De ramen zijn vuil door de stofwolken die opwaaien. Er is bijna geen ruimte voor zonneschijn en de zonnestralen die door de dikke lucht proberen te komen, worden door vervallen gebouwen geblokkeerd. De postapocalyptische setting van Hawken past precies bij het mech-genre waar de game zo op leunt: machines hebben de wereld overgenomen en de mens is enkel een onderdeel van een machine geworden.

Van light naar heavy

De eerste indrukken zijn alvast goed: Hawken start snel op, heeft geen verbindingsproblemen en geeft je direct een handige uitleg over wat een mech precies is en wat jij er mee gaat doen. In Hawken zijn drie verschillende mechs te besturen: de light-, medium- en heavy-versie. De light mech kan snel rennen en langer vliegen, maar heeft een flinterdun schild. De heavy mech is zo traag als een slak en beweegt erg log, maar kan flink wat kogels en raketten incasseren alvorens de bestuurbare robot plat op de grond ligt. De medium mech is de beste keuze voor de beginnende Hawken-speler en combineert het beste van twee werelden zonder dat je te veel op één specifieke eigenschap hoeft te leunen.

De verschillende mechs nemen elk hun eigen positie in de game in. Terwijl de light mech vooral de gluiperige klusjes klaren, zijn de heavy mechs de aanvalsbazen die de meeste aandacht behoren te trekken. Hawken ondersteunt een reeks aan verschillende spelmodi, waaronder het algemene (team) deathmatch en het toffe siege, een spelmodus die strategie en keiharde actie combineert. Het basisprincipe blijft bij alle spelmodi hetzelfde: je bestuurt jouw eigen gepersonaliseerde mech en ziet vanuit de cockpit het slagveld.

 

Log en toch vlot

De eerste missie in Hawken is een speciale trainingsmissie waar onder andere het lopen, vliegen, uitwijken en 180 graden draaien in een vliegensvlug tempo wordt uitgelegd. Dergelijke besturingsopties zijn een fijne afwisseling van het trage lopen van de mech en zo blijft een game met logge robots toch nog lekker vlot wegspelen. Alle bewegingsacties kosten wel energie, waardoor het onmogelijk is om constant te vliegen of snel uit te wijken. Je moet de momenten dus goed uitkiezen, want je kunt zo plotseling geen energie meer hebben en in het vizier van vijandige mechs staan.

Elke mech beschikt over twee wapens (een machinegeweer en raketlanceerder) en om meerdere wapens vrij te spelen moet je of heel veel punten verdienen of wat geld neerleggen. Volgens Adhesive Games bieden de verschillende wapens een andere speelstijl en is deze niet per se krachtiger of beter dan de standaard wapenset. Daar vertrouwen we dan maar op. De echte verbeteringen krijg je pas als je een level omhoog gaat en specifieke eigenschappen als toegediende schade kunt verhogen.

Simpel en doeltreffend

Een mech heeft ook een scala aan handige snufjes tot zijn beschikking. Denk aan speciale aanvalsitems als een turret of EMP-granaat, maar ook defensieve items als een hologram en radioscanner behoren tot de mogelijkheden met een mech. Zo kan een turret in combinatie met een radioscanner enorm handig zijn voor een heavy mech, maar een light mech heeft meer baat bij een EMP-granaat en een hologram die voor afleiding zorgt. Alle mechs hebben ook de mogelijkheid om een vliegende reparatierobot op te roepen. Je wacht dan afhankelijk van de hoeveelheid schade op het moment dat je gerepareerd wordt. Dit kan niet even tussen het schieten van raketten door, want je bent voor een halve minuut echt enorm kwetsbaar. Je mech verandert van een stoere robot in een ingezakte robot die met door één raket in honderden stukken kan ontploffen. Hiermee probeert Adhesive Games de Call of Duty-tactiek van ‘even een seconde wachten en weer knallen’ te weren en meer de tactische invalshoek te kiezen.

Hawken draait op de Unreal Engine 3 (en daarmee ook op mindere pc’s), ondersteunt controllers en wordt ook speelbaar en de virtual realitybril Oculus Rift. Het zijn allemaal constateringen om heel enthousiast van te worden. Hawken pretendeert geenszins een hele hoogstaande of ingewikkelde game te zijn, maar focust zich op de speelsheid die een online multiplayer actiegame behoort te hebben. Hawken is verslavend leuk, oogt goed en hoewel de basics gemakkelijk onder de knie te krijgen zijn, blijkt het écht goed beheersen van de game moeilijker dan gedacht. De grootste prestatie van Hawken is echter om het mech-genre, dat tot voorheen nooit echt lekker snel en vlot speelde, voor een groter publiek aantrekkelijk te maken door eenvoudige first-person shooterelementen toe te voegen. De beste ideeën zijn vaak heel simpel.

Hawken is gratis als bètaversie te spelen.