Consoles lopen de laatste jaren eigenlijk nauwelijks nog achter op PC's. Waar verstokte PC-gamers claimen dat bijvoorbeeld shooters met geen mogelijkheid speelbaar zijn op de spelcomputers, weet de consolegamer wel beter. Er is echter één genre dat nog steeds niet echt doorgebroken is op de consoles. Natuurlijk spreek ik hier over de strategiegames. Er zijn al verscheidene pogingen ondernomen, maar nog geen enkele keer heeft dit geleid tot een revolutie op dit vlak. Daar gaat nu verandering in komen. De oplettende lezer mist het woord 'misschien' in de vorige zin. Nee, dat is geen typfout. Tom Clancy's EndWar wordt een revolutie. Ondertussen alweer een maand geleden trok Gamer.nl naar Londen om daar voor het eerst Tom Clancy's EndWar te mogen spelen. We hadden de game al op de Games Convention 2007 gezien, maar nu mochten we dan eindelijk de microfoon op ons hoofd plaatsen en als een ware generaal Schwarzkopf onze troepen commanderen. Voordat we het over de gameplay gaan hebben moeten we eerst de formaliteiten afhandelen. Tom Clancy's EndWar speelt zich af in de nabije toekomst, in 2020 om precies te zijn. Door stijgende olieprijzen, probleempjes in het Midden-Oosten en een raketschild dat maar half blijkt te werken wordt de Derde Wereldoorlog ontketend. De VS, Europa en verbazingwekkend genoeg Rusland (niet China) komen loodrecht tegenover elkaar te staan Gooi er wat nucleaire wapens tegenaan en je hebt een typisch smeuïg Tom Clancy-verhaal. Aangezien het een wereldoorlog is waarin het spel zich afspeelt, zul je over de hele planeet moeten vechten. Terwijl op de Games Convention nog alleen een redelijk lege omgeving zagen (een slagveld in Spanje) mochten we nu genieten van een gevecht in Parijs. De stad zelf zag er verbazingwekkend mooi en gedetailleerd uit, met kleine straatjes, grote bruggen en vernietigbare omgevingen. Ondanks dat Parijs goed te herkennen was, was de stad duidelijk doordrenkt met een vleugje dood en verderf.

Het spelconcept van EndWar is redelijk simpel en doet een beetje denken aan Battlefield. Er zijn bepaalde punten in de stad die ingenomen moeten worden voor een bepaalde tijd. Op het moment dat je een meerderheid van de punten hebt, begint een timer langzaam naar nul te lopen. Wanneer deze timer in beeld komt krijgt de op dat moment verliezende partij een beetje hulp. De timer zorgt er namelijk voor dat de zogenaamde WMD's beschikbaar komen. Deze massavernietingswapens kunnen een gevecht in de laatste paar minuten totaal om laten slaan. Verwacht geen Hiroshima-achtige taferelen wanneer je een atoombom inzet. Het gaat hier om de zogenaamde tactische nucleaire wapens die 'slechts' een kleine wijk in één klap vernietigen.   Het bouwen van een basis is iets dat in EndWar niet aanwezig zal zijn. Voor elke missie die je tot een einde hebt gebracht zul je een bepaald geldbedrag krijgen dat tijdens de missies te besteden is aan een extra eenheden. Eenheden die al langer in je leger zitten zullen langzaamaan ook meer ervaring opdoen en beter tegen een stootje kunnen, waardoor deze RTS-game zelfs nog een vleugje RPG meekrijgt. De eenheden die beschikbaar zijn in de game verschillen van standaard infanterie tot helikopters, artillerie en tanks. Infanterie zal beter in te zetten zijn in de steden, waar ze dekking kunnen zoeken en in huizen kunnen kruipen. De tanks en helikopters zullen daarentegen de grote open vlaktes verkiezen. De manier waarop eenheden elkaar uitroeien werkt daarnaast via een simpel rock-paper-scissors-systeem. Tanks verslaan infanterie, helikopters verslaan tanks en infanterie verslaat helikopters. Dit klinkt erg simpel, maar werkt enorm goed in de uitvoering. Alhoewel hier wat leuke features tussenzitten is dit niet datgene wat EndWar gaat onderscheiden van zijn concurrenten. Het is namelijk de manier waarop het spel bestuurd wordt dat EndWar een revolutie gaat maken. Waar andere strategiegames op consoles het moesten hebben van de knoppen die op elke controller zitten, zal EndWar het volledig doen met behulp van je stem. Elk van je eenheden zal reageren op jouw commando's die je door de headset heen roept. Aangezien deze manier van besturen iets is dat nog in geen enkele game goed toegepast is, waren we redelijk sceptisch. Toen eindelijk het moment daar was dat de headset op ons hoofd geplaatst werd, zaten we eerst een beetje machteloos voor ons uit te kijken. Iedereen in de ruimte voelde zich een beetje idioot om bevelen te schreeuwen tegen die poppetjes op het scherm. Nadat onze schaamte plaats had gemaakt voor nieuwsgierigheid begonnen we toch, eerst zachtjes, in onze microfoon te praten. De mogelijkheden lijken in eerste instantie redelijk beperkt. Je noemt een unit bij naam, bijvoorbeeld unit one, dan geef je hem een opdracht, zoals attack, en dan noem je een doelwit, zoals hostile three. Daarnaast zijn er nog commando's om je eenheden te laten bewegen, te laten terugtrekken en om extra eenheden op te roepen.

