Onlangs had Gamer.nl, samen met een stel andere Nederlandse en Franse journalisten de kans om eens op bezoek te gaan bij Codemasters thuis. Reden hiervoor was de Xbox-conversie van één van dé games van 2001, Operation Flashpoint. Dat deze game al de nodig probleempjes heeft gehad en eigenlijk allang uit had moeten komen, maakte niet veel uit. Het draait bij Operation Flashpoint: Elite uiteindelijk maar om één ding, gameplay! Iets wat je zeker terug zal vinden tijdens het spelen van de game. Lees hier onze bevindingen tijdens onze trip in het idyllische Engeland.

Amsterdam 06:00 hours. Na een niet al te lange nacht, gelegen op een dun matje in een vochtig studentenhuis, was het tijd om op te staan. Ik bedankte m'n collega voor de overnachting en vervolgde mijn reis richting Schiphol, om samen met een stel andere Nederlandse journalisten het vliegtuig te pakken. Bestemming van vandaag was het hoofdgebouw van Codemasters, waar we hoogstpersoonlijk Bohemia's nieuwste geesteskindje Operation Flashpoint: Elite uit mochten proberen.

Maar was Operation Flashpoint niet die realistische oorlogsimulatie uit 2001, welke zeer goed ontvangen werd en al gauw een trouwe schare aan fans kreeg? Jazeker, en deze game is dan ook een conversie van het originele Operation Flashpoint: Cold War Crisis. Vrijwel alles uit het origineel vind je weer terug in Elite en dat is een feest van herkenning, zo kan ik je verzekeren. Het wapentuig van de Amerikanen, de voertuigen en tanks van de Sovjets, de mooie en uitgestrekte landschappen van de eilanden; het zit er allemaal weer in. Toch is het te gemakkelijk om te zeggen dat het niet meer dan een simpele conversie is. De Xbox-versie biedt namelijk veel meer dan dat je op het eerste gezicht zou zeggen. Laten we eerst de singleplayer kant van de game belichtten.

Het verhaal van Operation Flashpoint: Elite speelt zich af in het midden van de Koude Oorlog, anno 1985. Er heerst onrust binnen het leger van de Sovjet-Unie en een deel van het Russische leger bezet een eiland. Natuurlijk gaat dit niet onopgemerkt voorbij en al gauw duiken de NAVO troepen op, waar jij onderdeel van uitmaakt. Tijdens de campagne door, maak je de oorlog onder andere mee als grondsoldaat, vliegtuigpiloot en tankcommandant. Hoewel hier en daar wat is gesleuteld aan het verhaal, is de singleplayer campagne grotendeels ongewijzigd gebleven.

Is het “Rode Gevaar” eenmaal verslagen, dan heb je de mogelijkheid om de “Resistance” campagne te starten. In deze campagne speel je de verzetsgroep die zich, heel verrassend, verzet tegen het opkomende Russische leger. Ook deze campagne is al eens op de PC uitgekomen als uitbreiding, maar ook hier geldt: er is wat veranderd aan het verhaal, maar de essentie blijft hetzelfde. Al met al wel genoeg singleplayer plezier dus, daar je nu twee complete solocampagnes voor de prijs van één hebt.

Natuurlijk waren we niet met een grote groep naar London gekomen om de singleplayer campagne te spelen. Nee, multiplayer stond op het programma en dat is iets wat we zeer grondig aan de kaak hebben gevoeld. Een van de voornaamste toevoegingen is de coöperatieve modus. Een groot gemis in het origineel en het is daarom dus zeer verstandig van Bohemia dat deze er nu wel in zit. Met maximaal 16 spelers is het mogelijk om gezamenlijk het leven van de Russen zuur te maken. Vergis je je overigens niet: dit werd als zéér pittig ervaren en als een kip zonder kop het vijandelijke leger aanvallen, is niet de juiste manier om te overwinnen. De A.I. van de tegenstanders is van een behoorlijk niveau en er komt heel wat meer tactiek en strategie bij kijken dan bij de meeste andere oorlogsimulaties. Niettemin is het een zeer aangename toevoeging die waarschijnlijk heel wat spannende uurtjes, zowel on- als offline, op zal leveren.