Als third-person shooter is het niet makkelijk je te onderscheiden. Het wiel opnieuw uitvinden is bijna onmogelijk, dus ontkom je bijvoorbeeld niet aan een Gears of War-achtig coversysteem. Als je jezelf vervolgens situeert op een aarde waar alles naar de klote is, met grauwe plaatjes en misvormde vijanden, dan is het al helemaal moeilijk om nog een beetje uniek over te komen. Inversion heeft echter een troef: de zwaartekracht. En daar staat of valt deze game mee.

De kracht van zwaartekracht

Eerst even iets meer over het verhaal, voor zover we van een verhaal mogen spreken. Het is namelijk weer zover: buitenaardse wezens zijn onze dampkring binnengevallen. En niet op zachtzinnige wijze, want tijdens de invasie rukken ze onze halve planeet uit elkaar en zweven er losse stukken land en complete gebouwen door de lucht heen. Tijdens die invasie raak jij bewusteloos. Als je bijkomt, begin je aan een met kogels doorspekte tocht met je beste maat, op zoek naar je dochter. Horen we daar alvast coöperatieve gameplay? Ja, dat horen we inderdaad. Net als ‘die andere game’.

Maar zoals gezegd is de zwaartekracht hetgeen waar Inversion het van moet hebben. Ons hoofdpersonage heeft in alle chaos namelijk een speciaal apparaat weten te bemachtigen waarmee hij naar hartenlust kan klooien met de ontdekking van Sir Isaac Newton.  Een eerste voorbeeld krijgen we te zien als de producer tijdens de presentatie een lange hangar in wandelt. Hij zoekt cover, want aan de achterzijde van de hangar bevinden zich snipers. Onze meneer heeft ook een sniper bij, maar kiest voor een wat meer stijlvolle optie. Een metertje of twintig verderop staan wat rode tonnen (je kent ze), die hij vervolgens met een welgemikte worp van de invloed van zwaartekracht ontdoet. Het gevolg: de tonnetjes dwarrelen rustig in de lucht. En op dat moment slaat de producer toe. Van afstand plukt hij de gevaarlijke rode voorwerpen uit de lucht, trekt hij ze naar zichzelf toe, om ze vervolgens af te schieten op de snipers een eind verderop. Boem! Dreiging weg. En zo is het rustig wandelen naar de volgende uitdaging.

Schietvoer

Het bovenstaande voorbeeld blijkt – als we zelf aan de slag gaan met de game – toepasbaar op verschillende vijanden in de game. Vijanden die overigens nog niet zo bijster slim overkomen. Terwijl ze vanachter hun cover wat schoten lossen, gooien we weer zo’n handig energieveldje neer wat de zwaartekracht neutraliseert. De tegenstanders zweven vervolgens omhoog, waarna we ze met het grootste gemak als hangende kleiduiven uit de lucht mikken.

Wie voor de meer tactische aanpak wil gaan, kan ook het tegenovergestelde bewerkstelligen. Op een zeker moment komt er een hele horde vijanden op ons afrennen over een dunne brug. We konden ervoor kiezen om een aantal vijanden weer te laten zweven, maar de groep was te groot om in één keer te grazen te nemen. En dus draaiden we de zaken om: we versterkten de zwaartekracht op de brug. Je zag de groep vijanden direct al naar de grond gezogen worden. Niet helemaal, want ze lopen nog, maar wel met moeite, alsof ze langzaam maar zeker door een modderig moeras waden om bij ons uit te komen. Maar ja, tegen de tijd dat ze dat voor elkaar krijgen, hebben wij allang een spervuur aangelegd om ze tot op de laatste, door versterkte zwaartekracht ploeterende man uit te roeien.

Dubieuze troef

Het zijn dat soort dingen die het spelen met Inversion nog behoorlijk interessant maakte. De normale situaties werden afgewisseld met wazige momenten, waarop we plotseling over de muur lopen of vijanden ons vanaf het plafond kwamen aanvallen. Maar in de basis werkt het hele zwaartekrachtidee wel. Een beetje rondzwevende tonnen rondgooien, vijandelijke tactieken ontregelen door middel van onze gadget en tussendoor nog soepel van dekking wisselen en kogels afvuren. Dat zoiets een uurtje leuk is laat zich raden. Maar hoe gaat het verder met deze game? Eentje die vrijwel direct zijn troef volledig lijkt vrij te geven? Na een korte speelsessie voelt alles lekker en ziet het er ook gunstig uit voor deze game, vooral omdat ontwikkelaar Saber Interactive nog bijna een jaar heeft om aan Inversion te sleutelen. Een ding is in ieder geval vast zeker, het hoofdpersonage zoals hij nu is blijft. En dat stemt dan weer minder hoopvol.