De sfeer van Project Zomboid is erg duister en treurig. Het begint al voordat het spel goed en wel is opgestart, met de volgende melding: ‘dit is hoe je dood bent gegaan’. Je hoeft je geen enkele illusie te maken: je zult sterven. Het is alleen aan jou wanneer en hoe. Je kunt proberen maanden te overleven in een gebarricadeerde badkamer op de vierde verdieping van een appartementencomplex op een afgemeten voedselvoorraad, of je grijpt naar de shotgun en rent maniakaal door de straten om ze rood te kleuren met het bloed van elke zombie die je tegenkomt.

Overleef de Apocalyps

Mijn eerste overlevingstocht eindigde na 23 uur buiten het hek van het huis waar ik op dat moment met mijn vrouw verbleef. Tegenover een horde van dertig zombies bleek mijn hamer niet bestand. Ik had net de twee huizen naast de onze doorzocht op zoek naar eten en andere handige objecten en wilde met mijn buit terugkeren naar mijn vrouw, die met een flinke beenwond op bed lag te creperen. Terwijl ik met een glimlach mijn uitstekende vangst van vlees, brood, alcohol en blikken soep aan het bekijken was, zag ik de eerste zombies over straat strompelen. Het waren er maar een paar, toch besloot ik ze straal voorbij te rennen en het huis met mijzelf erin weer snel dicht te spijkeren.

‘Slechts een paar’ werden er meer dan me lief waren, en ik vond mezelf ingesloten met geen andere uitweg dan er met geweld door heen proberen te slaan. Na eerst twee schedels gekraakt te hebben, werd ik zelf geraakt. De steeds ergere verwondingen zagen er niet goed uit, en al strompelend werd ik overmand door de alsmaar groeiende meute zombies.

Geleerd van mijn fouten van de eerste poging verliep de tweede overlevingsstrijd een stuk voorspoediger. Nadat ik mijn vrouw stilletjes uit haar lijden heb verlost door haar met een kussen te verstikken, ga ik op zoek naar een betere schuilplaats voor mijzelf. De dagen die volgen trek ik overdag van huis naar huis op zoek naar meer voedsel en meer wapens, terwijl ik mezelf ’s nachts inbouw in de slaapkamer of op een bank in slaap val. De zombies terroriseren mijn nachtrust met hun gebonk op de voordeur, maar de houten barricades doen hun werk en houden me veilig.

Na drie maanden in angst te hebben geleefd, raakt het einde van mijn etensvoorraad in zicht. Omdat ik elk huis systematisch geplunderd heb, weet ik dat er nergens meer voedsel kan zijn. De volgende dag word ik hongerig wakker. Alles is nu echt op. Wat nu? Een hongerdood lijkt me niet bepaald prettig, maar ik wil ook niet weer uiteen gerukt worden door een horde zombies. Bang en alleen lig ik op bed, terwijl een pot soep op het fornuis staat te borrelen. Ik val in slaap terwijl de vlammen zich meester maken van de keuken en zich langzaam een weg banen naar de rest van het huis. Morgen is de honger voorbij.

Groter is beter

Het leven is wreed in Project Zomboid. Vooral in de huidige versie van het spel is er weinig kans op enige meevallers. Op dit moment is het spel in een soort pré-alphastatus om geïnteresseerden een kleine glimp te geven van wat ze in de toekomst kunnen verwachten, wanneer het spel uitgebreid is. De huidige kleine spelomgeving wordt volgens de ontwikkelaars in de komende jaren vergroot tot vele tientallen keren het formaat dat het nu is. Met winkelcentra, scholen, ziekenhuizen en gevangenissen zijn er dan nog meer mogelijkheden om in de problemen te komen. Er is ook een coöperatieve multiplayermodus gepland waarin je met vier tot acht personen samen een soort gemeenschap op kunt bouwen die elkaar beschermt en voedt, of die elkaar juist tegenwerkt en stiekem enkel gericht is op het individu. Het is jouw keuze, jouw verhaal, jouw avontuur. Het enige dat vast staat is dat je dood zult gaan.

Om te overleven moet je veel rondstruinen op zoek naar eten en andere bruikbare middelen. Op de lokale supermarkt na ben je overgeleverd aan wat de gevluchte of dode mensen nog in hun huizen hebben rondslingeren. Via een voorraadmenu aan de linkerkant van je scherm ben je continu op de hoogte van wat je in je bezit hebt en kun je ook zelf voorwerpen maken. Een molotovcocktail maak je door een lege fles te combineren met benzine en een lap stof en zo zijn er meer wapens en andere hulpmiddelen te creëren. De zoektocht naar spullen is elke keer weer een spannende onderneming. Jezelf in het openbaar vertonen en bij voorkeur ongezien langs de zombies komen kan behoorlijk op de zenuwen werken. Overdag is het nog redelijk te doen, aangezien de straten dan minder druk bevolkt zijn, maar ’s avonds is het haast onmogelijk om je ongestoord te verplaatsen. Een gelimiteerde zichtbaarheid in combinatie met een grotere horde zombies maakt het praktisch een zelfmoordmissie om in het donker de straat op te gaan.

Enorm veel potentie

De game heeft op dit moment enorm veel potentie, maar wordt nog een beetje tegengehouden door een gelimiteerde uitwerking. Het spel is in een erg vroege staat van ontwikkeling en dat merk je in de hoeveelheid dingen die je op dit moment kunt doen. Het team achter de game werkt continu aan verbeteringen en uitbreidingen om de spelervaring te blijven verbeteren. Er staan een aantal flinke updates op stapel, die onder andere computergestuurde medespelers toevoegen. Het wachten is vooral op een groter speelveld, want de meeste spelers weten nu al wel waar de beste schuilplaatsen zijn en waar het meeste te vinden is om het langst te kunnen overleven.

Een belangrijke sleutel voor succes is de gemeenschap achter het spel. Iedereen kan een levenslang abonnement aanschaffen voor vijf, tien of vijftien pond, via de website van de ontwikkelaar. Hiermee ondersteun je de ontwikkeling van de game direct, want praktisch elke cent die het hieruit ontvangt gaat in het verder uitbreiden van de game. Het is een mooie investering in een uitermate ambitieus project van een kleine groep mensen. De ultieme zombiegame? Misschien. De tijd zal het leren.

Voor meer informatie en een vroege toegang tot Project Zomboid kun je op deze website terecht. Wegens veiligheidsproblemen is de betaalde versie momenteel offline, maar je kunt wel gratis een torrent downloaden van de website.