Yamamishu en Takahoro zitten rustig op het achterdek van het Japanse fregat. “Lekker weertje hè Takahoro,” zegt Yamamishu. “Ach, praat me er niet over,” reageert Takahoro. Door die brandende zon op mijn kop voel ik die rijstewijn van gisteravond nog erger.” “Ach, je moet ook niet zoveel drinken, jij ouwe zuiplap,” lacht Yamamishu. “We moeten namelijk altijd scherp blijven op dit sch…” BOEM!!! Met een daverende knal vliegen de ondertussen levenloze lichamen van Yamamishu en Takahoro door het heldere luchtruim. Hun rompen plonzen gemoedelijk naast elkaar in zee, de rest van de afgerukte ledematen volgt spoedig erna. Dit is ongeveer de bedoeling van Silent Hunter 4: Wolves of the Pacific, de intussen alweer vierde telg van de befaamde duikbootsim reeks. Als commandant van een Amerikaanse duikboot moet je zoveel mogelijk Japanse schepen op geniepige wijze naar de zeebodem sturen. Zoals reeds vermeld gaat het hier om een sim, een simulatiegame. Verwacht dus niet dat je leuk met je duikbootje naar voren vaart, tussen de inslaande granaten door slalomt en ondertussen even vijf vliegdekschepen naar de bodem helpt. Nee, in Silent Hunter 4 moet je op het juiste moment toeslaan, razendsnel onderduiken en je uit de voeten maken, en dit trucje herhalen. Alles draait om een waterdichte strategie en een goed tactisch inzicht. Bovendien heb je controle over zeer veel facetten van je duikboot. Door middel van een overdaad aan menuutjes heb je alles in de hand. Voor de casual gamer schrikt dit af, de veteraan loopt erbij te watertanden. Bovendien zul je meer aan je bemanning hebben dan in voorgaande delen. Silent Hunter 4 mag dan wel een sim zijn, toch is Ubisoft als de dood om teveel mensen af te schrikken vanwege een hoge instapdrempel. Daarom zal onder andere de bemanning gebruiksvriendelijker zijn aan te sturen. Ook zullen trainingsmissies er voor moeten zorgen dat de gecompliceerde duikboot je beste vriend wordt. Het zou jammer zijn als de game door de ingewikkeldheid in het water valt, maar de indicaties wat dit betreft zijn redelijk positief. Helaas waren er in de previewversie die wij ontvingen echter geen trainingsmissies aanwezig, wat het besturen van een duikboot toch even wat moeilijker maakt. In heel veel opzichten wordt echter geprobeerd om bij zoveel mogelijk mensen de game aan de man te brengen. In plaats van maar gewoon een meer arcade aanvoelende game te creëren, wordt gepoogd om de die-hard gameplay in een aantrekkelijk jasje te steken. Niet alleen op het gebied van gameplay, maar zeker ook op het gebied van graphics. Volgens Ubisoft wordt Silent Hunter 4 namelijk een ware Hollywood Blockbuster Experience. Met deze woorden zul je eerder denken aan alle Call of Duty games bij elkaar opgeteld en dan in het kwadraat, dus misschien is het statement ietwat overdreven.

Toch biedt Silent Hunter 4 veel en veel meer grafisch spektakel dan alle andere sims op de markt. Veel simulatiegames hadden namelijk de vervelende eigenschap om het op grafisch gebied te laten afweten: óf zo’n game was niet mooi, óf je had er een bakbeest van een computer voor nodig. Silent Hunter 4 biedt echter een visueel spektakel dat nog goed speelbaar is op redelijke PC’s. Aan het zeeoppervlak is heel erg veel aandacht besteed en het resultaat mag er wezen: eindelijk zitten er eens realistische, hoge golven in een game, die er ook nog eens prachtig uitzien. En wie de screenshots ziet, die weet dat het met ontploffingen ook wel goed zit. Het idee van gigantische zeeslagen op zo’n hoog grafisch niveau is veelbelovend. De game biedt een uitgebreide singleplayercampagne, waarbij de hoofdlijnen van de Tweede Wereldoorlog in het Pacifisch gebied worden gevolgd. De missies bieden aardig wat variëteit, tenminste voor zover dat mogelijk is binnen het spelconcept. Wanneer je missies succesvol beëindigt, kun je upgrades voor je bemanning verdienen, zodat je crew nog efficiënter te werk gaat. Een interessant idee is de dynamiek van de campagne. Als je bijvoorbeeld een bepaald schip zinkt in missie A, dan zal dit specifieke schip ook niet meer in missie B verschijnen. Wanneer je de campagne nog een keer doorspeelt, kan het zomaar zijn dat missies veranderen vanwege deze dynamiek. Je zult namelijk niet altijd in staat zijn om missies telkens op dezelfde manier uit te spelen, omdat er nog wel eens onverwachte dingen kunnen gebeuren. Verder kun je de moeilijkheidsgraad vrij instellen. Mensen die wat minder realistisch willen spelen, kunnen uitgebreid allerlei instellingen wijzigen. Bovenop de singleplayercomponent is er ook een multiplayer aanwezig. Met Silent Hunter 4 komt er een duikbootsimulatie aan, die zo diepgaand is dat de die-hards ervan zullen smullen, maar tegelijkertijd ook zo toegankelijk is dat de doorzettende mindere goden ermee uit de voeten kunnen. We hebben de game veel te kort gespeeld om nu al conclusies te trekken, maar het is zeker zo dat deze game veel goed doet dat andere simulatiegames niet goed deden.