Toch verdwijnt die terughoudendheid vrij rap wanneer je met de game aan de slag gaat. Chinatown Wars is namelijk een verschrikkelijk goede game, zoals de review van de DS-versie al aangaf. En een goede game wordt niet zomaar een wanproduct wanneer je hem overzet naar een andere console.

Echte handheldgame

Chinatown Wars is namelijk een echte handheldgame. Missies zijn kort en krachtig, meerdere keren te spelen om je score te verbeteren en er wordt weinig tijd verspild aan tussenfilmpjes. Het is een game die weet dat het op draagbare spelcomputers gespeeld wordt en daarom ook pure, plezierige gameplay voorop stelt. Waar vooral GTA IV een filmische ervaring bood, daar maakt Chinatown Wars niet teveel woorden vuil aan het verhaal. Lekker rondcrossen in de groots uitgewerkte stad en je helemaal misdragen, dat is waar je de handheld voor aanzet.

Daar komt bij dat de aparte, getekende grafische stijl en het spelaanzicht van bovenaf weer eens wat anders is na al die GTA-games die sinds GTAIII dezelfde stijl hanteren. De PSP kreeg voorheen al Liberty City Stories en Vice City Stories, beiden games die de nodige positieve kritiek hebben gekregen, maar ergens past de stijl van Chinatown Wars net iets beter bij het snelle, hectische karakter van een handheldgame.

Dat de game dus nagenoeg hetzelfde is op de PSP als op de DS, mag nu duidelijk zijn. Wat je allemaal precies kunt doen, valt ook netjes in de recensie van de DS-versie te lezen. De vraag is nu echter: wat is anders in deze versie? De grootste verandering zit hem in de minigames die gedurende het spelen van de DS-versie opdoken. Die zitten er nog steeds in, maar de PSP geen touchscreen heeft, wordt dit nu met knoppen opgelost. Vuilnisbak doorzoeken? Even de klep opengooien en vuilniszakken met de L- en R-knop eruit pakken. Wanneer je een auto steelt, krijg je ook nog altijd een minigame, maar nu knip je met de L- en R-knop de draden door en draai je ze met de analoge stick weer aan elkaar. De minigames zijn op een leuke manier geïntegreerd op het scherm van de PSP: ze spelen zich meestal in een hoekje af, terwijl je de game zelf nog op het grootste gedeelte van het scherm afgebeeld ziet.

Beter beeld en geluid

Het gebrek aan een tweede scherm is eveneens geen gemis. In plaats van de map op het tweede scherm van de DS, krijg je nu een radar te zien, die net zo goed werkt. Op het grote, brede scherm van de PSP is alle ruimte voor informatie als de hoeveelheid kogels die je nog hebt en het wapen dat geselecteerd is. En dan zijn er nog de graphics: die zijn met de kracht van de PSP natuurlijk een stuk vooruitgegaan. Het oorspronkelijk getekende jasje is verdwenen en in plaats daarvan is er nu veel meer detail zichtbaar. Ook explosies komen beter tot hun recht op de PSP, net zoals de muziek. De PSP heeft betere boxen dan de DS, dus alle muziek klinkt stukken beter. Daarbij zorgt de grotere opslagruimte van de UMD-discs ervoor dat de tracks nu wel ingezongen zijn.

Nieuwe missies bevat de PSP-versie van Chinatown Wars echter niet. Het verhaal moet immers precies gelijk blijven. Wel kent de game meer races en zijmissies, waarin je zoveel mogelijk schade aan moet richten. Dit geeft de game net nog wat meer inhoud dan al aanwezig was in de DS-versie.

Chinatown Wars was helemaal afgestemd op de DS en de minigames zijn dan natuurlijk ook leuker met dan zonder stylus. Verder lijkt de game daarentegen verplichte kost voor PSP-eigenaren. Chinatown Wars pakt de gameplay van de oude GTA-games en mengt het met een sausje dat doordrenkt is met de ervaring van Rockstar over de jaren heen. Echt fout kon het sinds de originele game al niet meer gaan met deze port. Het is echter goed om te weten dat er aandacht is geschonken aan de sterke punten van de PSP, zodat Chinatown Wars echt geen mindere game lijkt te worden.