Na een reeks korte speelsessies met Saints Row 2 konden we onlangs tijdens een grootschalig persevenement de game in alle rust vanaf het begin af aan spelen. Voor de gelegenheid had THQ een groot aantal PlayStation 3's en Xbox 360's aan elkaar gelinkt, wat uiteraard de mogelijkheid opleverde om de geroemde coöperatieve modus uit te proberen. Het coöperatieve idee achter Saints Row 2 is dat je te allen tijde via een drop in drop out-systeem online vrienden uit kunt nodigen om samen te spelen. Samen spelen betekent echter niet dat je elkaars handje vast hoeft te houden, je hoeft namelijk niet binnen een bepaalde radius van elkaar te blijven. Op deze manier wordt coöperatief spelen meer dan alleen samen dingen doen.

Tijdens het coöp'en behoudt ieder van de spelers zijn eigen voortgang en kunnen samen missies uitgevoerd worden die voor beiden nut hebben. Wanneer je een bepaalde activiteit succesvol afrondt in de coöperatieve mode, neem je dit dus gewoon mee naar de singleplayer. Dit maakt het coöp'en alleen maar interessanter.

Coöperatieve gameplay in een free-roaming game klinkt als iets mysterieus en onmogelijks uit een verre toekomst, maar is in Saints Row 2 op een enorm vette manier uitgewerkt. De gameplay blijft hetzelfde als in de singleplayer mode, maar met het toffe extraatje dat je nu met z'n tweeën de boel op z'n kop zet. Iedere speler speelt met zijn eigen krankzinnig uitgedoste personage en samen worden de activiteiten, de naam voor de missies uit Saints Row 2, gespeeld. Er verandert in essentie dan ook weinig aan de gameplay, maar alles wordt bijna twee keer zo leuk omdat je op allerlei manier samen kunt werken. Als de één bijvoorbeeld een auto bestuurt, kan de ander uit het raam gaan hangen om lukraak wat mensen neer te knallen. Simpele dingetjes, maar het gevoel om samen op pad te zijn maakt het allemaal nóg wat gaver.

Wel moet opgemerkt worden dat het plezier van coöperatief wellicht iets minder is als ieder thuis zit en met z'n headset op online vertier heeft. Wij speelden de game met twee grote TV's naast elkaar en konden direct met elkaar ouwehoeren. Hoewel het technisch dus allemaal wel goed zit met de coöperatieve modus, is het nog even de vraag of het ook in de thuissituatie zoveel lol oplevert als wij nu met z'n tweeën naast elkaar hadden.

Saints Row 2 speelt zich nog steeds in Stillwater af, maar de stad is na de gebeurtenissen uit deel één wel drastisch veranderd. Er zijn nieuwe wijken te bespeuren, oude wijken hebben een opknapbeurt gehad en in het water naast de stad zijn eilanden verschenen. Je begint de game in de gevangenis, waar je na het eind van deel één bent beland. Het verhalende doel in de game is om je oude gang, de Third Street Saints, weer aan de macht te brengen. Dit hoef je niet té serieus te nemen, want Saints Row 2 draait voornamelijk nog om de lol. Als jij lol haalt uit het spelen van het verhaal is dat prima, maar als je liever talloze kansloze missies speelt of gewoon maar wat mensen op straat loopt neer te knallen, is dat ook goed. Dit onderscheidt de game van die andere, meer serieuze free-roaming game die we allemaal wel kennen.

Het uitdossen van je personage is en blijft een hilarische aangelegenheid. Je kunt het zo gek niet bedenken of het zit wel in Saints Row 2. De personalisering van je personage gaat verder dan het aantrekken van wat kleertjes en het veranderen van je kapsel: alles, maar dan ook alles is aan te passen. Als jij een dikke papzak een BH aan wilt trekken en hem wilt laten lopen als een scheve malloot is dat geen probleem. Nadat je een personage gemaakt hebt ben je tijdens het spelen ook nog vrij om je uiterlijk aan te passen bij de plastische chirurg. Uiteraard tel je hier wel wat dollartjes voor neer.

 

Geld is de grote troef in Saints Row 2. Met geld kun je niet alleen de plastisch chirurg betalen als je een goede complete make-over wilt, je koopt er ook je cribs, kleding en andere handigheidjes mee. Wanneer je een huis gekocht hebt kun je het stulpje ook een goede lik verf en strippaal geven, kernbehoeften van iedere Saints Row-gangster. Het upgraden van je huis gebeurt met, je raadt het al, dollars. Dus, hoe kom je dan aan die dollars? Wel, door activiteiten te ondernemen.

Activiteiten zijn er in alle soorten en maten, variërende van racewedstrijden tot het aanrichten van zoveel mogelijk schade. Deze laatste activiteit, genaamd Mayhem, is een leuke. Je moet binnen een bepaalde tijd in een bepaald gebied zoveel mogelijk schade aanrichten. Met je rocket launcher in de hand schiet je raket na raket af, in de hoop zoveel mogelijk objecten te raken. Raak je iets, dan loopt je combo-meter op. De Mayhem-activiteit geeft precies de intentie van Saints Row 2 aan: ultiem vermaak.

Natuurlijk voegt het niets toe aan de diepgang om voor Jan met de korte achternaam een gehele wijk aan puin te schieten. Maar leuk is het wel. En daar draait het om: de lol. De één haalt het uit het vernielen van een wijk, de ander uit het rondrijden met een schijtmachine (dit zit daadwerkelijk in de game) en weer een ander vindt het leuk om met een sleepwagen nog rijdende auto's op te tillen en mee te slepen. Doordat het ontwikkelteam zoveel vrijheid heeft gekregen in het ontwerpen van activiteiten, biedt Saints Row 2 voor ieder wat wils. Naast de activiteiten is er namelijk ook op straat genoeg te doen. Zo kun je jezelf, zoals het een goede free-roaming game betaamt, uren vermaken zonder ook maar iets van de verhaallijn mee te krijgen.

Grafisch is Saints Row 2 niet de meest vooruitstrevende game. De omgevingen zien er wat flets uit en ook de personages die je in de wereld tegenkomt verdienen niet de schoonheidsprijs. Daartegenover staat wel dat je eigen personage gelikt door de speelwereld loopt, toch het belangrijkste met zo'n nadruk op het personaliseren van je poppetje. De eerder geconstateerde frame-drops, bijvoorbeeld tijdens het sjezen over de weg, zijn iets minder van de partij dan in voorgaande speelsessies, maar in heftige situaties waarin van alles gebeurt, liep de game nog steeds niet super soepel. Volition heeft echter nog een maandje om de game op te poetsen, dus hopelijk is dit opgelost in de uiteindelijke versie.

De uren die we met Saints Row 2 hebben kunnen spelen hebben het al lang duidelijk gemaakt: dit wordt een game die je van begin tot eind met een grimas op je gezicht speelt. Dat het misschien niet altijd even mooi is en dat er hier en daar een technisch mankementje optreedt staat in het niet bij de lol die de game brengt. Extreem vernieuwend is Saints Row 2 dan ook niet, maar wie geeft daar een moer om als je met z'n tweeën streakers in elkaar staat te beuken?

Midden oktober vellen we het eindoordeel over Saints Row 2, maar houdt de game (en dat is niet moeilijk gezien de gigantische PR die de game vooruit stuwt) tot die tijd scherp in de gaten. Tot slot kunnen we melden dat we eind deze maand nog een verslag van de multiplayer mode presenteren. Want ook op multiplayergebied blijkt Saints Row 2 tof in elkaar te zitten. Wordt vervolgd!