijanden die je tegenkomt schieten veelal een soort plasmabollen op je af. Omdat deze projectielen zich vrij langzaam in de lucht voortbewegen, kun je aanvallen goed ontwijken. Tot je wat meer vijanden tegenover je krijgt. Het is dus naast ontwijken ook nog eens goed inschatten wanneer je precies moet bewegen. Naast de normale aliens heb je ook een pre-eindbazen, zoals grote robots die je tot mors proberen te slaan en een paarse alien die geleide plasmabollen schiet.

Het verslaan van een daadwerkelijke eindbaas gaat echt op de ouderwetse gamemanier: van een afstandje constant knallen en heel veel projectielen vermijden. En dat is nog best pittig. Niet het ontwijken zelf, maar je bent ongeveer zestig schoten aan het afvuren voordat de eindbaas-alien voor eens en altijd op de grond blijft liggen. Op een bevredigende manier steekt je personage zijn vinger uit naar de net vermoorde eindbaas en buigt zijn duim dan langzaam naar beneden.

Bugs

Een paar kleine bugjes, zoals het niet goed centreren van de cijfers als je meer dan honderd kogels hebt, rekenen we maar even niet mee. Het draait immers nog om een previewversie. Ook de inconsistentie in checkpoints en de moeilijk in te schatten springafstanden zijn niet altijd even fijn. Maar de mogelijkheid om Wrack in co-op te spelen, zou dit allemaal doen vergeten. Of die optie er ook daadwerkelijk komt, is nog onbekend.

De pre-orderdatum van Wrack is vastgesteld op 25 mei. De game doet eens wat anders dan vrijwel alle first-person shooters die de afgelopen jaren op de markt zijn verschenen. Wrack concentreert zich op de gameplay: een shooter moet gewoon leuk zijn. Net als DOOM leuk was. Wrack zal misschien niet de eerste plaats krijgen in Gamer.nl's top 100 van 2012, maar het wordt waarschijnlijk wel een van de meest vermakelijke schietgames van het jaar.