IO Interactive, de Deense ontwikkelaar die zichzelf op de kaart zette met de Hitman-reeks, stelde op de Games Convention hun nieuwste game Kane & Lynch: Dead Men aan ons voor. Het spel wordt door IO zelf omschreven als een ‘toegankelijke actiegame met een volwassen thema’. Hiermee wordt bedoeld dat het spel geen dikke handleiding vergt om te kunnen spelen, maar dat het geenszins kinderspel is. Bloedvergieten en grof taalgebruiken worden niet geschuwd. Welkom in de wereld van Kane & Lynch. Het hele spelconcept van Kane & Lynch draait om een tweespel tussen de twee hoofdpersonages. Door een samenloop van omstandigheden moeten twee totaal verschillende personen gezamenlijk een klusje klaren, beiden hebben ze andere belangen. Kane is een verrader. Hij is kaal en zijn gezicht wordt gekenmerkt door een groot litteken. Ooit was Kane een normale huisvader met, zoals elke goede Amerikaan betaamt, een pistool in huis. Wanneer zijn kind zichzelf per ongeluk overhoop schiet met dit pistool, verandert het leven van Kane rigoureus. Hij verdwijnt als een schaduw in de nacht en besluit huurling te worden. Hij pleegt de overval van zijn leven, maar wordt in de luren gelegd en ingerekend. Kane krijgt de doodstraf opgelegd en wacht geduldig op Death Row tot zijn naam wordt geroepen. Lynch is een moordenaar. Hij draagt een bril en heeft een ringbaardje. Lynch is een schizofreen, haalt droom en werkelijkheid regelmatig door elkaar en is niet altijd bewust van zijn daden. Op een dag treft hij zijn vrouw vermoord aan en hij weet niet zeker of hij zelf de dader is. Ook Lynch wordt naar Death Row gebracht. Maar zoals je al wel kunt begrijpen, zullen ze niet beiden de doodstraf krijgen waarna het spel voorbij is. Op nog onbekende wijze (men wil nog niet alles spoilen) worden ze beiden bevrijd uit de gevangenis. Het komt er uiteindelijk op neer dat Kane op een missie moet voor de mensen die hem tijdens zijn grote overval genaaid hebben. Lynch wordt aangewezen om Kane in de gaten te houden. Er is hier sprake van een gedwongen relatie, ze moeten met elkaar op pad tegen wil en dank. Het is dus verre van een typische ‘buddy game’ en de gedurende het gehele spel speelt de tweestrijd tussen Kane en Lynch een grote rol. Gameplay

De gameplay van Kane & Lynch is geïnspireerd op Freedom Fighters, een ietwat ondergesneeuwde maar uitstekende titel van IO Interactive uit 2003. Het grootste verschil tussen Kane & Lynch en Freedom Fighters is echter dat je niet van personage kunt wisselen, je speelt continu als Kane. Wel zijn er diverse personages die gedurende het spel deel uitmaken van je team. Deze kun je met simpele commando’s aansturen, maar ze zullen grotendeels zelfstandig handelen. Je kunt ze naar de plek van je cursor sturen, er op laten vuren en je kunt via een eenvoudige interface wapens met ze uitwisselen. Wanneer je simpelweg wil dat de andere personages jouw voorbeeld volgen, dan kun je gebruik maken van de ‘Mimic Mode’. Anders dan bij een ‘Follow Mode’ die we kennen uit veel andere games waarin je een horde manschappen om je heen hebt, zullen de andere personages je niet klakkeloos volgen. Wanneer je bijvoorbeeld schuilt achter een klein object, zullen de andere personages voor zichzelf een schuilplaats zoeken in plaats van dat ze naast je gaan staan in het zicht van de tegenstander. Wanneer jij schiet zullen zij schieten, wanneer jij ergens naartoe gaat, zullen zij volgen.De eerste missie die we te zien kregen tijdens de presentatie, was ook een van de eerdere missies uit het spel. Vergelijken met de rest van de missies in de game, bevatte deze missie nog bizar weinig actie; het spel ontaardt namelijk in een kogelfestijn. Maar dat was nu nog niet het geval. Kane & Lynch betreden een stampvolle discotheek om daar met iemand te spreken. De dansvloer is werkelijk overvol. Duizenden mensen staan, afzonderlijk van elkaar of in kleine groepjes, hun danspasjes uit te voeren op de muziek. Wanneer je er tussendoor loopt, duw je de mensen die in de weg staan netjes aan de kant.

