Het lijkt zo’n simpele optelsom. Final Fantasy 13 had geen open wereld; Lightning Returns wel. Final Fantasy 13-2 miste Lightning; in Lightning Returns is ze terug. Het zijn veranderingen die aangeven dat Square Enix zeker naar z’n fans luistert. Dat gaat niet per se gepaard met een betere game. Zo klinkt de open wereld aanlokkelijk, maar is diezelfde wereld leeg en onpraktisch. Ook blinkt het vechtsysteem uit met zijn heerlijke, snelle dynamiek, maar zijn we vooralsnog geen enkele interessante quest tegengekomen.

Lightning Returns

De tijd dringt

Dat Final Fantasy geforceerd op zoek is naar een nieuwe succesformule zie je het best terug aan de timer. Het is ook gelijk het eerste dat opvalt, aangezien deze timer opzichtig aftelt naar het einde van de wereld. Het zou spanning en urgentie moeten oproepen, omdat je daadwerkelijk maar dertien dagen de tijd hebt om de wereld te redden. De tijd staat daarbij stil als je vecht of praat, wordt verkort als je doodgaat en wordt verlengd als je bepaalde quests voltooit. Het is de bedoeling dat je in één speelsessie onmogelijk alle content ziet, maar het is niettemin mogelijk om meer dan 100 uur over één game te doen.

Vooralsnog merkten we nog weinig toegevoegde waarde van de timer, ook niet qua spanning. Aan de quests merk je maar nauwelijks dat het lot van de wereld op het spel staat. We moeten in onze speelsessie bijvoorbeeld een heilige Chocobo redden en die verzorgen met medicijnen, voer en melk. Uiteraard zijn dat spullen die je pas krijgt als je eerst (knullige) gesprekken voert met elke bewoner van een dorp en een boer redt uit een bos.

In de korte tijd dat we Lightning Returns spelen, wordt de tijd kunstmatig gerekt met dergelijke betekenisloze acties, terwijl de timer ons wel het idee geeft dat we op moeten schieten. De toevoeging van de klok brengt daarmee een onnodige contradictie met zich mee. Het is afwachten of er in het verhaal wel een overtuigende verantwoording verscholen zit.

Lightning Returns

Open wereld

Square Enix vreet met de keuze voor de klok aan een belangrijk fundament van Final Fantasy: de wereld verkennen en alle geheimen ontdekken die er maar zijn. Een vreemde keuze, aangezien er in Lightning Returns juist wel een open wereld zit. In totaal zijn er vier verschillende werelden, verbonden door een monorail, waarvan wij de Wildlands hebben kunnen uitpluizen. Op deze groene grasweide vinden we dorpjes met inns en winkels, een groot bos en vooral veel open vlaktes. Helaas liggen interessante plekken ver uit elkaar en is de invulling van de map niet altijd even logisch. Zo komt het nogal vaak voor dat je eerst helemaal om een heuvel heen moet lopen voordat je bij een bepaalde opening komt.

Tussen RPG en hack & slash

De eerste aanvaring met een vijand was een verademing. Lightning Returns bevat een vechtsysteem dat ten opzichte van het vorige deel flink verfrist is. Je speel alleen als Lightning en tijdens gevechten heb je de directe controle over haar. Dat betekent dat je vrij kunt rondlopen en onder elke knop een bepaalde skill zit. Die acties kun je aan elkaar linken voor vlotte combo’s en je kunt de aanvallen van een vijand ook gericht verdedigen. Verwacht echter geen Devil May Cry-achtige hack & slash, want een druk op een knop is nog steeds een instructie in plaats van een directe handeling. Ook zit je nog steeds vast aan de ATB-gauge, waardoor je na een aantal acties moet wachten tot deze weer gevuld is.

Desondanks bevat Lightning Returns een heerlijk dynamisch vechtsysteem, dat in tactisch opzicht verrassend diepgaand is. Net als in XIII-2 heb je drie verschillende paradigma’s, waartussen je vrij kunt switchen tijdens gevechten. Deze paradigma’s kun je vrij invullen met een outfit, bijpassende wapens en skills. Zo stelden wij bijvoorbeeld een zwaardvechter, een magiër en een healer samen en kozen we voor drie vrolijke en kleurrijke pakjes. Vooral qua outfits lijken de mogelijkheden eindeloos. Van perverse outfits tot de uitrusting van Cloud, Aerith en Yuna; je kunt flink in de weer met het aankleden van Lightning.

Lightning Returns

Laatste hoop

Square Enix vecht een nobele strijd om de zieltjes van de fans terug te winnen, maar lijkt eveneens in strijd met zichzelf. Lightning Returns presenteert verse ideeën en weet met een heerlijk vechtsysteem zeker te integreren, maar vreemde en geforceerde keuzes roepen nog enkele vragen op. Het verhaal, waar wij nauwelijks wat van meekregen, kan de game zeker nog tot grotere hoogtes brengen. En dat zou voor een titel in de Final Fantasy-reeks niet misstaan.