Sommige sporten lenen zich uitstekend voor een videogame. Met name sporten waarin tactiek, inzicht of snelle reflexen belangrijker zijn dan nauwkeurigheid of uithoudingsvermogen, vertalen zich doorgaans uitstekend naar een digitale versie. De meeste ontwikkelaars hebben dit principe door en daarom krijgen we wél een jaarlijkse versie van voetbal of basketbal, maar niet van pakweg hardlopen, gewichtheffen of darts. Maar dat was buiten Oxygen Interactive gerekend, dat dankzij plebszender SBS6 het darten in Nederland in rap tempo aan populariteit zag winnen. Het ideale moment om eens een dartgame te maken, zo moet men gedacht hebben, want de sport is eindelijk buiten Groot-Britannië aan de man te brengen. PDC World Championship Darts 2008 is alweer de tweede dartgame van Oxygen overigens, maar het eerste deel is jammer genoeg aan ons voorbij gegaan. Het spel heeft de officiële licentie van de PDC, één van de twee wereldwijde dartbonden en biedt een groot aantal Engelse darters, één Canadees en twee Nederlanders: Roland Scholten en natuurlijk Raymond van Barneveld. Nederland is dus zowaar de tweede dartnatie in deze game en misschien wel daarom heeft men het spel ook netjes in het Nederlands vertaald, behalve het commentaar overigens. Alle spelers worden natuurgetrouw nagebootst, al wordt bij van Barneveld wel een paar centimeter haarlijn naar voren toe gesmokkeld. En dan het spelen zelf. Want de eerste vraag die PDC World Championship Darts 2008 bij ons opriep was toch wel: “Hoe maak je in godsnaam een leuk dartspel?”. Afgaande op een previewversie voor de PS2 is het antwoord: “Onmogelijk, behalve op de Wii misschien”. Het darten stelt namelijk niet meer voor dan de plek aanwijzen waar het pijltje moet komen, om vervolgens een metertje op de juiste plek stop te zetten (door de analoge stick op en neer te bewegen) zodat de dartpijl precies daar uit komt waar je het mikpunt geplaatst hebt. Stop je het metertje te vroeg of te laat, dan komt de pijl afhankelijk van je afwijking iets te hoog of te laag op het dartbord. Op spannende momenten, bijvoorbeeld wanneer je uit kunt gooien of wanneer je op het punt staat een 180 (spreek uit: wan hundert end eegtie) te maken, gaat je cursor een beetje heen en weer wiebelen en wordt de onzekerheid wat groter. En dat is zo ongeveer het hele spel. Na drie pogingen had ik mijn eerste 180 al te pakken en daarna rol je eigenlijk moeiteloos door de rest van het spel heen. Het complete gebrek aan leercurve en uitdaging zorgt ervoor dat je PDC World Championship Darts 2008 na pakweg een kwartiertje wel gezien hebt. Je kunt als je wil een heel toernooi doorlopen, maar er is geen enkele motivatie om dat te doen. Nadat je twee potjes dik hebt gewonnen, heb je het allemaal wel gezien. Ook in multiplayer is er nauwelijks reden om een virtuele dartgame te gaan spelen. Voor hetzelfde geld heb je een fatsoenlijk dartbord met pijltjes, veel leuker dan het virtueel pijltjes gooien. Wat overigens wel leuk is, is dat er voor de multiplayermode een aantal alternatieve spelmodes zijn voorzien die voor iets meer strijd tussen de spelers zorgen maar die je net zo goed op een gewoon dartbord kunt spelen. Nu ben ik misschien wel heel negatief over een previewversie, maar ik zie geen enkele manier waarop deze game nog te redden valt. De productiewaarden zijn redelijk voor een dartspel, met zowaar commentaar en juichend publiek, maar de commentaarstem is door het hevige accent slecht te verstaan en hij praat daarbij ook nog eens dwars door de man heen die de scores opleest. Visueel is het spel aardig, maar niet briljant. Echte dartfans zullen er misschien even plezier aan beleven, maar wanneer echt darten zo binnen handbereik ligt, zie ik geen enkele reden om het virtueel te doen. Zeker niet wanneer de uitwerking zo beperkt is dat je na een kwartier spelen nog nauwelijks iets aan je spelkwaliteiten kunt verbeteren. Alleen voor een eventuele Wii-versie gloort er nog hoop, mits men de beweging van het echte darten nauwkeurig weet te benaderen.