Dat deze groep mensen niet alleen voor de mooiigheid aanwezig is blijkt iets later, wanneer er enkele schoten gelost worden. De mensen raken in rep en roer en zoeken alleen hun eigen weg naar de uitgang. Tussen het gekrioel aan mensen kun je makkelijk ongezien wegkomen, omdat de bewakers die jacht op je maken je uit het oog verliezen. In hoeverre dergelijke mensenmassa’s verder in het spel nog een rol zullen spelen is niet bekend, maar het lijkt ons sterk dat men alleen voor deze ene scène de geavanceerde crowd-AI geschreven heeft. Wolkenkrabber De tweede begint op het dak van een wolkenkrabber. In deze missie vechten al diverse personages, alleen in een geel pakje, aan je zijde. De bedoeling is om een lagergelegen kantoor binnen te dringen. Dit doe je door van de kantoortoren te abseilen en dan door de ramen naar binnen te stormen. De grafische schoonheid waarmee het afdalen aan de kantoortoren gepaard gaat, is ongekend. De stad tekent zich prachtig af aan de horizon, op de grond gaat het verkeer rustig zijn gangetje en in de verdiepingen die je passeert, zijn de mensen gewoon aan het werk. Eenmaal we door de ramen van het kantoor naar binnen gevallen zijn, worden we geconfronteerd met een van de vele keiharde actiescènes in het spel. Wat opvalt zijn de haast volledig vernietigbare omgevingen, die niet onderdoen voor Black of Strangehold. Pilaren mergelen langzaam uit en objecten vallen na enkele schoten uit elkaar. IO heeft de totale vernietiging er niet alleen ingestopt omdat het er mooi uit ziet, maar vooral omdat je zo niet eeuwig op dezelfde schuilplaats kunt blijven hangen. De pilaar waarachter je schuilgaat is binnen de kortste keren geen pilaar meer, een vitrinekast is al helemaal geen verstandige plek om dekking achter te zoeken. De destructie komt helemaal goed tot zijn recht bij het gebruik van granaten. Van alle granaatexplosies die we op de Games Convention gezien hebben, behoort die van Kane & Lynch zeker tot de mooiste. Een granaat veroorzaakt niet alleen een overdonderende en verblindende knal, maar ook een prachtige stofwolk die zich razendsnel door de kamer verspreid. Vooral wanneer de stofwolk de camera passeert, geeft dat een zeer indrukwekkend effect. Bijna dood ervaring Wanneer je ‘sterft’ in Kane & Lynch is het niet direct ‘Game Over’. Elk personage in het spel heeft namelijk een spuit bij zich waarmee ze je weer op kunnen peppen. Het aantal mensen waarmee je op pad gaat, bepaalt dus min of meer het aantal levens dat je hebt. Wanneer je sterft zie je anderen op je af komen rennen, om je vervolgens naar een veilige plek te dragen en je daar de spuit te geven. Tijdens deze sequentie hoor je geluidsfragmenten uit het verleden, die duidelijkheid geven over bepaalde aspecten van het verhaal. Het bekende ‘je hele leven schiet aan je voorbij’-moment dus. Even geduld

IO Interactive is al na de release van Freedom Fighters begonnen aan de ontwikkeling van Kane & Lynch, maar we zullen desondanks nog even geduld moeten hebben. Het spel staat in de planning voor de lente van 2007 voor Xbox 360 en PC, maar gezien de demo is er nog veel werk aan de winkel. We hopen sowieso dat IO genoeg tijd krijgt om het spel helemaal af te werken, want het zou zonde zijn dat de potentie van het geweldige concept niet optimaal benut zou worden.