De charme van het originele Far Cry zat ‘m vooral in het kiezen van je plan van aanpak. Verscheidene situaties waren op verschillende manieren af te handelen. Loop je rechtstreeks op dat dorpje af en knal je iedereen kapot met een AK47, of sluip je om het dorpje heen, steel je een jeep en vervolg je je reis stilletjes? In het eerste en tweede deel was de keus aan jou, maar de trailers van het derde deel, doen vermoeden dat de hoofdmissies ditmaal behoorlijk lineair zijn.

Er is volgens Ubisoft tijdens de hoofdmissies inderdaad sprake van een lineaire missieopbouw, maar hoe lineair, dat is vooralsnog enkel giswerk. We hoopten dat onze speelsessie die twijfel zou wegnemen, maar helaas, zelfs na het spelen van de game kunnen we je daar geen duidelijkheid over bieden. Wat wel zeker is, is dat je tussen de hoofdmissies door het gehele eiland gewoon als vanouds tot je beschikking hebt. En dus mochten wij een half uurtje ravotten in de tropische speeltuin die Far Cry 3 heet.

Prachtig

Met een simpele druk op de back-knop overzie je op een kaart het gigantische eiland van bovenaf. Details zien we niet. Nog niet. Om bepaalde gebieden op de map te ontgrendelen (oftewel, om in bepaalde gebieden de icoontjes te zien die aangeven dat er op die plek iets te doen is), moet je radiotorens beklimmen en die vervolgens hacken. Het gebied rondom de gehackte toren wordt dan als het ware zichtbaar op de map waarna je er middels je kaart simpelweg naartoe kunt reizen (fast travelling).

Het duurt niet lang voordat we bovenop de radiotoren dichtbij ons startpunt staan. Alvorens we deze hacken, overzien we even het eiland. Af en toe stilstaan, rondkijken en genieten blijkt in Far Cry 3  zeker de moeite waard. Het is zeker op de PC een prachtige game. De savannes, groene weides en junglevegetatie doen meteen denken aan de eerste Far Cry, enkel dan haarscherp en in prachtig contrast. Tijdens het rondkijken overkomt ons echt het gevoel dat dit eiland leeft, wat vooral te danken is aan de rokende schoorstenen, rondwandelende dorpelingen en dartelende hertjes in een veld verderop.

Geen vakantie

Maar een vakantiebestemming zal het eiland nooit worden. Tenminste niet in deze staat. Als we na het hackwerk in een jeep onderaan de toren springen om er een uithoek van het eiland mee te verkennen, duurt het niet lang voordat enkele bandieten het op ons voorzien hebben. Na een wilde achtervolging lukt het ons de twee pick-upwagens af te schudden. De ontwikkelaar wijst ons erop dat we wraak kunnen nemen: door een op je kaart aangegeven kamp uit te schakelen ontdoe je een gebied in één klap van alle aanwezige bandieten.

We besluiten onze verkenningstocht te staken en zetten onze reis voort richting het bandietenkamp met negen vijanden. We kiezen voor een geruisloze aanpak en grijpen naar onze pijl en boog. Na het omleggen van twee vijanden hebben de bandieten door dat we er zijn, al weten ze niet exact waar. Als ze verdwaasd op onderzoek uitgaan, is ons moment om toe te slaan aangebroken. We lopen het kamp via de andere kant binnen, grijpen naar ons pistool en leggen twee vijanden middels headshots onmiddellijk om.

Nu weten ze natuurlijk wel direct waar we zijn en wordt er alarm geslagen. Even heerst er paniek, maar dan zien we dat er achterin het kamp een gigantische beer in een kooi achter slot en grondel zit. De ontwikkelaar vertelt ons dat we dieren in ons voordeel kunnen gebruiken. Na deze weinig subtiele hint, schieten we op het slot. De hongerige beer rent op onze vijanden af en doet zijn werk. Enkele granaten later is het kamp ontdaan van bandieten en rijden geallieerden van het hoofdpersonage naar ons toe om de overgave van het kamp verder af te handelen.

Subtiel

Als we van het kamp wegrijden, zit onze speelsessie erop. Hoewel die geen antwoord gaf op de vraag hoe lineair de hoofdmissies zijn, kunnen we in ieder geval stellen dat je tussen die missies door alle vrijheid hebt. Hoeveel je daaraan hebt? Naast het schoonvegen van bandietenkampen en beklimmen van radiotorens, zijn we geen andere doelen of zijopdrachten tegen het lijf gelopen. Ook dat blijft dus nog maar de vraag. Desalniettemin snakken we na onze speelsessie naar meer. Want alleen al de confrontatie in het bandietenkamp stond garant voor exact die actie waarmee de Far Cry-serie zich van de concurrentie onderscheidt. Hopelijk gaan we daar in het spel zelf heel veel meer van zien.