Het is lastig een opvolger te maken van een spel dat door velen op handen gedragen wordt. Zo kon Blizzard op kritiek rekenen toen de eerste screenshots van Diablo III opdoken. Het leek alsof  de troetelbeertjes het spel waren binnengevallen en alles regenboogkleurig hadden geverfd. Na een paar fakkels uit te blazen en met wat lijken en bloed te strooien, is de sfeer in Diablo III weer als vanouds. Het belooft een vertrouwd, hels avontuur te worden.

Opvolgers

Een duistere game vergt duistere hoofdrolspelers. De zogenaamde Barbarian lijkt de geur van lijken nog niet beu te zijn; zijn gelaat vormt het enige bekende gezicht tijdens het kiezen van één van de vijf klassen. Toch vertonen de vier andere personages - ondanks het verschil in uiterlijk, naam en geslacht -  wel degelijk overeenkomsten met hun voorgangers uit Diablo II. Zo is de Demon Hunter een combinatie tussen de Amazone en Assassin. Met pijl en (kruis)boog jaagt de klasse op tegenstanders, terwijl acrobatische sprongen en geniepige vallen de tegenstanders op afstand houden.

De monnik combineert de aura's en hardnekkigheid van de Paladin met de combo's van de Assassin, terwijl de Witch Doctor en Wizard feitelijk nauwelijks verschillen met hun voorgangers uit deel twee, respectievelijk de Necromancer en de Sorceres. De twee klassen uit het nieuwe deel kunnen eveneens de ondoden oproepen, ziektes verspreiden en tegenstanders bevriezen. Wie gewend is aan de personages uit Diablo II, hoeft dus niet bang te zijn dat het derde deel een radicaal andere speelstijl vereist.

De helden kennen daarnaast wat extra trucjes die hun voorvaders niet beheersten. Voorheen kende de Diablo-reeks enkel de optie om twee vaardigheden op de linker en rechter muisknop te plaatsen. Diablo III voegt een skillbar zoals die in World of Warcraft toe. Daardoor kan een totaal van zes vaardigheden gebruikt worden. Die vaardigheden zijn ditmaal uitgebreid en in te delen in drie categorieën: aanvallen die zonder wachttijd gebruikt kunnen worden en dienen om regelmatige schade uit te delen (bijvoorbeeld het schieten van magische bollen), vaardigheden die eens in de zo veel tijd gebruikt kunnen worden om de gevechtssituatie te veranderen (zoals het terugstoten van een groep tegenstanders) en passieve vaardigheden (het vergroten van de kans om aanvallen te ontwijken). Daarnaast zijn de skills altijd aan te passen. Je bent dus niet gebonden aan een keuze die je aan het begin van je avontuur hebt gemaakt.

Andere economie

Het op elkaar afstemmen van verschillende vaardigheden om zo het maximale potentieel uit je held te halen, is in Diablo III van levensbelang. In Diablo II overleefde degene die de meeste helende drankjes kon drinken. In Diablo III zijn de zogenaamde potions nu enkel eens in de zoveel tijd te gebruiken. Daardoor is het in de gaten houden van je situatie en levensbalk nog belangrijker geworden. Je moet in Diablo III over veel zelfvertrouwen beschikken wil je onvoorbereid een gevecht induiken, want vaak leg je het in zo’n geval af.

Het mindere gebruik van drankjes beïnvloedt tevens de economie van het spel. Potions kopen is logischerwijze minder van belang, en dus houd je geld over voor andere investeringen. Veel geld wordt nu gebruikt om de shared stash, een kist waarmee je personages voorwerpen kunnen delen met elkaar, uit te breiden met meer ruimte. Dat is handig, maar prijzig. Naarmate je kist groter wordt, kost het meer geld de opbergruimte uit te breiden. Daarnaast zijn er handwerkers die je voorzien van de nieuwste uitrusting, maar daar naast speciale materialen (die door het recyclen van uitrusting worden verzameld) , ook muntgeld voor vragen.

De aanpassing in het levenssysteem heeft als gevolg dat bepaalde personages het in het begin lastiger krijgen dan anderen. Waar de Demon Hunter al vrij vroeg vaardigheden leert om op afstand te kunnen blijven, moet de Monk de hordes van dichtbij bevechten. De Monk begint echter met zwakke uitrusting en kent daardoor een stroeve start. Om je het makkelijker te maken, kun je een volger uit een drietal vechters kiezen. Volgers zijn getrainde vechters verdienen net als jij ervaringspunten. Tevens kun je ze wapens en juwelen toebedelen en leren ze enkele nuttige vaardigheden, zoals bijvoorbeeld het opeisen van de aandacht van monsters.

Perfecte achtbaanrit

De afwisseling tussen vechten en het doorspeuren van elke kamer en gang lijkt in perfecte balans te zijn. Zo voelt de knokactie keer op keer belonend door de toffe vaardigheden en het nu nog grotere belang van verstandig omgaan met je levensbalk. Maar ook de typische RPG-elementen worden goed gedoseerd.  Het afwijken van het gegeven pad beloont je met magische uitrusting, belangrijke documenten voor crafting of zelfs sterkere versies van normale monsters die een nog mooiere beloning bij zich dragen. Waar veel spellen lukraak monsters jouw kant uitsturen, geeft Diablo III je tussen de gevechten door net genoeg tijd om op adem te komen. Zo blijf je altijd gefocust en op je hoede.

Daarnaast word je niet langer gedwongen om steeds maar weer naar de thuisbasis terug te keren om spullen te verkopen. Vanwege de toevoeging van een drietal opties in je inventory is het nu mogelijk om met behulp van de Cauldron of Jordan onderweg onnodige objecten te verkopen. De Nephalem Cube breekt daarnaast magische objecten af naar hun bestanddelen. Scrolls of Town Portals zijn bovendien vervangen door de Stone of Recall, waarmee de speler op ieder moment terug kan keren naar de stad.

Het fundament staat, maar het belangrijkste aspect van Diablo II, de content aan het einde van de game, kan vooralsnog niet getest worden. Het crafting-systeem waar straks onder meer uitrusting en runes mee gemaakt kunnen worden, is nauwelijks in de bèta verwerkt. Ook het Rune-systeem, waarmee vaardigheden aangepast kunnen worden, laat nog op zich wachten. Dat we de bèta aan de korte kant vinden is echter een goed teken.  Het is een heerlijk voorproefje op wat ons begin 2012 te wachten staat. Zelden hebben we ons zo op razernij, dood en verderf verheugd.