De grote vraag is echter: werkt het? Hier kunnen we maar één antwoord op verzinnen: JA! EndWar gaat, zonder enige twijfel, een revolutie ontketenen op de manier waarop games bestuurd worden. De microfoon pikt elk bevel dat je geeft naadloos op. Geen enkel commando dat we gaven werd verkeerd begrepen door het spel, iets dat ons enorm positief stemde, aangezien we bang waren dat ons Nederlandse accent invloed zou hebben op het geven van de bevelen.

Naast het feit of de commando's werken, is er de vraag of het spel daarmee goed speelbaar wordt. Wordt EndWar eindelijk die RTS die wél werkt op de consoles? Ook hier kunnen we alleen maar bevestigend antwoorden. Ondergetekende heeft de afgelopen jaren toch al flink wat strategiegames gespeeld, maar de manier waarop EndWar benaderd moet worden is compleet anders. Het spel vraagt een nieuwe dimensie van denken aangezien units die niet op je beeld te zien zijn naar hun bestemming gestuurd kunnen worden, zonder aan de camera te komen. Door deze mogelijkheid kun je je attentie op het beeld richten op bijvoorbeeld een gevecht waar je al je tactische en strategische inzicht nodig hebt, terwijl je ondertussen één van je infanterie-eenheden naar een controlepunt aan de andere kant van de kaart stuurt. Hierdoor werkt dit misschien nog wel beter dan muis en toetsenbord, iets dat voor veel strategiefans heilig is. We kunnen hier nog drie pagina's doorgaan over Tom Clancy's EndWar. Zo is er de singleplayer die eigenlijk alleen maar als inleiding dient voor het echte spel: de multiplayer. De multiplayer wordt een wereldwijd slagveld dat 24 uur per dag doorgaat. De servers van Ubisoft houden bij op welk slagveld welke partijen het meeste gewonnen hebben. Heeft Rusland bijvoorbeeld gedurende 24 uur vaker de slag om Parijs gewonnen dan de Europese troepen, dan zal de dag erna Parijs in handen zijn van de Russen. Op deze manier wordt de wereldkaart één groot slagveld waar per dag de linies veranderen. EndWar wordt een mogelijke game van het jaar. We zijn enorm positief over dit spel dat zonder enige twijfel een revolutie gaat worden. Niet alleen in de manier waarop een spel bestuurd wordt, maar ook de multiplayercampagne die enorm diep en uitgebreid wordt. EndWar wordt een nieuwe standaard. Verwacht de review in oktober, wanneer de game (hoogstwaarschijnlijk inclusief microfoon) in de winkels komt te liggen.